Hallo
Nou mijn hartverhaal is dat ik op 32 jarige leeftijd een openhartopratie kreeg.
Omdat toen pas ondekt werd dat ik een aangeboren hartafwijking had.
Een asd ofwel een gaatje tussen de boezemwand.
Na heel veel problemen en omwegen werd ondekt dat ik niet overspannen was geen hyperventilatie had geen, aandachtzoeker was.
Maar dat ik een hartafwijking had mijn hart was driekeer zo groot mijn long voor een gedeelte ingeklapt mijn lever twee keer zo groot en dat ik met spoed moest worden geopereerd een openhartoperatie.
Binnen een jaar werd de borstkast twee keer open gemaakt een keer voor hart en een keer voor het borstbeen allen ijzerdraden waren los gegaan gebeurt bijna nooit volgens de cardioloog!!??
Ik moest mijn eigen wel de tijd geven om op te knappen.
En daar begon de ellende mee ik knapte niet op ik voelde mij eigen raar en akelig.
Na vierjaar door sukkelen kwam de aap uit de mouw. Ik had zware hartritmestoornissen en div malen een av block ging helemaal van de wereld af voor even dan gelukkig.
Na div abelatie en ingrepen aan mijn hart zit ik nu op zeventienkeer ingrijpen.(best veel) en ik ben er nog niet!!
Ik ben nu pacemaker afhankelijk heb geen eigen kamerritme heb dagelijks boezemfibrilleren en ben na 22 jaar alleen maar achteruit gegaan.
Ben nu 54jaar jong en ondanks alles best gelukkig heb een lieve man vier leuke dochters drie schoonzonen en twee kleinzonen.(Helemaal Super)
Nou wat wil een mens nog meer Ik ben heel snel door mijn 22 jaar heen gegaan ik wil jullie nog wel vetellen dat het best erg zwaar is geweest en soms nog .
Maar dat ik er nog ben is al een wonder.
Mijn motto is altijd ik wil 88 jaar worden en dan pas oud!!
Groeten Hartje
