Peyman Sardari Nia, cardiothoracaal chirurg, Maastricht UMC+,cardiologie

Dr. Peyman Sardari Nia

Komend jaar zullen we in HartbrugMagazine de werkzaamheden gaan volgen van Dr. Peyman Sardari Nia, die als cardiothoracaal chirurg werkt in het Maastricht UMC+. In deze editie stellen we
deze bevlogen arts alvast aan u voor.
 

Waar komt uw interesse voor cardiochirurgie vandaan?

‘Veel chirurgen wilden van kleins af aan al arts worden, maar dat was bij mij absoluut niet het geval. Als kind droomde ik ervan om natuurkundige te worden, omdat ik veel interesse had in wetenschap. Ik las bijvoorbeeld graag boeken over hoe het heelal in elkaar zit. Toen ik ouder werd, bleek echter dat de studie tot fysicus meer te maken heeft met toegepaste wiskunde dan met het beantwoorden van de grote vragen des levens. In de geneeskunde kon ik me meer met die levensvragen bezighouden, zoals: hoe genezen we ziektes? Pas tijdens de studie werd ik steeds meer verliefd op het vak, omdat ik ontdekte hoe wonderbaarlijk het menselijk lichaam in elkaar zit. Ik had in eerste instantie een voorkeur bij het brein – de neurologie, maar gaandeweg bleek ik hart-longchirurgie toch veel leuker te vinden. Dat was voor mij een openbaring: soms is wat bij je past iets heel anders dan je denkt.’

 

Waar houdt u zich specifiek mee bezig? 

‘Ik heb twee gebieden van expertise. Het eerste is de hartklep, met name de mitraalklep. Het tweede is longchirurgie. In de praktijk gaat ongeveer tachtig procent van mijn tijd naar de mitraalklep. Ik houd me niet alleen bezig met operaties, maar ook met onderzoek en innovatie. Chirurgie is vakmanschap, wat wil zeggen dat je met ervaring steeds beter wordt. Sommige operaties voer je echter maar enkele keren per jaar uit, waardoor je weinig kans krijgt te werken aan je techniek. Vroeger wist een chirurg niet van tevoren wat hij kon verwachten; pas als de patiënt op de operatietafel werd geopend, kon hij beslissen wat hij precies ging doen. Tegenwoordig hebben we technieken, zoals 3D-reconstructies, waarmee we ons beter kunnen voorbereiden. Ik vind het leuk om daar onderzoek naar te doen, collega’s op te leiden en op die manier de algehele kwaliteit van de zorg te verbeteren.’
 

Hoe werkt dat in de praktijk?

‘Een paar jaar geleden hebben we, als eerste medisch centrum ter wereld, een geavanceerde simulator ontwikkeld om minder ingrijpende operaties aan de mitraalklep te kunnen nabootsen. Chirurgen vanuit de hele wereld komen nu naar Maastricht om met die simulator te kunnen oefenen. Zo kunnen ze steeds beter worden in het uitvoeren van deze operatie. Daarnaast ben ik ook bezig met onderzoek naar de mogelijkheden van de 3D-printer. Geen lichaam is namelijk anatomisch hetzelfde, maar met 3D-printing kun je een hartklep printen die zo veel mogelijk lijkt op de klep van de betreffende patiënt. Ook op die manier kun je je beter voorbereiden op de daadwerkelijke operatie en kom je in de operatiekamer niet snel meer voor verrassingen te staan.’
 

Waar bent u trots op?

‘Wetenschap en techniek zijn verbijsterende zaken, ze zijn constant in beweging. Een iPhone van vier jaar geleden is nu bijvoorbeeld alweer achterhaald. In de geneeskunde is dat ook zo, maar de gevolgen zijn daar nog veel belangrijker dan in het geval van telefoons. Ik vind het een voorrecht om een patiënt te mogen opereren en deel uit te maken van het genezingsproces. Achter iedere patiënt zit immers een verhaal, een familie. Ze verdienen allemaal de beste zorg. En ik vind het waardevol dat ik daar met mijn onderzoeken een bijdrage aan kan leveren, en tevens chirurgen mag opleiden om ditzelfde te kunnen doen.’

 

Wat vindt u belangrijk in het contact met patiënten?

‘Zij moeten het gevoel hebben dat degene die hen opereert alles uit de kast gaat halen om hen te helpen. Zelf denk ik altijd: dit zou mijn eigen vader of moeder kunnen zijn. En de patiënt speelt zelf ook een belangrijke rol. Als je een sneetje in je vinger hebt, kan de arts de wond hechten, maar de uiteindelijke heling komt vanuit de patiënt. Het is dus altijd een samenspel. Als arts moet je zorgen dat je de juiste competenties hebt om de operatie uit te voeren, maar het blijft een momentopname. Het belangrijkste is dus dat je het vermogen hebt om het allerbeste te halen uit dat specifieke moment.’
 

En is er naast deze drukke baan nog ruimte voor vrije tijd?

‘Alles wat ik naast mijn werk als chirurg doe, zoals onderzoek, beschouw ik eigenlijk al als hobby. Maar sinds 6 maanden heb ik er nog een nieuwe ‘hobby’ bij gekregen waar ik heel graag tijd voor vrijmaak: ik ben namelijk vader geworden van een dochter. Natuurlijk ben ik ongelooflijk trots op haar en wil ik zo veel mogelijk thuis zijn. Dat is gewoon een kwestie van prioriteiten stellen. Ik heb ook niet het gevoel dat ik daardoor extra druk ben, ik krijg juist heel veel extra energie van mijn dochter.’
 
Dit artikel verscheen eerder in HartbrugMagazine 2018-6
 

 

Reacties (2)

  • afbeelding van Ilse plugge
    Ilse plugge ( )

    Geweldig wat hier beschreven staat een echt mensen mens

    jan 09, 2019
  • afbeelding van Mhtg kusters
    Mhtg kusters ( )

    Hoi
    deze chururg heb ik veel aan te danken .
    Hij heeft men zware operatie gedaan en heb twee weten in coma gelegen zodat men hart weer sterk genoeg was om op eigen benen te staan . Men pompfunctie was voorheen 17%van de 55% ze hebben mij hartklep herstel gedaan vier omleidingen en icd geplaatst . Ik de chururg dr .peyman sardari -nia oneindig dankbaar . Gr m kusters

    jan 09, 2019

Geef een reactie

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
CAPTCHA
Voer de CAPTCHA in om aan te tonen dat dit geen geautomatiseerde actie is.