[Bert Wulms]

Lieve mensen.
Ik kwam dit gedicht tegen en wilde het jullie niet onthouden.
In moeilijke tijden lees ik het zelf weer over en ik voel dan me getroost.
In de hoop dat jullie dit aanspreekt.

Groetjes Maria.

[color=#008000]God,
before he sent his children to earth.
gave each of them
a very carefully selected package of problems.

these,
he promised, smiling,
are yours alone.
no one else may have the blessings
these problems will bring you.

and only you
have the special talents and abilities
that wil be needed
to make these problem
your servants.

now go down to your birth
and to your forgetfulness,
know that I love you beyond measures.
these problems that I give you
are a symbol of that love!

the monument you make of your life
with the help of your problems
will be a symbol of your love for me. [/color]

[color=#008000]your father.[/color]

[SRTFEC]

Een heel fraai gedicht. Kunnen veel mensen kracht uit putten.

[aart 1970]

Hoi Maria,

las zojuist je gedicht, heel mooi dank je wel!!!

Groet,
Rob

[Vonne]

De rugzak

Ieder mens draagt in zijn leven
Een onzichtbare rugzak met zich mee
Bergt daarin zijn vreugde en zorgen
En verzamelt wel en wee

Vaak is de rugzak niet te dragen
Maar soms ook vederlicht
Dan blijft er ruimte over
Maar soms kan hij niet dicht

Kijk in een verloren uurjte
Heel de inhoud nog eens door
Er kan heel vaak iets verdwijnen
Wat zijn waarde reeds verloor

En zo gaat het door de jaren heen
Je pakt iets op en gooit iets weg
Soms gebeurd dit vanzelfsprekend
Maar ook vaak met veel overleg

Langzaam wordt de rugzak lichter
De levensmiddag gaat voorbij
En bij het vallen van de avond
Werpt men de meeste last opzij

Maar er blijft nog wat van waarde
Wat je koestert en behoudt
Al schijnen het soms kleinigheden
Het zijn herrinneringen van goud

Ieder draagt zijn rugzak
Niemand die hem overneemt
En je hoeft niet te vrezen
Dat een dief hem ooit ontvreemd

[Vonne]

A rainbow of hope

Each day a brand new dawning
With love that has begun
An Angel here to bless you
For every battle won

Holds you close and loves you
Feel her wings go by
Her rainbow is her beauty
That lights the darkest sky

Each day in life you struggle
She feels that hurt and pain
So gently she will whisper
“I always shall remain”

Here to ease your heartache
To help you through the fear
A moment of her presence
Her wings the song you hear

She will be here watching
As every day goes by
Praising you to heaven
For courage you’ve derived

And yes you have an Angel
That watches out for you
No matter what your journey
She’s here to get you through

Yes, Hope will spring eternal
She’ll gently kiss your face
An Angel of Compassion
Her wings will be your grace

You will feel her presence
In every waking hour
Her rainbow now upon you
Each ray a floral shower.

( Francine Pucillo )

[Vonne]

Wat is het heerlijk te ervaren,
Dat ergens iemand aan je denkt,
En ongevraagd je laat genieten,
Van iets waaraan men aandacht schenkt,
Een briefje slechts met weinig woorden,
Maar met een inhoud die het doet,
Een gedicht, met gevoelens uit het hart geschreven,
Waarbij je even slikken moet
Een handdruk of een schouderklopje,
Een warme kus over de pc,
Een spontane lach, een vriendelijk gebaar,
Het zijn zo van die kleine dingen,
Maar “groot” aan waarde voor elkaar

[Annoniem]

Als ik het even niet meer zag zitten en niet meer wist wat te doen
Kwamen altijd weer de woorden, kan alleen maar beter worden, nooit meer zo erg als toen

Hoop doet leven maar soms blijkt iets een droom, die uiteenspat in duizend tranen
Optimisme is dan onontbeerlijk en leert je om je door het leven een weg te banen

Maar de hoop blijft altijd leven en die ene droom wordt soms realiteit
Wist dat het allemaal goed zou komen, lief onthoud, ik wil je nooit meer kwijt

Jij bracht zonschijn in mijn leven, gaf het allemaal weer kleur en licht
Ik begin al helemaal te stralen, als ik kijk naar je lieve gezicht

Weet dat jij een geschenk bent voor mij, veel groter dan ik zeggen kan
Heb je lief…. mijn lief………en dat is meer dan houden van !

[Annoniem]

Die kleine peuter amper twee

Zijn hartje doet het niet goed

Hij kreeg het met zijn geboorte mee

Vraag me af of dit nu echt moet

Dan geef ik heel dikwijls aan

En vraag dan elke keer

Laat die kleintjes toch eens gaan

En geef mij dan maar wat meer

[Annoniem]

Houd ik mijn bandje om, mijn bandje van het ziekenhuis

Dat hoeft toch nu niet meer, ik ben immers weer thuis

’T is eigenlijk wel van mij, maar hoe lang blijf ik daar nu weg

Ik ben toch weer gezond, je hoort toch wat ik zeg

Doe dat bandje nu maar af en leg het nergens neer

Je krijgt gewoon een nieuwe, bij de volgende keer

Ik hoop echt dat dat niet meer komt, ik denk er niet meer aan

Ik wil leven als een God en nog lang blijven bestaan

[aart 1970]

Oh Romeo mijn liefste mijn engel, kom bij mij, kom nu in mijn liefdes sponde

Sorry schat nu ff niet, ik kijk voetbal op t.v. als ik wat mis vind ik dat echt wel zonde

[aart 1970]

[i]Voor een ieder die dit voelt

Alleen voor hem of haar

Al voel je je soms niet goed

Al voel je je soms naar

Blijf kijken naar de horizon

Die is nog heel ver weg

Een gulle lach maakt ook heel veel goed

Echt niet omdat ik het zeg

[/i]

[Vonne]

aart 1970 schrijft:
[quote]Oh Romeo mijn liefste mijn engel, kom bij mij, kom nu in mijn liefdes sponde

Sorry schat nu ff niet, ik kijk voetbal op t.v. als ik wat mis vind ik dat echt wel zonde[/quote]

[Vonne]

Streling

Voel de wind door je haren.
Voel zijn streling langs je gezicht.
Het is een van de gebaren,
de natuur brengt je in evenwicht!
Een zachte tinteling van binnen,
sluit je ogen en geniet.
Voel zijn streling als een openbaring,
van de liefde…….’t heelt de wonden van
jouw verdriet…..die niemand ziet!
Laat je even meenemen,
laat alles los om je heen.
Het is een gevoel voor jou,
even met jezelf alleen.
Dit……….de streling van de wind,
is als de streling die je geeft aan je kind!
Maar nu door de natuur gebracht,
een streling die je voedt met nieuwe kracht

[aart 1970]

Hij kon niet lezen en hij kon ook niet schrijven

Hij zou zijn hele leven simpel blijven

Hij was zeker ook geen held

En had dit ook nog nooit verteld

Maar ineens zag hij het licht

En schreef zijn eerste heldendicht

Hij voelde zich niet meer ontheemd

En vond die letters niet meer vreemd

Hij voelde zich ook niet meer geschift

En begon wat te lezen in een geschrift

Nu maakt hij er een spelletje van

Niet dat hij denkt dat hij alles kan

maar de rijmpjes vliegen wel uit zijn brein

Hierdoor doet zijn start hem minder pijn

Hij ervaart nu aan de lijven

Dat het leuk is om te schrijven

Maar beroemd zijn is niet zijn stille wens

Want hij weet, de eenvoud siert de mens

[aart 1970]

Hé mooi Vonne, dank je!

[Auteur]

Berichten