Dragen smartwatch verbetert opsporing hartritmestoornissen

Smartwatches die zijn uitgerust met hartmetingsfuncties verbeteren de opsporing van hartritmestoornissen. Dat blijkt uit onderzoek van Amsterdam UMC, in samenwerking met Cardiologie Centra Nederland. Uit de analyse van gegevens van 437 patiënten met een verhoogd risico bleek dat er vier keer vaker hartritmestoornissen werden ontdekt bij degenen die een smartwatch droegen. Deze resultaten zijn donderdag gepubliceerd in JACC (Journal of the American College of Cardiology).

Traditioneel vindt monitoring plaats door op de borst van de patiënt plakkers te plaatsen, die verbonden zijn aan een klein draagbaar ECG-kastje. “Patiënten vinden deze manier van monitoring vaak hinderlijk”, zegt Michiel Winter, cardioloog bij Amsterdam UMC. “Bovendien hebben deze apparaten een ander nadeel, want ze kunnen maximaal twee weken achter elkaar monitoren.”

Uit het onderzoek van Amsterdam UMC bleek dat smartwatches met zowel PPG (optische sensoren) als ECG-functionaliteit de opsporing van boezemfibrilleren verbeteren in vergelijking met traditionele monitoring. “Recente technologische ontwikkelingen hebben deze gecombineerde functionaliteit mogelijk gemaakt, maar het moest nog worden onderzocht of deze technologie betrouwbaar en klinisch bruikbaar is”, aldus Nicole van Steijn, onderzoeker bij Amsterdam UMC.

“Het komt veel voor dat mensen niet voelen dat er sprake is van boezemfibrilleren”, aldus Winter. “En dan is het bijna onmogelijk om de diagnose op de traditionele manier te stellen.” Dan melden deze mensen zich namelijk niet voor een ECG.

Voordeel van monitoring met een smartwatch met PPG- en ECG-functies is dat patiënten continu worden gemonitord, waardoor de diagnose direct bij het optreden van de ritmestoornis wordt gesignaleerd.

Bekijk hier de video voor meer informatie.

Bron: Amsterdam UMC