lente

Voorjaar

Je kan het al van verre zien.
De natuur is in verwachting
van vormen, geur maar bovendien
van warmte en verkleuring.
 
De knoppen barsten uit hun vel.
Het groen gaat ’t bruin verdringen.
Je voelt het komt nu echt heel snel
het licht zal ’t donker binnendringen
 
De vogels geven vroege fluitconcerten.
De zon speelt met het schaarse blad.
In ’t struikgewas zie je de herten
van vreugde springen over ’t pad.
 
De lammetjes dartelen in de kale wei
en je kan het nu nauwelijks  geloven.
Straks leggen de vogels alweer een ei,
we zijn maar net de winterkou te boven
 
Geniet nu maar van al die pracht 
wat is en komt voordat je ’t vergeet.
Het kan niet op had je gedacht
het is echt voorbij voor je het weet.
 
Dit gedicht werd ons toegestuurd door
Max Jonker

Geef een reactie

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
CAPTCHA
Voer de CAPTCHA in om aan te tonen dat dit geen geautomatiseerde actie is.