Ik herken heel veel van wat jullie allemaal schrijven. Mijn man is meer dan 10j hartpatiënt en we hebben moeilijke tijden gehad. Hij is vaak gedotterd en heeft 5 stents.Vorig jaar tijdens vakantie een traumatische val op zijn hoofd met als gevolg een lange herstelperiode. Godzijdank heeft hij het overleefd.
Momenteel fluctueert ons leven erg. Soms is het een periode rustig en dan gebeurt er weer iets waardoor we weer in de molen van zorg zitten
De gedragsverandering vind ik zelf ook het moeilijks. Hij probeert zelf het te reduceren en ontspannen te zijn. Maar dat is soms moeilijk.
Ik probeer alle begrip te hebben en te relativeren maar mijn rekbaarheid is beperkt door de jaren heen en mede door een burn-out.
We houden van elkaar en proberen er het beste van te maken.
Maar we kunnen zeggen dat ons leven niet over rozen gaat.
Maar we houden de moed erin.
Je kiest hier niet voor,het overkomt je samen.
Zoek samen balans. En belangrijk om elkaar afzonderlijk ontspanning te gunnen. Zo houdt je je energie op peil.
