POASKE
Met poaske dènk wi’j geern nog trug
An de bevrijding van Glanerbrug
Op 1 april, veur 64 joar,
Men wör met de Pruus too kloar
‘s Mons völ gedoonder in de lucht,
’s Middags de Wehrmacht op de vlucht,
Ze fietsen zich de been oet ’t gat
Op “fahrräder” van oons hier jat.
En too opees …..dòàr kwam het an,
De hele stroat schudden d’r van,
Nen tank zoo groot was as ’n hoes,
De Tommie was nich veur de poes
Hee scheuren wieder, heul ’t vol gas
Bi’j ’n grenspoal langs, zo zoonder pas,
En gin Kommies reup doar van halt’
Dan wör hee van de sökken knalt.
Zoo wör oons land weer glukkig vri’j
Onmeunig daankbaar wa’w en bli’j.
De vlaggen oet, ’t volk op de been,
Iedereen viern met iedereen.
Gin jongere snapt, wat dàt oons deu.
’t Gejuich ha’j motten heuren, leu,
Hop wi’j dat ’t nich veur niks is west;
O, doo wi’j aait doarveur oons best.
Dat koomp in in örde noe wi’j zeet,
Dat het de goo-e kaant op geet.
Noabers bi’w weer met oaver’n poal;
Heel fijn toch veur oons allemoal !