default-header
HomeNieuwsJan van Overveld: Volgestopt met medicijnen voelde ik me steeds slechter

Jan van Overveld: Volgestopt met medicijnen voelde ik me steeds slechter

AandoeningBehandelingBijwerkingenLeefstijl

dinsdag 9 maart 2021, door Hartpatiënten Nederland

Jan van Overveld (63), voorzitter van Hartpatiënten Nederland, hoort al sinds zijn jeugd over hartaandoeningen. Zijn vader was behalve hartpatiënt ook voorzitter van onze stichting. Rond zijn 40e belandde Jan in het ziekenhuis met symptomen van een hartinfarct, maar dat bleek vals alarm. Toch volgde een lang traject van medicatie inname. Toen hij daar radicaal vanaf wilde, kreeg hij het gevoel door artsen bang gemaakt te worden.

Natuurlijk begint een gesprek in coronatijd over corona. Van Overveld zucht: “Helaas zijn er nog geen vooruitzichten die op korte termijn uitkomst bieden. Voorlopig zullen we nog volop rekening moeten houden met de vele beperkingen die corona met zich meebrengt.”

Nu over hart- en vaatziekten. Dat zit in je familie?

“Zeker, mijn vader kreeg met 38 jaar een hartinfarct. Ik was toen twaalf. De kennis van hart- en vaatziekten stond nog in de kinderschoenen. De meeste mensen die een hartinfarct kregen, gingen dood. Dus het hing erom. Mijn vader overleefde destijds een noodzakelijke openhartoperatie in het Antoniusziekenhuis. Hij stierf alsnog jong, met 54 jaar, niet aan hartfalen, maar aan agressieve prostaatkanker. Tot die tijd had hij zich maximaal ingezet voor Hartpatiënten Nederland. Mijn moeder eveneens. Met zo’n voorgeschiedenis ga je je dingen afvragen als je zelf de leeftijd bereikt waarop je vader problemen kreeg. Eind jaren ’90 kreeg ik plots een beklemmend gevoel op de borst en trok ik lijkbleek weg. De huisarts stuurde me direct naar het ziekenhuis. Het moest een hartinfarct zijn. Ik bleek uiteindelijk alleen een extreem hoge bloeddruk te hebben. Mazzel zogezegd. Stress had zeker een rol gespeeld. Ik had het druk. Met jonge kinderen thuis en een eigen zaak waarin ik dubbele werkuren draaide. Hoe dan ook kreeg ik medicatie tegen die hoge bloeddruk. Die bleef evenwel oplopen. Ik kreeg almaar zwaardere en meer medicatie. Naar de oorzaak van mijn klachten werd niet gekeken. Het was de reinste symptoombestrijding.”

En hoe ging het toen verder met je?

“Na een tijdje slikte ik ook zware pillen tegen hoog cholesterol. Ik kreeg er spierpijn en spierafbraak van, bekende bijwerkingen. Ondertussen ontwikkelde ik diabetes type 2. Daar kreeg ik toen ook weer medicatie voor, al snel de maximale dosering. Er kwam nog een bètablokker bovenop. Mijn conditie werd steeds slechter. De diabeteswaarde was dusdanig hoog dat de arts zei: ‘Als het niet minder wordt, moeten we insuline voorschrijven.’ De doctoren vonden het, ook gezien mijn erfelijke belasting, een wonder dat ik nog geen hartinfarct had gehad. De trigger om zélf iets aan deze situatie te veranderen, kwam toen ik in een diep dal belandde nadat mijn echtgenote in 2013 plotseling overleed.”

Wat gebeurde er op medisch vlak?

“Ondertussen was ik steeds kritischer naar mijn behandeling gaan kijken. Ik was van oudsher geïnteresseerd in hartzaken, verslond publicaties daaromtrent en sprak met de vele artsen en hoogleraren die ik kende. Mijn behandeling deugde niet. Die was gestoeld op verkeerde uitgangspunten. Ik zag de positieve resultaten van mensen die met vergelijkbare problematiek een andere weg hadden gekozen. Ik werd mijzelf steeds bewuster dat je met leefstijl veel kunt bereiken en zelfs diabetes type 2 kunt omkeren. Ik besprak dit met mijn behandelaars en die reageerden allemaal hetzelfde: ‘Stom als je dat zou doen. Dat is alweer de zoveelste hype. Nu kun je nog komen binnenwandelen. Straks kom je misschien binnen op een brancard met een herseninfarct, ben je niet meer aanspreekbaar en weet je je eigen naam niet meer. En tja: de bijwerkingen van de medicatie vallen wel mee toch?’ Ze beseffen niet dat ze je met dit soort gepraat bang maken. Het zou een enorm risico zijn. Maar het was mijn risico. Mijn eigen risico dat al begon toen ik uit de box kwam en leerde kruipen. Ik geloofde in mijn gelijk en wilde bewijzen dat ik geen patiënt was. Dus zo’n twee jaar geleden besloot ik het roer finaal om te gooien: koolhydraatarm eten en stoppen met alle medicijnen. Het enige dat ik tegen mijn dokters zei was: laat alstublieft op mijn verzoek regelmatig bepaalde bloedwaarden prikken.”

Nieuwsgierig hoe Jan van Overveld verhaal afliep? U kunt zijn inspirerende relaas lezen in ons HPNLmagazine!


Geef een reactie


Reacties (8)

  • Marjo 12 maart 2021

    Ik ben ook bezig om steeds gezonder te worden zonder medicijnen. Als hartpatiënt is dat geen gemakkelijke opgave want na de diagnose ga je weg met een aantal standaard medicijnen (een … pril, betablokker, statine, acetyl.) Maar door gezonder te eten, mediteren, sporten is het mij gelukt om de medicijnen met twee derde te verminderen. Voor de mensen die het ook willen kan ik zeggen dat dit geen Quick fix was en ik heb het gedaan zonder begeleiding.

  • Jessy de Zwart 12 maart 2021

    Heel interessant deze ervaringen. Heel herkenbaar dat bang maken als je zelf wilt beslissen over nemen van medicatie.
    Waar kan ik het vervolg vinden op HPNL??

  • Henri 19 maart 2021

    Na een paar maanden medicijnen slikken voelde ik me een wrak. Na het stoppen met de cholesterolmedicijnen knapte ik al behoorlijk op. Het verband tussen cholesterol en aderverkalking is overigens nooit aangetoond. Toch bleef ik nog duizelig en dat bleek te liggen aan de bloeddrukverlager. Na het stoppen daarmee ging mijn bloeddruk alleen maar verder omlaag! Nu had ik ook de maagbeschermer niet meer nodig. Nou de bloedverdunner nog en dan denk ik dat ik me beter dan ooit voel!!!

  • Rik Bronkhorst 19 maart 2021

    Leefstijl is heel belangrijk. Koolhydraatarm eten ook(weinig brood). Cholesterol binnen 2 maanden 2 volle punten gedaald met Dr.Vogel Geriaforce. (Zwager idem). Aderen schoon met Vital20 Health Good for Heart and arteries. De cardioloog kon zijn ogen niet geloven. Verder knoflook, Cranberrysap en ouderwetse levertraan. Cardioloog wil medicatie stoppen. Betablokker Nebivolol, cholosterolremmer Ezetimibe, plaspillen Furosemide, alleen bloedverdunner Acetylsalicylzuur preventief. Heb 20 jaar terug zwaar hartinfarct gehad, daarna hartfalen. Nu Parkinson en rugklachten .Hart is beschadigd, maar neerwaardse spiraal pompkracht is verbeterd. Blijf moe, inspanning valt zwaar, lopen idem. Last van bijwerkingen medicijnen? Volgende week gesprek cardioloog. We zullen zien.

  • A.Guzeltas 19 maart 2021

    Ik ben het helemaal eens ik moest bloedverdunners slikken terwijl ik nog nooit thrombose gehad het werd zoo erg dat ik allerlei bloedingen kreeg ik ben gestopt alhoewel ik wel hartfalen heb uit het zich voornaamlijk in heftig oedeem
    Waarvoor ik wel plastabletten moet slikken ja mijn hart is onregelmatig maar nu langzaam niet meer heel snel na mn 3e cardioversie
    Er wordt maar medicijnen toegeschreven nadat en een gynecoloog en nefroloig hadden gezegd dat ik ermee moest stoppen uiteindelijk heb ik dit gedaan geen nadelige gevolgen gehad

  • Gonnie van den Hurk-Wels 19 maart 2021

    Dank voor je bericht.
    Schokkend toch, dat je zo vol gestopt werd met medicijnen die
    je alleen maar zieker maakten..
    Ja, er is moed voor nodig de weg in te slaan die jij koos.
    Zelf heb ik iets dergelijks ervaren, maar niet zo indrukwekkend als jouw verhaal.
    Ik ben na deze ervaring uiteraard op mijn qui vive.
    Goed dat je dit openbaar maakt..
    Hartelijke groet,
    Gonnie.

  • Joke de Breuk 26 maart 2021

    Hoi Jan wat goed dat je hebt geluisterd naar je lichaam. Ik ben ook 6 jaar geleden overgestapt op ‘OER’ Wel na ongeveer 2 jaar het niet meer helemaal volgehouden. Nu welvte maken met hogere bloeddruk,maar zeker géén medicijnen bij mij. Ik richt me liever orthomoleculair e geneeskunde en oorzaken opzoeken via Bioresonantie. Valt niet altijd mee en zeker ook niet ivm de kosten.
    Maar laat me niet vergiftiging 😊