Ernstige risico’s ICD-draden jarenlang verborgen gehouden voor Hartpatiënten

Mensen bij wie een ICD is ingebracht om het hartritme te reguleren, liepen de afgelopen jaren grote gezondheidsrisico’s door draadjes rond de IC. Die bleken namelijk van slechte kwaliteit te zijn en braken soms zelfs. Deze Linox-draden gaven soms onnodig schokken af. Door dit alles belandden veel mensen die zulke draden in zich droegen een aantal dagen in het ziekenhuis, mochten lange tijd niet autorijden en raakten hun zelfvertrouwen kwijt. De Nederlandse Vereniging voor Cardiologie NVVC was er lange tijd van op de hoogte maar hield zijn mond. “Om patiënten niet ongerust te maken.” Het altijd weer gebruikte argument waarmee kritische mensen monddood worden gemaakt.

De affaire rond de Linox-draden laat opnieuw zien hoe gesloten de cultuur binnen delen van de Nederlandse cardiologie nog altijd is. Vanaf 2006 werden deze ICD-draden bij duizenden patiënten geïmplanteerd.

Verontrustende signalen
In 2010 kwamen de eerste ernstige signalen naar buiten: de draden konden defect raken, met onnodige shocks en gevaarlijke situaties voor patiënten tot gevolg. Toch bleven cardiologen de draden jarenlang gebruiken. Eerst de oorspronkelijke Linox-versie en daarna de zogenaamd verbeterde Linox Smart, die in enkele Nederlandse ICD centra zelfs tot en met 2019 werd geïmplanteerd.

Onbegrijpelijk en onacceptabel
Onbegrijpelijk is dat de NVVC al in 2013 op de hoogte was van de problemen, maar naliet haar leden, de Nederlandse cardiologen, actief, indringend en duidelijk te informeren. Dat gebeurde pas veel later. Vervolgens bleef het vanuit cardiologie-afdelingen stil richting patiënten. Mensen die dagelijks afhankelijk zijn van hun ICD kregen geen openheid over mogelijke risico’s van de draden in hun lichaam. Dat is onacceptabel.

Onrust-smoesje om mensen monddood te maken
Het argument dat men patiënten ‘niet ongerust wilde maken’ wordt te vaak gebruikt om informatie achter te houden. Maar patiënten hebben recht op volledige transparantie, juist wanneer het gaat om mogelijke defecten van levensreddende medische hulpmiddelen. Niet artsen of beroepsverenigingen bepalen hoeveel informatie een patiënt aankan: dat recht ligt bij de patiënt zelf.

Thuismonitoring
Daar komt bij dat niet iedere patiënt, die met deze draden rondloopt, beschikt over thuismonitoring. En dit terwijl hierdoor problemen met defecte draden sneller gesignaleerd kunnen worden. Ook daarin schiet het systeem schromelijk tekort.

Patiëntveiligheid voor alles
Hartpatiënten Nederland vindt deze gang van zaken een ernstige aantasting van het vertrouwen in de Nederlandse gezondheidszorg. Openheid had vanaf het begin vanzelfsprekend moeten zijn. Wegkijken en zwijgen mogen nooit in de plaats komen van patiëntveiligheid..