3 berichten / 0 nieuw
Laatste bericht
Wandeltheo
afbeelding van Wandeltheo
Offline
Laatst gezien: 10 maanden 4 dagen geleden
Lid sinds: 02/01/2009 - 14:27
voorstellen

Hallo Anya,

Ritmestoornissen? Dat voelt niet lekker! En je kunt daar niet onbeperkt mee doorgaan. Heel goed dat je besloten hebt, de koe bij de horens te vatten en hier in elk geval iets aan te laten doen. (ondanks alle vroegere trauma's) Alle lof voor jouw moed.

Laat het een troost zijn, dat katetherisaties tegenwoordig heel wat soepeler gaan dan vroeger. (Ik moest er zo'n 40-jr. terug nog een hele week voor opgenomen worden)

Ablatie is aanvankelijk ook in mijn geval overwogen, maar later besloten tot plaatsing pacemaker (i.v.m. lage hartslag) met hiernaast medicijnen, (inderdaad selokeen) tegen die hoge pieken boven de 200

Ik wens je veel succes en wees blij dat je de beslissing hebt genomen. Dit zal jouw situatie allicht verbeteren. Daar streven we toch naar !

hartegroeten,
Theo

Mokumse
afbeelding van Mokumse
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 15/09/2009 - 18:08
voorstellen

Hoi allemaal

Mijn naam is Anya, ben 42 en heb een aangeboren hartafwijking. Ben op 4 jarige leeftijd geopereerd aan een vsd en heb een lekkende hartklep.
Ben de jaren tot nu toe met wisselende gezondheid doorgekomen, als kind veel ziek en weinig kunnen, als puber erg ziek geweest maar sinds mijn 18e tot nu toe redelijk door gekomen. Heb zelfs onder veel begeleiding op mijn 26 en 30ste kinderen gekregen , iets wat ik nog steeds als een wonder en een cadeautje beschouw.

Op dit moment gaat het weer minder met mij, heb veel ritmestoornissen en een constante sinusritme, kan daardoor op dit mometn heel weinig en hou mij rustig. Ben in de afgelopen 4 weken drie keer opgenomen met een hartslag van 250
en ben geklapt. Slik nu seloceen 200 mg en tambucor 100 mg.

Vandaag met de cardioloog een gesprek gehad over katherer ablatie, en hoewel dit vanwege de lekkende hartklep risico's met zich mee brengt heb ik besloten dit wel te doen. Zie er wel als een berg tegen op, Niet eens vanwege de behandeling zelf maar vanwege het trauma die ik heb overgehouden aan al die katherisaties en behandelingen die ik als klein kind heb meegemaakt. Al die beelden enz daar heb ik vaak nachtmerries over die nu in alle hevigheid weer zijn losgebarsten.

Heb al een paar keer op de site rondgekeken en leef erg mee met alle verhalen.

xoxo Anya

Mokumse
afbeelding van Mokumse
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 15/09/2009 - 18:08
Re:voorstellen

Hoi Theo

Dankjewel voor je berichtje en het hart onder de riem!
Inderdaad werd je er vroeger voor opgenomen, ik moest als kind ook altijd minstens een week het ziekenhuis in voor een Catherisatie,

Denk ook dat ik de juiste beslissing heb genomen maar zie er nog steeds als een berg tegenop. Zo als ik mij nu voel en niets kan doen is ook niet echt fijn.

Fijn dat jij nu zo goed gaat met je pacemaker!

Groetjes Anya