Beste Cisco,
Met je laatste opmerking “wat is dit lastig” ben ik het helemaal mee eens.
Maar met het andere wat je schrijft? Ik zou er dit over willen zeggen:
Wat is lastiger; “doorleven zonder operatie” met alle risico’s van dien, of:
de operatie lijdzaam, maar hoopvol ondergaan, met een instelling van:
“het kan alleen maar beter worden” ? Aan jou de keus !
Misschien helpt het volgende verhaaltje
Als kind zijnde, had ik een oudere zus die wat vaker naar de tandarts moest, en hier altijd als de dood voor was. Dagen van tevoren liep ze van de zenuwen “alle deuren uit de hengels” zoals mijn vader dan steevast zei. Wij; (haar broers) plaagden haar dan soms met de opmerking: “waar maak je jezelf toch naar over, je kunt alleen maar doodgaan”
En zelfs als dat gebeurt, voel je er zelf helemaal niks van, en zitten wij met de narigheid.
Deze anticlimax werkte soms bevrijdend voor haar.
Ik bedoel maar: wat kan je gebeuren? En…..je wilt toch echt niet zonder operatie verder? Nou dan ! Kop op, schouders er onder en stap voor stap verder. Dan kom je er wel.
Ik wens je veel succes.
Theo