Hoi Kleintje,
Sorry voor mijn late reactie op je bericht.
Je schrijft dat het wakker worden erg verwarrend was.
Dat kan ik onderschrijven, door de narcose ben je niet echt helder.
Daarnaast had ik een tube in mijn mond en was dus niet in staat om te communiceren.
Ook begon ik zelf te ademen door mijn neus waardoor ik begon te hyperventileren.
Het heeft de verpleegkundige wat tijd gekost om me rustig te krijgen.
Uiteindelijk zag ik dat er naast het bed een blocnote met een potloodje lag.
Dat wilde ik pakken maar dat ging niet; ik lag vastgebonden in het bed!
De verpleegkundige heeft mij toen geholpen deze te pakken.
Daarop schreef ik in een kinderlijk handschrift: ‘ wat poe ik hier ‘( ik had i.p.v. d een p geschreven) op het papiertje en daar was zij heel blij mee.
Het was nl. een zeer relevante vraag, zeker omdat ik in de veronderstelling was dat het zaterdag zou moeten zijn en het laatste dat ik mij herinnerde was dat ik op een voetbalveld was. Dit strookte niet met haar mededeling dat het dinsdagmorgen was.
Dat wakker worden vond en vind ik nog steeds een zeer rare gewaarwording en kan het eigenlijk nog steeds niet bevatten wat er gedurende die ruim 60 uur is gebeurt met mij.
Sindsdien heb ik niet veel echt angstige momenten meer gehad, je leert hoe dan ook, met veel, heel veel tranen om te gaan met wat er aan de hand is.
Wel ben ik inderdaad als persoon verandert, veel opener geworden.
Zelf ben ik daarnaast ook BHV-er geworden, althans ik heb mijn diploma en heb mijn verhaal bij verschillende bedrijven en EHBO verenigingen tijdens cursussen vertelt.
Daarbij waren mensen aanwezig die een bekende a.g.v. een hartstilstand verloren dus soms is het vrij heftig.
Maar toch het doet mij goed en het maakt zeer veel indruk.
Wat een ICD is en doet weten inderdaad niet veel mensen.
Groeten Erik