Hartklepoperatie

In juni 2011 een hartaanval gekregen tijdens boswandeling met mijn mechelse herder. De weken daarvoor had ik tijdens mijn dagelijkse avondwandelingen al veel moeite met lopen en kortademigheid. Ongelooflijk 48 jaar, altijd veel gesport en nu moeite met lopenen hijgen als een gek, totale zuurstofgebrek. In ziekenhuis bleek na onderzoeken mijn aorta hartklep niet goed meer te werken. Als kind zijnde had ik al een hartruis. Maar eigenlijk nooit last van gehad, moest mij tot mijn 18e jaar elk jaar laten controleren.

Voor de operatie werd er nog een catharisatie uitgevoerd, toen bleek nog dat er nog drie by-passes extra erbij kwamen. Tsja een hartklep en 3x bypasses, dat hakte er behoorlijk in.

Maandagochtend 17 oktober moest ik mij melden bij het Haga Ziekenhuis in Den Haag. Opname dag, nog een aantal onderzoeken, bloedprikken, gesprekken met chirurg, anestheloog, nurse practioner, scheersessie ed.

’s Avonds douchen met bepaalde ontsmettingszeep en een pilletje voor het slapen gaan, voor een goede nachtrust.

Nou wat een pil, totaal knock out, ’s ochtends vroeg voor de operatie nog heel even bij, kort gesprekje metwie??? ik zou het echt niet meer weten, daarna naar de operatiekamer, op naar de operatie.

Woensdagmiddag werd ik wakker op de gewone afdeling en vernam ik dat de operatie goed gelukt was. mechanische hartklep en 3x bypasses. Dat ik dinsdag na de operatie op de IC gelegen heb, weet ik mij totaal niets van te herinneren.

De fysiotherapeuten staan na aankomst op de afdeling ook gelijk bij je bed voor ademhalingsoefeningen, tsja de revalidatie is gelijk gestart.

Woensdag, donderdag en vrijdag voelde ik mij totaal niet goed, beetje vocht achter mijn longen, lichte koorts en totaal geradbraakt.

Vanaf zaterdagochtend ging het telkens beter. Wat lopen, zelf douchen, het begon er op te lijken.

Uiteindelijk mocht ik dinsdagmiddag naar huis. Tijdens mij opname in het Leyenburg ziekenhuis ben ik uitstekend verzorgd door het verplegend personeel, fysio’s en zaalarts. Tevens de communicatie met de hartchirurg ( kundig en bekwaam) was zeer goed.

Thuis verder met revalideren. Eerst korte stukjes lopen, daarna telkens uitbreiden. Maar rustig aan, borstbeen moet goed genezen.

Wel last met slapen, 6 weken op je rug liggen is zwaar waardeloos. Tevens je hele lichaam ( borst, rug ed) is totaal ontwricht. Maar beetje bij beetje gaat t telkens beter.

Nu zit ik in het traject van de hartrevalidatie in het ziekenhuis. Eer dat je daar mee start vind ik echt te lang duren. Maar ja niets aan te doen.

Nu 3x in de week de FIT module (fietsen en sport en spel en 1x in de week HartOnderControle ( gespreksgroep verplicht bij de hartrevalidatie). Dat 4 weken lang. Daarna nog 4 weken 2x in de week de FIT module. Dan zit het traject erop.

Op dit moment ga ik mijzelf beetje bij beetje fitter voelen. Met het sporten erbij begin je gelijk weer aan je conditie te werken. Alleen met koude weer van de laatste tijd kreeg ik toch weer last van mijn borst. Je voelt nog steeds dat ze daar behoorlijk hebben lopen wroeten : klep en bypasses. Maar ja, ff door heen bijten.

Ik ben eigenlijk best wel opgelucht dat ik mijn verhaal nu heb gedaan. Het heeft een behoorlijke impact op mijn leven gehad deze open hartoperatie ( geestelijk en lichamelijk ), en tevens impact op het leven van mijn vrouw en dochter.

Ik wens iedereen op deze site heel veel sterkte toe en natuurlijk een goede gezondheid. Ik heb een aantal verhalen gelezen van mensen die een grote indruk/impact op mij hebben gemaakt. Door het lezen van die verhalen, moest ik ook mijn verhaal kwijt.