Na veel hartproblemen vanaf 2007 in 2021 een vrij hopeloze hartstilstand gehad. Of ik daarbij een een BDE had is mij niet duidelijk. Het lezen van ervaringen van anderen lijkt mij geen goed idee aangezien dat altijd de eigen ervaring verkleurt. De hartstilstanden die ik had werden gevolgd door 6 reanimaties. Deels thuis, in de ambu en op de SEH. Ik meen dat ik alles wat er toen achter elkaar gebeurde wel heb meegekregen. Vooral wat er werd gezegd door deze en gene. Toch was er geen onrust, maar een rust die ik nog nooit eerder heb ervaren. Totaal geen angst en al helemaal geen zorg voor wat er ging gebeuren. Enfin, ik heb het overleefd en functioneer mbh van een ICD weer redelijk. Wel met een gat in mijn geheugen, maar dat is geen grote belemmering. Wat mij vooral nu bezig houdt is de invloed die het hele spektakel op mijn huidige leven heeft. Het lijkt erop dat ik de connectie met mij naasten voor een deel kwijt ben. Die naasten begrijpen daar niets van en vinden dat ik blij moet zijn dat ik nog leef. Daarover denk ik anders en dat kan rekenen op onbegrip en irritatie. Ik zoek mensen die het niet over hun BDE willen hebben, maar wel over het leven na en de gevolgen van.
