5 Weken na de operatie.
Ik voel mezelf goed en ga als een speer vooruit. Er zijn een paar dingen die nog beter moeten, a ik heb nog steeds behoorlijk veel wondpijn. Deze pijn kan veroorzaakt zijn door het doorknippen/snijden van zenuwtakjes, de pijn kan nog een tijdje aanhouden. De bloeddruk is nog wat onregelmatig en ik zal daarom binnenkort een 24uursmeting krijgen. Voor de rest gaat het echt fantastisch.
Ik doe weer veel dingen, tuin, tractor rijden, honden verzorgen en het nodige huishoudelijke werk. Wat ik consequent doe is tegen 2 uur naar bed en de middag is dan om lekker niks te doen.
Ik ben na 4 weken voor de eerste controle naar het Canisiusziekenhuis gegaan, het kwam goed uit want op deze dag was ook de wond open gesprongen. Ik vond het zelf niet zo erg omdat er nog wat vocht uit kon komen en het zo goed werkte als drain.
Het gekke is dat ik in het Canisius nooit echt lekker antwoorden op mijn vragen krijg, op de vraag hoe lang de pijn kan aanhouden komt een antwoord dat ze dat niet weten.
Ik heb daarom besloten om het Antoniusziekenhuis te bellen en heerlijk dat ze daar de antwoorden geven waar je op zit te wachten. Dat de pijn veroorzaakt kan worden door het snijden door de zenuwtakjes bv.
Een simpel antwoord wat mij gerust stelt.
Ik heb nu met het Antonius ziekenhuis afgesproken dat ik in het vervolg meteen met hun contact op neem en als ik iets niet vertrouw ik ook meteen bij hun langs kan komen.
De revalidatie.
Eind Juli ga ik dan via het Canisius voor de eerste keer naar de revalidatie. Ik weet niet of het iets voor mij is. Ik moet telkens een half uur naar Nijmegen rijden en ik doe zelf al erg veel om te herstellen en te revalideren. Ik zie wel en bekijk de voor en nadelen. Overigens rij ik al weer een tijdje in de auto.

Wat een toeval.
Ik krijg via het Forum een bericht van Ab B. Hij zou op dezelfde dag worden geopereerd en gelijk met mij kreeg hij te horen dat de operatie niet doorging vanwege ziekte van de chirurg, tja dat kan hoe vervelend ook.
We zijn daarna teleurgesteld naar huis gegaan. Ab werd vervolgens 7 juni opgenomen en 8 juni alsnog geopereerd en ik werd 6 juni en op 7 juni geopereerd.
Zo zie je maar dat het forum mensen bij elkaar brengt met dezelfde ervaringen. Ik hoop dat Ab nogmaals contact met mij opneemt.

De toekomst.
Ik zie de toekomst met vertrouwen tegemoet en ben enorm blij dat ik heb doorgezet en alleen maar in het Antonius geopereerd wou worden.
Het kostte strijd en ook frustratie omdat men mij simpelweg tegenwerkte. Uiteindelijk is het meer dan de moeite waard geweest. Een assertieve patient is dus geen vervelende patien maar wel iemand die weet wat hij/zij wil.
Natuurlijk is iedere ervaring persoonlijk, ik kan alleen maar zeggen:
Dank Antonius, dank Yilmaz, het specialistisch hartcentrum heeft voor mij veel gedaan, ook wat betreft de nazorg. Laat het voor iederen duidelijk zijn, als je de mogelijkheid hebt om endoscopisch, via de zijkant, te worden geopereerd, pak het met beide handen aan en weet dat het Antonius ziekenhuis als 1 van de weinige ziekenhuizen, dit kan bieden. De operatie is niet voor iedereen toepasbaar maar informeer ernaar en laat je niet misleiden door het ziekenhuis wat zelf graag wil opereren. Je bent niet meer dan een nummer en men verdient veel geld aan je, geen punt maar dan wel door het beste ziekenhuis met de meeste expertise.
Als ik hoor van mijn naasten hoe enthousiast dr. Yilmaz zelf was/ is dat het hem is gelukt, de tijd voor ze nam en zijn menselijke sociale kant laat zien dan ben ik een gelukkig mens/patient en ik mij geen beter ziekenhuis kan voorstellen.

Roel