default-header

Re:ICD’s kunnen angstig maken

Home Forums ICD ICD’s kunnen angstig maken Re:ICD’s kunnen angstig maken

#85717
6sept08
Gast

Hoi,

Je vraagt hoe het is om langs het randje van de dood te zijn gegaan.
Nou, ik kan me die laatste paar seconden nog zo helder herinneren.
Ik weet precies waar ik was, wat ik deed, en waarom ik dat deed.
Het waren maar een paar seconden, maar als ik mij bedenk wat ik allemaal deed, en dat alles in betrekkelijke rust.
Maar vooral; ik had totaal niet het idee te gaan sterven.
Mijn situatie:
Ik stond als grensrechter langs het voetbalveld bij een jeugdwedstrijd.
Er was een corner geweest en ik liep een paar passen naar links.
Vanuit mijn middenrif ging er een enorm geroffel door mijn lijf, alsof er een paar tanks langskwamen gereden.
Ik dacht: dit gaat niet goed, probeer mensen te attenderen wat er aan de hand is.
Ik gooide mijn vlag weg en hoorde iemand achter mij zeggen: ” wat doet die raar!”
Ik wreef met mijn handen over mijn bovenbenen die gevoelloos werden.
Daarna bracht ik de handen aan mijn mond en schreeuwde met alles wat ik in mij had om hulp. ( Voor mijn gevoel moet dat kilometers ver te horen zijn geweest, de werkelijkheid was slechts een paar meter.)
Vervolgens sloeg ik mijn handen voor mijn borst, ging door mijn knieën, hoorde een klik in mijn hoofd en het werd donker en stil in mij.
Toen ik mijn ogen weer opende was het ruim zestig uur later, en kon ik de eerste uren maar niet geloven dat ik in het ziekenhuis lag en al helemaal niet dat er twee en een halve dag was verstreken.
Die eerste uren waren voor mij veel indrukwekkender en moeilijker te verwerken dan die laatste paar seconden. Toen was er een enorme rust in mij en had ik de regie in handen, nu was ik overgeleverd aan anderen die het beste met mij voor zouden moeten hebben.
Dat is gelukkig allemaal goed gekomen!

Groeten,

Erik