Het Eeuwigdurende en Tijdloze Nu

Ik ben mij ervan bewust dat de titel suggereert dat er ook een tijdelijk en aan-tijd-gebonden nu bestaat, maar dat is zeker niet zoals ik het bedoel. Onze taal en ons denken zijn nu eenmaal dualistisch en daardoor wordt elk woord al snel gekoppeld aan het tegenovergestelde. Als we het hebben over Liefde, dan denken we dat dat het tegenovergestelde is van haat. Maar als we het hebben over de Universele Liefde, dan is er geen tegenstelling, er is gewoon niets anders. Hooguit zou je kunnen zeggen dat een vermeende afwezigheid van Liefde tot angst leidt.