[Bert Wulms]

Ik heb 7 sep 2010 een pacemaker gekregen.
Heb een DDD en de andere termen zijn mij nog adacadabra :P
De reden dat ik een pacemaker kreeg was dat de sinusknoop niet goed functioneerde waardoor ik een te trage hartslag had.
Ik wist het nog maar net dat ik deze zou krijgen en 1,5 week later ben ik al geholpen wat erg snel is gegaan ook geestelijk is het niet bij te benen geweest.
Maar daar zal ik ook wel doorheen komen, alleen heb wat vragen.

De wond is niet zo pijnlijk meer, het jeukt zelfs af en toe wat.
Maar is het normaal dat de wond helemaal blauw/paars is gewoon beurs en blauw, gekneusde sleutelbeen, vreselijke spierpijn.
Moet ik erbij zeggen dat ik met de plaatselijke verdoving grandioos in paniek ben geraakt en deze prikken ook enorm veel pijn hebben gedaan. Dit wil ik ook nooit en nooit weer, dan maar een hamer op mijn kop :angry:

Dan nog bij mijn luchtpijn/slokdarm op mijn borst, daar heb ik een constante ‘verkoudheid’ gevoel, geen brok in de keel maar gevoel dat daar allemaal vast zit.
Is dit normaal of heb ik een kou gevat? Wat natuurlijk altijd kan met dit weer.

En men zei in het ziekenhuis dat mijn hoge bloeddruk niets met de sinusknoop te maken heeft. Maar toch is mijn bloeddruk na plaatsing van de pacemaker weer normaal.
Heb 2 jaar lang, wat ook toevallig is ontdekt, een bloeddruk gehad van 180/105 en daarbij bloeddruk verlagers geslikt en na de operatie afgelopen dinsdag, is mijn bloeddruk tot vandaag aan toe 120/85 130/80

Kan iemand mij hier antwoord op geven.
Is het altijd zo pijnlijk met een plaatselijke verdoving? Doordat het zo vreselijk pijnlijk was is me dit ook smerig tegen gevallen.
Doen ze deze ingreep ook wel eens onder narcose?

Graag hoor ik meer van jullie :)

[Wandeltheo]

Bij mij is de PM ook geplaatst onder plaatselijk verdoving en ik herken mij absoluut niet in dit verhaal. Geen pijn en enkele uren na de ingreep al weer aan de oliebollen (het was per slot van rekening oudejaarsdag) en de volgende dag naar huis.

Als ik had gewild had ik een volledige narcose kunnen krijgen, maar waarom ?
Ik keek echt uit naar de implementatie en was alleen maar blij dat deze zo snel kon plaatsvinden, daarmede een volgend risico uit te sluiten; net door het oog v/d naald gekropen, wilde ik maar al te graag.

Als ik je verhaal zo lees denk ik dat de pijn vooral ook is ontstaan door de paniek waarover je schrijft en de emoties vooraf; ja dan reageert je lichaam mogelijk anders dan in volledig ontspannen toestand. Jezelf overgeven en acceptatie, ja het is moeilijk, waarschijnlijk ben te veel overvallen door de snel opeenvolgende gebeurtenissen.

Ik hoop dat je het langzamerhand op een rijtje kunt krijgen en al dat adacadabra ?
ach daar kom je t.z.t. ook allemaal wel achter.
Ik wens je veel wijsheid en sterkte.

Groeten
Theo

[zeefjes]

Hoi hoi
Bij mij is er op 13 januari een icd geplaatst en ook mij is de plaatsing enorm tegen gevallen.
Ook plaatselijke verdoving man wat deed dat verschrikkelijk veel pijn.
Litteken ging op den duur wel jeuken maar das goed geneest het maar is niet blauw geweest ,wel heel lang met een zeer pijnlijke schouder gelopen en na behandeling bij de fisio is dat wel over gegaan

[Auteur]

Berichten