Hoezo is het leven een makkie? En al die nare dingen die we meemaken dan? Of zou ik die zelf niet ervaren, soms? Nou beste lezers, wees gerust, niets menselijks is mij vreemd. Natuurlijk moet deze uitspraak genuanceerd worden.

Steeds meer ouderen in ons land zoeken naar wegen om een uitzichtloos lijden in ziekte en eenzaamheid te beëindigen.

‘Ongelooflijk!’, roept een vriendin uit. ‘Hij ging gewoon op de bank tv zitten kijken, midden tussen de verhuisdozen!’

Tolerant, open, direct, nuchter en vooruitstrevend: vraag buitenlanders naar het stereotype van ‘de Nederlander’

Muziek is de taal van ons hart. Zelfs al zijn we dement, muziek herkennen we altijd. Muziek brengt ons terug naar de tijden van weleer, toen alles nog goed was, en het leven nog voor ons lag.

‘Psst… Even tussen jou en mij,’ zegt een vrouwelijke kennis van begin vijftig, ‘maar die opvliegers zijn echt het ergste niet aan de overgang.

De vorige keer schreef ik dat we ons eindelijk kunnen bezighouden met de toekomst. Ik had niet kunnen voorspellen dat die toekomst letterlijk een nieuw leven betekent. We krijgen een kindje!

Tranende ogen, vervelende smaak in de mond, keelpijn. Het is al dagen, weken droog, niks geen regen, de lucht wordt steeds smeriger.

We zijn blij! Mijn man heeft sinds kort een nieuwe baan. Het is het begin van een ander leven nu hij niets meer met zijn oude werkgever te maken heeft.

Met een terugkerende klacht – verkrampte nek en schouders – meld ik me bij mijn nieuwe fysiotherapeut.

Dat vrouwen en mannen verschillen als dag en nacht, is een verhaal zo oud als de weg naar Rome. Niet voor niets zijn er van John Gray’s boek ‘Mannen komen van Mars, vrouwen komen van Venus’ wereldwijd miljoenen exemplaren verkocht.

Pagina's