40 jaar en hartproblemen?
- Dit onderwerp bevat 10 reacties, 11 deelnemers, en is laatst geüpdatet op 7 jaren, 8 maanden geleden door
JeroenS.
-
AuteurBerichten
-
bert
SleutelbeheerderHallo,
Al vele jaren ben ik moe en uitgeput.
Maar je ‘ went ‘ aan een soort moeheid, je moet en wil tenslotte verder.
Al jaren heb ik problemen ervaren bij b.v sporten. Altijd het buitenadem en benauwd zijn. Wat wel weer afzakte bij het rusten.
De reacties in ziekenhuizen varieerde van tussen de oren tot geduld hebben enz.
Mijn willen is enorm groot en daarom heb ik mij er toen maar bij neergelegd en heb niet meer geklaagd, over de druk en uitstraalende pijn naar armen en rug..ben tenslotte 40 jaar en wil niet als een zeur of nog erger een hypochonder worden aangezien.Tot nu toe, de laatste maanden gaat het steeds slechter, kan bijna niet meer normaal een stuk lopen. Laat staan rennen, trappen oplopen etc.
De pijnen ( tja wat is pijn..het is geen AUWW pijn..meer zeurend) komen vaker bij de inspanning kijken. Maar de benauwdheid is nu een groot probleem. Nu na jaren wordt er eindelijk actie ondernomen, nu ben ik niet helemaal eerlijk, die is wel eerder geweest met inspanning testen, waar niets bijzonders uitkwam ( had heel toevallig een gunstige dat toen?)
Nu gaat dus wel verder worden gekeken, en wordt ik verdacht van vernauwing van de kranslagader….op 40 jarige leeftijd????
Nu heb ik een medisch verleden, dus kan dat de grondslag zijn, maar toch…voel me wel beetje alleen hierin…wie herkend zich hier een beetje in en vindt het leuk om eens gedachten te wisselen. Het zou leuk zijn als je ook een moeder bent.
( mijn kind is 8 jaar)Vonne
GastHoi Regenboog
Wat naar om je al jaren zo te voelen en niet te weten wat er aan de hand is en niet echt heel serieus te worden genomen.
Gelukkig wordt er nu toch verder onderzoek verricht. Hopelijk krijg je wat meer duidelijkheid in wat je nu mankeert en is er een oplossing voor.
Veel sterkte.
Groetjes, Yvonne
Anoniem
Inactiefhallo ik was 44 jaar toen ik hartpatient werd.ik heb een bypass gehad en vorig jaar verschillende onderzoeken .nu moet ik morgen gedotterd worden omdat ik weer 2 aders verstopt heb zitten.ook heb ik een vaatziekte wat verder word onderzocht.
ja ik heb ook kids 7 stuks waarvan de jongsten 10 en 6 zijn voor hun is het ook altijd een spanning komt mamma weer thuis of blijft ze nog langer weg.Wandeltheo
DeelnemerBeste Regenboog.
Je schreef: “al vele jaren moe en uitgeput”
Dat klinkt me bekend in de oren, heel vertrouwd zelfs. Maar dit proces ging bij mij zo langzaam, en als je dan tegen je pensioen loopt, roept iedereen (alle medici dus ook)
tegen jou: “Ja wat wil je dan? je bent geen jonge hond meer!”
en: “doe je nog wel aan sport?””ga je nog op je fiets naar je werk, of met de auto? ” “beweeg je wel genoeg?”
Jarenlang werd mij aangepraat, dat mijn extra vermoeidheid te wijten was aan het ouder worden. Totdat de eerste hartritmestoornis zich aandiende.Ik adviseer je, alert te blijven op zaken die je niet vertrouwt en ondertussen gewoon door blijven gaan met de dingen die je doet.
Veel succes en groeten,
Theowillem62
Deelnemerdit verhaal komt mij zeer bekend voor.
ik had dit zelf kunnen schrijven alleen heb ik geen kinderen en ben geen moeder.
heb ook medisch verleden maar je wilt geen zeur zijn.
ik wens je heel veel sterkte toe met de onderzoeken maak je niet te druk hierover het komt wel goed.regenboog
DeelnemerHallo allemaal,
Eerst hartelijk dank voor jullie reacties.
De reden dat ik niet eerder reageerde is dat er zoveel onzekerheid is, en ik eerst eens wat uitslagen wilde gaan afwachten.
Heb inmiddes de 2 dagen Mibi onderzoeken achter de rug en nog geen definitieve uitslag maar wel een vraag aan jullie en dan met name de vrouwen ( sorry heren;-)
Uit een gesprekje met een andere arts die even naar de uitslagen keek van de Mibi, kwam iets naar voren als volgt;
Misschien een vernauwde ‘plek’ ( ofwel mindere doorbloeding) maar deze is niet goed en met zekerheid waarneembaar daar bij een vrouwen lichaam het moeilijker is te bekijken door de borst.
Dus blijkbaar weer geen definietieve uitslag.. zal wel weer meer onderzoek gaan komen.
Dinsdag zal ik de echte uitslag via de cardioloog vernemen, en dan hopelijk meer duidelijkheid krijgen.Dus dames, jullie dit wel ees de horen gekregen dat de mibi niet duidelijk genoeg was door je vrouw zijn?
Regenboog
hwi
DeelnemerHallo, ik ben nieuw net aangemeld.
Het verhaal komt me bekend voor. Ik ben ruim een jaar geleden voor het eerst bij de huisarts geweest met pijnlijk gevoel op de borst, benauwd.
Volgens haar was het een vorm van hyperventilatie, dus naar de oefentherapie.
Mijn ademhaling was prima en na 5 behandelingen mocht ik wel gaan. De verschijnselen zijn nog steeds niet over en ben ook vaak erg moe. Ik dacht, misschien ijzer tekort.. Dus 2 maanden terug bloed laten prikken, was wel iets lager dan normaal, maar niets aan de hand. Nu heb ik het al een paar weken in mijn rug, moest maar een foto laten maken. Gisteren werd ik gebeld over de uitslag, er is sprake van slijtage in mijn rugwervels , dus daar moet je dan maar mee leren leven. Maar vervolgens werd er verteld dat op de röntgenfoto een verkalking van de slagader was te zien. Nou dat is schrikken, ik heb natuurlijk geen idee bij hoeveel verkalking het zichtbaar wordt op een “bottenfoto.
Volgende week maandag een afspraak met de huisarts, gesprek en onderzoeken die gedaan moeten worden voor hart en vaatziekten.
Ook ik ben net vorige week 43 jaar geworden, een dochter van 6 jaar oud, en dit is toch wel schrikken. Toch blijf ik denken dat dit al veel eerder had kunnen worden onderzocht nadat ik met verschillende klachten ben gekomen die hier allemaal mee te maken kunnen hebben.helga
DeelnemerHoi Regenboog,
ik ben een vrouw van 42, heb jaren met klachten rondgelopen, chronisch vermoeid etc zeiden de artsen, nu bleek in dec 2008 dat ik een ernstige lekke aortaklep had wie weet hoelang al, intussen tijd ben ik in april geopereerd en aan het herstellen, vorige week heb ik door die kustklep en de bloedverdunners een herseninfarct gehad en datmet mijn leeftijd, ik heb een zoon van 18 jaar.
Ik wens je veel sterkte Regenboog :cheer:poespas
DeelnemerIk ben een vrouw van inmiddels 43, maar bij mij begonnen de problemen al toen ik 35 of 36 was. Jaren met pijn op de borst klachten rondgelopen, de huisarts had bloed afgenomen en had aan de hand daarvan geconcludeerd dat het in elk geval niet mijn hart kon zijn, slokdarm medicijnen geslikt en gewoon maar jaren doorgelopen met pijn, omdat als de huisarts niet eens weet wat het zou kunnen zijn, wat heb ik daar dan te zoeken? Uiteindelijk, op mijn 39e, bleek ik wel degelijk verstopte kransslagaderen te hebben. Bij mij uitte zich dat in een scherpe pijn op de borst, niet drukkend, zoals veel mannen dat hebben. Die atypische pijn is juist kenmerkend voor een vrouw, maar dat wist ik toen niet en de huisarts blijkbaar ook niet. Op mijn 39e ben ik driemaal gedotterd en kreeg tijdens twee van die behandelingen een hartinfarct, gelukkig met weinig schade tot gevolg. Ik rook niet, heb een slank postuur en ga drie keer per week naar de sportschool om te spinnen. Inmiddels heb ik alweer 2 jaar last van pijnklachten op de borst, eerst na inspanning, maar nu ook tijdens en soms ook na inspanning. Volgende week vrijdag krijg ik weer een catheterisatie en als blijkt dat er weer een vernauwing zit, word ik meteen gedotterd indien mogelijk. Overigens ben ik wél erfelijk belast via mijn vader die al ver voor zijn 60e kampte met dezelfde problemen. Mijn jongere broer kreeg op zijn 36e een hartinfarct (en leeft gelukkig nog) terwijl hij zich net van onder tot boven had laten controleren nadat van mij bekend werd wat ik mankeerde en nadat onze vader een 5-voudige bypass had ondergaan. Uit de controle bleek dat er geen enkele aanleiding was om te denken dat er iets niet in orde zou zijn.
baltu022
Deelnemerook voor mij heel herkenbaar na 4 jaar met klachten gelopen te hebben toch maar naar de arts ik ben nu 37 en wacht op een bypassoperatie
ik ben geen moeder……..maar een vader 2 kinderen zoon 6 jaar dochter 9 jaar
JeroenS
DeelnemerIk ben dan wel een vader en geen moeder, maar het is zeer herkenbaar wat je schrijft. Vanaf ongeveer mijn 32e last van moeheid en hartkloppeingen. Er "was niets aan de hand" zei de cardioloog. 7 jaar later, op mijn 39e een pittige operatie aan mijn hartkleppen moeten ondergaan.
-
AuteurBerichten