Beste Mensen.
Ook ik heb misschien wat kort door de bocht gereageerd, maar ik voelde mij zo verdrietig, terwijl ik me voorgenomen had, dit niet te laten gebeuren hier.
Ik heb niets tegen alternatieve geneeswijzen of homeopathie, heb zelf ook al eens bij een homeopaat hulp gevraagd, maar kreeg wel te horen, dat hij geen diabeten en hartpatiënten hielp. En weet je waarom, hij was van mening, dat hier geen enkel risico gelopen mocht worden en enkel de reguliere geneeskunde aan het werk mocht, omdat er misschien wel wat winst was te halen, maar je niet zonder de reguliere geneeskunde kan en die dan niet meer weet, wat ze kunnen doen, om je te helpen.
Ik heb gelukkig een hele goede band met mijn HA en kan daar zelfs ook over deze zaken spreken. Hij heeft mij wel eens naar iemand toegestuurd zelfs, maar wel met de mededeling, hem op de hoogte te houden, ik mocht ook geen reguliere medicatie laten vallen en als ik twijfelde, meteen met hem kontakt op nemen.
Ik heb veel aan mijzelf gewerkt, moest ook wel, daar ik een nare jeugd had met geestelijke mishandeling, ik deugde niet en was het niet waard om te leven enz.! Dit werd mij ingeprent door mijn moeder, je snapt, dat ik alle ziektes en kwalen die ik kreeg eerst voor mij een bevestiging waren en als straf werden gezien voor dat vreselijke kind.
Als ik dan hier lees, van zelf oorzaak ed. komt alles weer boven en denk ik zie je wel, alles is mijn eigen schuld. Ook mijn huisarts heeft hier al behoorlijk aan gewerkt, omdat hij weet, dat ik er moeite mee hebt, dat ik de gezondheidszorg zo veel kost. Als ik na 4 weken terug moet komen er maar 6 van te maken, scheelt weer, of zaken maar niet aan de orde stellen, tijd en medicatie kosten geld enz. Mijn huisarts heeft dus flink op mij in moeten praten, dat als hij alleen mensen zou krijgen die hem echt nodig hadden, hij veel meer tijd had en daar de gezondheidszorg pas mee gediend zou zijn.
Het dwarrelt nu ook weer heel erg in mijn hoofd, want wat is wel zinvol en wat niet, ben n.l. ook benadert voor een second opinion en had daar ook veel moeite mee, want dan ga je weer een hoop onderzoeken krijgen en wat levert het op. In samenspraak met de HA zien wij er dus van af, het kost mij te veel energie en na diep beraad zijn wij van mening, dat de winst minimaal kan zijn.
Jullie zien, ik neem niet zomaar beslissingen en daar waar een prijskaartje aanzit, wordt nog dieper over nagedacht.
Ik hoop, dat jullie nu mijn kant van het verhaal begrijpen, het valt niet altijd mee, het stempel uitbehandeld te hebben. Maar toch probeer ik nog wat van de tijd die mij nog rest iets gezelligs te maken en te genieten van de vogels en beestjes in onze tuin, die ik lekker kan bekijken uit mijn bed. En er zijn altijd nog ergere dingen in het leven, dan al 4 jaar op bed liggen.
