Steunhart

Hoe werkt een steunhart en hoe ziet een steunhart eruit?

Bij ernstig hartfalen is de hartspier uitgerekt, verdikt of beschadigd, waardoor het bloed niet effectief rondstroomt. Dit veroorzaakt ernstige vermoeidheid en vochtophoping. Steunhart, wat is dat technisch gezien? Het systeem bestaat uit een pompje in de borstkas en een externe besturingskast met een steunhart batterij. Deze zijn verbonden via een kabeltje (driveline) dat door de buikwand naar buiten komt.

De werking van een steunhart:

• Het pompje haalt het bloed uit de verzwakte linkerkamer.
• Het stuurt dit bloed met een continue stroom rechtstreeks de aorta in.
• Hierdoor krijgen organen weer zuurstof en kan de patiënt weer functioneren.

Hoewel er onderzoek wordt gedaan naar een volledig draadloos steunhart, wordt er momenteel altijd gewerkt met een kabelverbinding naar buiten.

Wanneer kom je in aanmerking voor een steunhart?

Een steunhart bij hartfalen wordt toegepast wanneer medicatie of andere ingrepen niet meer helpen. Het wordt om twee hoofdredenen geïmplanteerd:

1. Overbrugging (Bridge to Transplant): Om een patiënt in leven te houden in afwachting van een geschikte donor voor een harttransplantatie.

1. Permanent steunhart (Destination Therapy): Als permanente oplossing voor patiënten bij wie een transplantatie niet mogelijk is door bijvoorbeeld leeftijd of andere medische aandoeningen.

De steunhart operatie: risico’s en procedure

Het steunhart plaatsen is een grote en complexe openhartoperatie. Je gaat hiervoor onder volledige narcose en wordt aangesloten op de hart-longmachine. Tijdens de steunhart operatie bevestigt de chirurg de in- en uitgang van het pompje aan de linkerkamer en de aorta.

Aan de ingreep zijn risico’s verbonden. Het risico bij een operatie van een steunhart omvat onder andere bloedingen of infecties. Ook kunnen er op de lange termijn steunhart complicaties optreden, zoals stolselvorming of problemen met de driveline. De steunhart kosten zijn hoog, maar de behandeling wordt in Nederland doorgaans vergoed vanuit de basisverzekering bij de aangewezen hartcentra.

Leven met een steunhart: revalidatie en dagelijkse zorg

Leven met een steunhart vraagt een grote aanpassing. Na de ingreep volgt een intensieve periode van revalidatie met het steunhart om weer op kracht te komen.

• Verzorging: De plek waar het kabeltje de huid verlaat, vereist zorgvuldige dagelijkse verzorging om infecties te voorkomen.
• Activiteiten: Steunhart en douchen kan alleen met speciale beschermhoesjes. Zwemmen of in bad gaan is niet meer toegestaan.
• Mobiliteit: Autorijden met een steunhart is aan strikte regels gebonden (CBR-keuring).
• Nadelen: Als we kijken naar de steunhart nadelen, is de afhankelijkheid van de batterijen en de kwetsbaarheid van de driveline het meest ingrijpend.

Ondanks deze beperkingen en de impact op de levensverwachting, geeft een LVAD veel patiënten hun mobiliteit en energie terug die zij door het hartfalen waren verloren.