Je zit natuurlijk met het probleem dat je moet voldoen aan de voorschriften, en dat betekent beademen. Als je dat niet doet, bijvoorbeeld omdat je er vies van bent (terecht in het voorbeeld van Lieske), bestaat de kans dat je aansprakelijk gesteld wordt als de patient sterft. Een moeilijk probleem. Ik zou niet weten wat ik op een concreet moment zou doen. Ik heb een mondkapje in de auto liggen, maar ja, of je daar aan denkt als het nodig is, vraag ik me af. Als ik een verlopen junk moet reanimeren, wil ik niet het risico lopen daags daarna een HIV-besmetting te mogen constateren. Ik denk dus dat ik toch maar de aansprakelijkheid riskeer.
Overigens, wat betreft die heisa rond dat verzorgingstehuis, waar ze 70-plussers niet meer wilden reanimeren. Ik kan me daarbij iets voorstellen. Meestal worden mensen van die leeftijd kasplantjes, als ze gereanimeerd zijn. Soms moet je mensen ook gewoon dood laten gaan. Jammer dat het CDA daarover zo spektakelt en reanimatie eist. Je hebt recht van leven, maar ik vind dood gaan ook een recht als het leven het leven niet meer waard is.