Stress, metaflammatie en hart- en vaatziekten

Stress hoort bij het leven. Ook in de oertijd hadden onze verre voorouders al heel regelmatig stress. Bijvoorbeeld als ze honger of dorst hadden, er gevaar dreigde of er verdriet was over het verlies van een kind, partner, familie- of stamlid. Datgene wat je ‘voelt’ bij ‘stress’ is dan ook in principe een (evolutionaire) reactie, die bedoeld is om een ‘stressvolle’ periode te overleven. Zo zorgt stress bijvoorbeeld voor een versnelde hartslag, een verhoogde bloeddruk, de aanmaak of afbraak van bepaalde stoffen, het vasthouden of uitscheiden van bepaalde stoffen, voor gedragsveranderingen, zoals een toe- of juist afgenomen voorkeur voor bepaalde voedingsmiddelen of bijvoorbeeld een afgenomen libido. Een stressreactie is dan ook evolutionair bedoeld voor (en dus gunstig op) de korte termijn. Als je aan het wegrennen bent voor een sabeltandtijger is het immers nuttig als je hart wat sneller gaat, je bloeddruk stijgt en je zo licht mogelijk bent. Maar zoals zoveel ‘dingen’ in de evoluti