Een nieuwe baan

Sinds maart heb ik een nieuwe baan. Nog steeds cardioloog, maar voor een andere werkgever. Mijn vorige werkgever gaf het advies mee om (nog) meer met preventie te doen, wellicht zelfs een eigen kliniek op te zetten want, zo hadden ze gezien, daar lag mijn hart. En daar hebben ze gelijk in, al ligt/lag mijn hart ook op de operatiekamer, waar ik inmiddels al geruime tijd pacemakers implanteerde en ik druk was met het aanleren van een nieuwe techniek om dat te doen. Het zogenaamde fysiologische pacen.

Bij een ‘ouderwetse’ pacemaker wordt het hart namelijk in de punt van het hart gestimuleerd om te gaan samentrekken, terwijl die prikkel normaal gesproken, fysiologisch, niet uit de punt maar van boven komt. Als je bij die nieuwe techniek de draad goed plaatst, in het septum, resulteert dit in een vrijwel natuurlijke hartcontractie.

Maar goed, voorlopig even geen pacemakerij meer voor mij, maar: never waste a good crisis. Inmiddels werk ik bij een Zelfstandig Behandel Centrum (ZBC) dat poliklinische zorg (en dagbehandelingen) levert en waarbij preventie een belangrijk speerpunt is. Dat is overigens mede omdat ze zelf ook -nog- geen operatiekamer tot hun beschikking hebben. Oei, denk je nu misschien: is dat dan niet noodzakelijk voor een hartcentrum? Nee, bedenk dat geneeskunde niet zwart-wit is. Een hartkatheterisatie (en zelfs een pacemakerimplantatie) is niet altijd écht/direct nodig, maar de uitkomst van het afwegen van voor- en nadelen, die arts en patiënt samen hebben besproken, en waarbij op basis van voor- en nadelen alsmede de voorkeur van de patiënt (en de arts) een keuze gemaakt wordt (shared decision making).

Er zijn meestal meerdere wegen naar Rome. Zo is er onderzoek gedaan dat laat zien dat je een patiënt met stabiele angina pectoris veilig kunt behandelen met medicijnen en dat het niet altijd nodig is om een hartkatheterisatie te doen ‘om zeker te weten dat er geen bloedvat bijna dicht zit’ of om te dotteren ‘om te voorkomen dat iemand dood neervalt.’ Toch zul je hier in een ziekenhuis met een operatiekamer eerder voor kiezen, zeker als de patiënt liever gedotterd wordt, in plaats van nog meer medicatie te krijgen. De terughoudendheid in een ZBC heeft echter voordelen. Medicatie is namelijk zowel veiliger als goedkoper. Ook de richtlijnen adviseren om die reden om, enkele uitzonderingen daargelaten, eerst adequaat te behandelen met medicijnen. Lukt dat niet, dan kun je altijd nog verwijzen naar een collega met een operatiekamer.

Dit artikel verscheen eerder in het Hartbrug Magazine.