Big Pharma is altijd verrot geweest

Big Pharma is altijd verrot geweest. Dat blijkt volgens Willem Koert uit het boek De farmaceutische industrie van Dick Bijl. Koert was aanwezig bij de presentatie van het boek op 18 december in Utrecht. Willem Koert[1] is wetenschapsjournalist en schrijft onder meer over gezonde voeding. Op verzoek van ons Hartbrug Magazine gaf hij zijn visie op het boek van Bijl.

“Er zijn grofweg twee categorieën mensen die absoluut baat zullen hebben bij het lezen van De farmaceutische industrie”, laat Koert desgevraagd weten. “Dat zijn aan de ene kant de mensen die nog steeds vertrouwen hebben in medicijnen, en aan de andere kant de groeiende groep individuen die dat vertrouwen volledig heeft verloren.”

“Tot die eerste groep behoren de patiënten die klakkeloos de medicijnen gebruiken die ze krijgen voorgeschreven. Ze laten zich door hun artsen vertellen dat ze zonder die medicijnen niet kunnen functioneren – en gaan ervan uit dat artsen weten wat ze doen.”

Artsen

“Tot die eerste groep horen ook artsen die blind vertrouwen op hun farmaceutische handboeken en protocollen. Net als de makers van het beleid dat het consumptief-farmaceutisch complex geen strobreed meer in de weg legt. En, laten we ze niet vergeten, ook de journalisten en influencers die de narratieven uit de koker van Big Pharma gemakzuchtig reproduceren.”

Misplaatst

“Allemaal kunnen ze van De farmaceutische industrie leren hoe misplaatst hun vertrouwen in de farmaceutische industrie is. Hetzelfde geldt voor het onderzoek dat zou moeten aantonen dat medicijnen werkzaam en veilig zijn, en voor de instituties die regelen welke medicijnen op de markt zijn.”

Zijn medicijnen dan allemaal verkeerd?

“Dick Bijl zegt nadrukkelijk niet dat alle medicijnen gevaarlijk en onwerkzaam zijn. Maar wie zijn boek heeft gelezen, weet hoe belangrijk een flinke dosis scepsis is ten opzichte van alles wat uit de koker van de farmaceutische industrie komt. Scepsis – en de bereidheid om zelf op onderzoek uit te gaan.”

Lastig

“Ongetwijfeld zullen patiënten met die houding te horen krijgen dat ze ‘lastig’ zijn, maar die lastige houding kan ze veel ellende besparen. Artsen, beleidsmakers en journalisten die de lessen uit De farmaceutische industrie [WK1.1]ter harte nemen, zullen zich misschien ‘onmogelijk’ maken. Maar daar staat tegenover dat ze in ieder geval goed zullen slapen.”

En wie de farmaceutische industrie wantrouwt?

“De andere groep voor wie het meest recente boek van Dick Bijl de moeite van het lezen waard is, heeft al geconcludeerd dat Big Pharma niet te vertrouwen is. Die groep weet heel goed hoe verrot onze toelatingsautoriteiten, onze medische faculteiten en andere medische instituties zijn – maar heeft inmiddels ook de hoop op een beter systeem verloren.”

Bedrog

“Die groep kan leren van De farmaceutische industrie dat Big Pharma altijd verrot is geweest – en altijd heeft geprobeerd de samenleving te corrumperen. Maar al vanaf de allereerste pogingen van Big Pharma zijn er formidabele tegenkrachten geweest. Onkreukbare ambtenaren als Frances Kelsey[2] weigerden in het Amerika van de jaren vijftig en zestig om Big Pharma vrij spel te geven. Dwarse wetenschappers als Peter Gøtzsche[3] legden het wetenschappelijke bedrog van de farmaceutische industrie bloot. Kleine en onafhankelijke media en belangenorganisaties weerstonden de pressie van de farmaceutische machinerie en bleven de werkelijkheid over medicatie vertellen. Ze waren nooit met velen, maar er waren perioden waarin ze Big Pharma onder controle kregen. Ze kregen het voor elkaar dat de farmaceutische industrie zich moest houden aan regels en medicijngebruikers zich veilig wisten.”

De macht van Big Pharma breken

“Het is waar, we leven nu in andere tijden. De farmaceutische industrie heeft de overhand gekregen. Hoe precies, dat staat in het boek van Dick Bijl. Daarin staat ook dat we ons daarbij niet hoeven neer te leggen. Het is in het verleden gelukt om de macht van Big Pharma te breken. En wat toen kon, kan nu ook.”

^[1] https://www.willemkoert.nl/

^[2] Frances Kelsey was een farmacologe die begin jaren ’60 van de vorige eeuw als een van de weinige vrouwen voor de Amerikaanse geneesmiddelenautoriteit FDA werkte. Zij weigerde het middel Kevadon tot de Amerikaanse markt toe te laten, in Europa bekend als Softenon. Ze vond de veiligheid van het middel onbewezen. De farmaceut startte een intimidatiecampagne en probeerde met behulp van media haar reputatie te vernietigen. Hoe kon zij een medicijn tegenhouden dat in tientallen andere landen al was goedgekeurd?! Maar Kelsey bleef op haar standpunt staan en wees ook herhaalde nieuwe verzoeken van de farmaceut af. Het bedrijf reageerde woedend, totdat in november 1961 alarmerende berichten uit Duitsland verschenen dat talloze baby’s met ernstige gebreken waren geboren als gevolg van het “kalmeringsmiddel” voor zwangere vrouwen (Softenon). President John F. Kennedy reikte haar in 1962 de President’s Award for Distinguished Federal Civilian Service uit, een van de hoogste onderscheidingen die zij kon ontvangen.

^[3]De Deense arts en onderzoekswetenschapper Peter Gøtzsche is zeer kritisch jegens de farmaceutische industrie. Hij pleit voor voor evidence-based geneeskunde. Volgens Gøtzsches berekeningen is het medicijngebruik in het algemeen inmiddels uitgegroeid tot doodsoorzaak nummer 1. Hij was een van de oprichters van de Cochrane Collaboration. Deze organisatie verzamelt en verspreidt betrouwbare informatie over de effecten van onder meer medicijnen.

Tekst: Henri Haenen

Lees hier het artikel: Een medicijn dat ziekten geneest zou de markt verpesten.