Wie wil weten in wat voor wereld we leven, hoeft eigenlijk alleen maar de koppen in de kranten te lezen. Als je die naast elkaar zet, heb je wel zo’n beetje een kijk op deze wereld. De rijken worden nog rijker, de armen nog armer, bijvoorbeeld. Dat zou dertig jaar geleden in ons land ondenkbaar zijn geweest. Toen waren we nog solidair met elkaar.

‘Vrouw allergisch voor bijna alles, inclusief haar eigen man’, las ik laatst op een nieuwssite.

Op mijn veertiende rookte ik uit nieuwsgierigheid mijn eerste sigaret – giechelend op een stoepje, samen met mijn beste vriendin.

Iedereen wil oud worden, maar niemand wil oud zijn.

Als je chronisch ziek wordt, krijg je te maken met allerlei verschillende partijen. Allereerst natuurlijk de bedrijfsarts. Het duurde een tijd voordat we ons daar moesten melden, want revalideren stond voorop.

Wist u dit: een slecht gebit kan desastreus zijn voor de gezondheid van je hart en vaten. Tandplak kan voor lelijke ontstekingen zorgen. Niet alleen in je mond, maar vooral in de slagaders. Dat leidt tot aderverkalking, vernauwingen, en in het ergste geval een hartaanval.

Hoezo is het leven een makkie? En al die nare dingen die we meemaken dan? Of zou ik die zelf niet ervaren, soms? Nou beste lezers, wees gerust, niets menselijks is mij vreemd. Natuurlijk moet deze uitspraak genuanceerd worden.

Steeds meer ouderen in ons land zoeken naar wegen om een uitzichtloos lijden in ziekte en eenzaamheid te beëindigen.

‘Ongelooflijk!’, roept een vriendin uit. ‘Hij ging gewoon op de bank tv zitten kijken, midden tussen de verhuisdozen!’

Tolerant, open, direct, nuchter en vooruitstrevend: vraag buitenlanders naar het stereotype van ‘de Nederlander’

Pagina's