[Bert Wulms]

Ik ben Claudia, 34 jaar, getrouwd en ik heb een zoon van 14 en een dochter van 11.

Vorig jaar ben ik er achter gekomen dat ik een hartinfarct heb gehad. Wanneer weten we niet. Ik ben in november/december van het jaar daarvoor iets meer verkouden geweest dan normaal.

Ik voelde een bons en vertrouwde het niet. Mijn opa en oma hebben allebei een infarct gehad en hebben allebei een hartspierziekte. Daar kwam ook bij dat mijn vader een 2de infarct had gehad, dan is het wel heel dichtbij en wil ik weten wat die bons is.

De huisarts dacht eerst dat het niks ergs was, tot ik de familie geschiedenis op tafel gooide. Ik mocht een hartfilm laten maken.

Een week erna werd ik gebeld met de mededeling dat ze een lichte storing had gevonden…het was net of de keel me dichtgeknepen werd…

Ik moest terugkomen voor de RAP test… Hartfilm, ECG, yesss alles goed en nu fietsen en mag ik weer naar huis… Mevrouw, u mag niet fietsen, u heeft een hartinfarct gehad…PARDON!!! Ja, uw pompfunctie is 35%

Je zakt door de grond en huilen…niet normaal wat er dan door je heen gaat…
Ik heb 23 jaar gevoetbald…daarnaast training gegeven…Hoe kan dat nou?

Daarna word je geleefd. Katheteriseren, dag erna dotteren, nog een nacht in ziekenhuis, 24 uur kastje mee en weer naar huis. Revalidatie ging super, precies zoals ik het wilde. Laatste revalidatie fietsen op 150 Watt en een hartslag van 154.

Eerste controle. Mevrouw u moet een ICD, we weten alleen nog niet of u een ICD of S-ICD krijgt. Jankend het ziekenhuis uit en naar huis.

Vervolgens 5 maand in angst leven. Kans op fatale ritmestoornissen zijn aanwezig, maar wel 5 maanden moeten wachten tot je de S-ICD krijgt.

Ik heb em nu, veel spanning weg, ook tussen mij en mijn man is er veel spanning weg. 1ste controle al gehad en alles is goed

Als ik er dan zo over nadenk…Wat een jaar, wat zwaar, niet alleen voor mij, maar ook voor mijn man en kinderen. Je man die snachts slecht slaapt omdat hij steeds controleert of je nog wel ademt, een man die bang is dat hij wakker wordt en jij niet.. Kinderen die je wakker maken elke ochtend omdat ze willen zien dat mama haar ogen open doet. Is denk ik soms nog zwaarder voor hun dan voor mij..

[Auteur]

Berichten