[i]Ik wil je even veel sterkte wensen.
Ja ook ik zat weer snel met problemen en men heeft van alles onderzocht, maar geen oplossing gevonden en kreeg het predikaat uitbehandeld.
Ik was daar erg verdrietig over, maar dacht wij maken er maar het beste van.
Wij hebben geen kinderen en dat is dus een voordeel, want die hoeven dit dan niet mee te maken.
Samen met mijn man hebben wij alles gepust en gemint en zijn voor een zo lang mogelijke periode gegaan, wat betekent je veel ontzeggen, maar nu na al 5 jaar het grootste gedeelte op bed ben ik er nog steeds. Het is niet altijd even makkelijk en soms stromen de tranen, maar dat is denk ik normaal. Ik geniet van de natuur die ik uit mijn slaapkamerraam [begane grond] zie, de eekhoorn sporten door de tuin en wij hebben een vogelvoederstation staan. Zo kom ik de dag wel door, met mijn laptop op en bedtafeltje bij me.
Het valt niet mee, een keuze te moeten maken, maar een hele dag gaan somberen, daar schiet je ook niets mee op.
Nogmaals, ik hoop, dat je nog vele jaren, al is het aangepast, bij je gezin mag blijven. Het leven kan ook met kleine dingen waardevol zijn.
Een lieve hartengroet van Geertje[/i]