beste Lisa,
en dan lees je dit boek, net als de Cholesterolleugen en het boek Wat artsen je niet vertellen.
En dan???
Dan kan je heel opstandig worden: is het middel niet schadelijker dan de kwaal?
En dan zegt de cardioloog: ‘als je dat pad op wilt ben je helemaal van God los, de medicijnen houden je uit de gevarenzone en als jij ze niet wilt nemen, kan ik je niet garanderen……’
En hij kan ook niks garanderen.
Dus de berg angst om dood te gaan, of gewoon dat het weer gebeurt, of dat het onverwacht helemaal niet uitkomt dat je weer het ziekenhuis in verdwijnt, pas als je die berg over bent en je het Zwaard van Damocles hebt bezworen, dan kan je voor jezelf de beslissing nemen of je kapt met innemen of niet, of een beetje, of gedeeltelijk….
Dat is het rottige, voor mij is het nooit duidelijk aan het einde van de rit wie er het meeste gelijk heeft en wie er aan het kortste strootje trekt.
Neemt niet weg dat het wel hartstikke goed is dat dit soort boeken worden geschreven. De schrijver van de Cholesterolleugen was voor mij een bondgenoot. Wat ik voelde, hoe slecht Crestor voor me was, schreef hij letterlijk op. En reken maar dat ik dit boek wat jij nu noemt ook ga lezen.
Maar of ik er wat mee kan?
Ik ben echt een bange schijterd, niet om dood te gaan, maar wel dat het onverwacht over is; dat heerlijke zonnige leuke zalige leven van me, dat dan weer wel.