Even voorstellen: Diana de Veld

Diana de Veld (50) is freelance journalist en eindredacteur te Rotterdam. Vanaf deze editie zal ze ook bijdrages leveren aan Hartbrug Magazine.

Nu heb ik in mijn leven toch al heel wat artikelen geschreven, maar nog niet eerder een artikel over mezelf. Het voelt een beetje gek, alsof ik mezelf moet interviewen. Laat ik maar gewoon bij het begin beginnen.

Zodra ik het kon, was schrijven een hobby van me. Ik schreef gedichtjes en verhalen en tot in mijn twintiger jaren pende ik vele dagboeken vol met beslommeringen, bespiegelingen en vrolijk absurdisme. Toch koos ik voor een bètastudie: natuurkunde in Leiden. Ik zag natuurkunde namelijk als de basis voor alles wat er bestaat in dit universum, en “ik wil alles begrijpen”. (De studie natuurkunde heeft me daarin overigens ernstig teleurgesteld.)

Andere boeg

Tijdens mijn studie kwam ik voor het eerst in aanraking met het hart. Mijn afstudeerstage medische fysica voltooide ik bij de afdeling Cardiologie van het toenmalige Academisch Ziekenhuis Leiden, tegenwoordig LUMC. Daarna volgde een promotie in Groningen gericht op mondkanker. In 2005 mocht ik mezelf dr. Diana noemen en besloot het prompt over een andere boeg te gooien: niet verder de diepte in, maar juist de breedte! Ik werd wetenschapsjournalist. Ik volgde een cursus en werkte tijdelijk als eindredacteur van een Haarlems computerblad, bij wijze van stap in de goede richting. Al snel mocht ik daarnaast als freelancer artikelen schrijven voor onder andere KWF Kankerbestrijding en het LUMC. Bij dat LUMC werkte ik vervolgens tot 2015 bij de afdeling communicatie, waar ik onder meer het ziekenhuisblad Cicero maakte. Intussen kregen mijn man en ik twee dochters en verhuisden naar Rotterdam.

Cardiologen

Na tien jaar nam ik ontslag bij het LUMC om voor mezelf te beginnen. Sindsdien schrijf ik voor veel verschillende media, meestal gericht op medisch specialisten, en werk als freelance eindredacteur. Dat alles doe ik gelukkig niet saai vanuit mijn eigen huis, maar op een gezellig kantoor in het Rotterdamse Crooswijk dat ik deel met zeven andere zzp’ers. Wonderlijk genoeg kwam de cardiologie opnieuw op mijn pad: sinds 2022 maak ik het blad De Cardioloog voor uitgeverij BPM Medica. Op die manier leer ik de cardiologie steeds beter kennen, maar nu vanuit het oogpunt van de cardiologen. En nu komt daar dus Hartbrug bij, gericht op patiënten.

Persoonlijk

Uiteraard ben ook ik in mijn persoonlijke leven in aanraking gekomen met hart- en vaatziekten. Wie niet? Er zijn 1,7 miljoen mensen met een hart- en vaatziekte in Nederland en jaarlijks overlijden er naar schatting ongeveer 38 duizend mensen aan. Iedereen kent dus wel iemand. Een van hen was Guido, mijn dierbare ex-vriend van lang geleden, die in 2002 op 26-jarige leeftijd overleed aan een hartinfarct. Totaal onverwacht, pure pech. Dat verlies heeft me diep en blijvend geraakt.

Misschien zou Guido het anno 2026 wél overleefd hebben. In de behandeling van hart- en vaatziekten is tenslotte veel vooruitgang geboekt. Maar nog steeds hebben veel mensen te kampen met de gevolgen van hart- en vaatziekten. Bijvoorbeeld de 79-jarige vrouw voor wie ik als vrijwilliger regelmatig boodschappen doe. Zij heeft onder andere hartfalen en kreeg meerdere herseninfarcten. Door medische problemen komt ze de deur niet meer uit. Desondanks is ze aangenaam gezelschap. We zitten vaak wel een uur aan de thee voordat ik met haar boodschappenlijstje op stap ga. Voor mij is dat ook een vorm van ontspanning: als ik bij haar ben, hoef ik even helemaal niets. Maar uiteraard zou ik haar toewensen dat ze in betere gezondheid verkeerde en gewoon zelf actief aan het leven kon deelnemen.

Als stichting Hartpatiënten Nederland kan bijdragen aan het welzijn van hartpatiënten, dan kan ik daar alleen maar achter staan en draag ik hier graag een steentje aan bij.

Foto: Diana de Veld
Fotografie: Petra Holland

Dit artikel verscheen eerder in het Hartbrug Magazine.