Ik kan me erg vinden in de woorden van Jan.
Ikzelf kon me als roker ook zo ergeren aan het gezeur van de ex-rokers. “Ineens kunnen ze niet meer tegen de rook. Ineens mag daar binnen niet meer gerookt worden.”
Inderdaad, totdat je zelf echt van het roken af bent, je huis eens een goede opknapbeurt hebt gegeven en je ook geen zin meer hebt om in je eigen huis in de stank van anderen te zitten.
Verder geloof ik ook wel dat een harde hand, wat het rookverbod betreft, het beste is.
Cafés klagen wel dat ze failliet gaan door het rookverbod, maar door de slechte economie ging het al minder. Dat rookverbod kan dan de druppel zijn, maar het kan ook iets bespoedigd hebben, wat toch al stond te gebeuren.
Het is ook vrijwel onmogelijk om regels op te stellen, waar het dan wel zou mogen en waar niet. Hier in de buurt is een vrij groot buurtcafé, dat eigenlijk alleen in de weekenden wat drukker bezocht wordt. Door de week komt Koos Werkeloos en Dré AOW een biljartje of een kaartje leggen, ja en die roken. Die bleven dan ook weg vanwege het rookverbod. De eigenaar is zelf hartpatient. Hij heeft een rookhok gemaakt, maar daar wilde niemand in gaan staan. De reacties van de Kozen en Dré’s: Dat die niet-rokers daar dan maar in gaan staan!!
Uiteindelijk heeft de eigenaar de asbakken maar weer op de bar gezet.
Waar leg je de grens? Bij de jaarlijkse omzet? Bij het oppervlakte loopruimte? De ligging van het pand?
Ik zal zo’n buurtkroegje, mocht ik er al komen, niet aangeven bij de VWA als er gerookt wordt.
Voor drukbezochte kroegen/disco’s in de uitgaansgebieden en voor eetgelegenheden, denk ik daar anders over.
Daar ligt in elk geval wel mijn grens.