47 berichten / 0 nieuw
Laatste bericht
Henri
afbeelding van Henri
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 30/06/2008 - 10:39
ICD's kunnen angstig maken

Zijn er mensen die kunnen vertellen over hun ervaringen met ICD's? Nogal wat patiënten die een Implanteerbare Cardioverter Defibrillator, kortweg ICD, geïmplanteerd krijgen, zijn zo bang, dat hun angst tot nieuwe hartritmestoornissen kan leiden. Dat blijkt uit een onderzoek van de Universiteit van Tilburg in september 2008.

Onderzoekster Krista van den Broek ontdekte dat angstige ICD patiënten tzich zouden moeten melden en beter begeleid moeten worden om te voorkomen dat ze zich door hun angst laten meeslepen, met alle gevolgen van dien.

Een ICD wordt geïmplanteerd bij mensen die levensbedreigende hartritmestoornissen hebben gehad en mensen met een verhoogd risico op deze stoornissen. Dit apparaatje voorkomt de ritmestoornissen niet, maar kan ze wel stoppen door bijvoorbeeld een schok af te geven. Bij een levensbedreigende hartritmestoornis zorgt de defibrillator ervoor dat het hart met een schok weer wordt 'goedgezet'.

Ondanks de medische voordelen van de ICD is de helft van de patiënten echter behoorlijk bang tijdens de implantatieperiode, zo blijkt uit het onderzoek van Krista van den Broek. Bij de helft daarvan is het angstniveau na een jaar nog steeds verhoogd. Vooral mensen met een zogenaamde Type D persoonlijkheid (een combinatie van negatieve gevoelens en sociale geremdheid) en mensen die gevoelig zijn voor angst, zijn daar vatbaar voor. Omdat angst verband houdt met het opnieuw optreden van hartritmestoornissen, vindt Van den Broek het van belang dat deze mensen tijdig opgemerkt worden.

De angst die patiënten ervaren beïnvloedt hun welbevinden. Ze maken zich zorgen over wat nog mogelijk is: 'In hoeverre kan ik nog sporten?'. Omdat hartritmestoornissen onvoorspelbaar zijn, vrezen patiënten een schok te krijgen in onhandige situaties, bijvoorbeeld in de auto. Bovendien kan een schok van de defibrillator ook behoorlijk pijnlijk zijn. Van den Broek vertelt dat sommige patiënten de schok vergelijken met de trap van een paard in de rug. Patiënten vertonen ook vermijdingsgedrag en blijven misschien liever thuis uit angst dat er iets gebeurt.

Uit het onderzoek van Van den Broek blijkt dat partners even veel angst kunnen ervaren als patiënten. Met name bij Type D patiënten is de partnerstatus van belang. Type D patiënten hebben namelijk al een verhoogde kans op angst. Zonder partner wordt die kans nog groter en daarmee ook de kans op een nieuwe hartritmestoornis. Ook hier wijst Van den Broek op het belang van het tijdig screenen van deze mensen.

Vandaar mijn vraag: zijn er mensen die kunnen vertellen over hun ervaringen met ICD's?

zeefjes
afbeelding van zeefjes
Offline
Laatst gezien: 3 jaar 4 maanden geleden
Lid sinds: 17/02/2010 - 08:36
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hallo
Nou ik heb die angst dus wel heb hem nu sinds 13 januarie en durf niet alleen naar buiten,als ik voor een onderzoek alleen in een kleedruimte zit begin ik al te zweten dus houdt ik de deur op een kier.
Alleen thuis zijn gaat nog net maar dan heb je het ook wel gehad.
Waar ik bang voor ben?????
Dat is het rare ik weet het niet mijn man is aan het werk mijn zoontje zit op school en ik ik zit binnen durf echt niet weg als mijn man thuis komt gaan we eten en dan gaan we samen een stukje lopen om toch buiten te zijn.
Heel vervelend ik moet er gewoon doorheen maar het is verdomde moeilijk

Evelijne

Wandeltheo
afbeelding van Wandeltheo
Offline
Laatst gezien: 12 maanden 3 dagen geleden
Lid sinds: 02/01/2009 - 14:27
Re:ICD's kunnen angstig maken

je zegt het terecht: "ik moet er gewoon door heen"
en zo is het ook ! en natuurlijk is dat moeilijk, maar.....
"alle begin is moeilijk" da's een waarheid als een koe.

Probeer met kleine stukjes, naar de brievenbus, of de bakker om de hoek, je zoontje van school halen etc. Je zult zien, dat gaat je lukken.

Heel veel succes!

Laat je het ons nog even weten?

Hetty de G
afbeelding van Hetty de G
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/02/2010 - 09:04
Re:ICD's kunnen angstig maken

Dank je wel Erik! Ook van mijn kant excusues dat ik zo lang niets heb laten horen, maar heb inmiddels weer een ziekenhuisopname achter de rug, een vervelende longontsteking dit keer. Ik herken heel veel in je verhaal. De ervaring van het wakker worden is me ook het meest bij gebleven, voor de rest heb ik weinig angstige momenten gekend ook, net zoals jij aangeeft. Wat er in die uren dat ik nog niet bij bewustzijn was gebeurde weet ik uit een ervaring met een geliefde naaste die zijn hartstilstand uiteindelijk helaas niet heeft overleefd. Maar dat onwerkelijke gevoel waar jij het over hebt, ondanks dat ik dus praktisch gezien heel goed weet wat zich die uren heeft afgespeeld, blijft en ik accepteer ook dat dat zo zal blijven. Ik zie het gebeuren als iets wat ik een plekje moet geven, maar de blijdschap over het er nog mogen zijn en verder kunnen overheerst, heel duidelijk. Hoe het straks zal gaan als ik mijn herhalingslessen EHBO en Reanimatie weer ga volgen, ik weet het niet. Aan de ene kant ben ik er nog sterker van doordrongen hoe belangrijk het is dat er mensen zijn die dat leren en hun kennis up to date houden, aan de andere kant zal het ook zeker een behoorlijk emotionele ervaring zijn mijn verhaal te doen binnen deze na zoveel jaren toch heel vertrouwd geworden groep. Ook je opmerking dat het voor mensen die in hun directe omgeving iemand aan een hartstilstand hebben verloren behoorlijk aangrijpend kan zijn kan ik dus uit ervaring onderschrijven. Die ervaring is voor de mensen om me heen en voor mezelf ook sterk weer boven gekomen na mijn hartstilstand en ik heb er zelf ook sinds die ervaring altijd wat voor moeten overwinnen om de herhalingscursus reanimatie te volgen. Toch denk ik ook dat het goed en zinvol is mijn verhaal te delen, zowel als een soort verwerking voor mezelf als ter informatie voor anderen. Alles bij elkaar vind ik het niet meer dan normaal dat het even tijd kost alles te verwerken en ben er trots op hoe ons dat als gezin lukt. Ik ga binnenkort weer hard aan de slag om een fijne, passende baan te vinden, in eerste instantie door via vrijwilligerswerk mijn grenzen te bepalen qua werkzaamheden en aantal uren. Ik zat vanwege slechthorendheid al voor mijn hartstilstand in een reintegratie traject en dat gaan we nu weer voorzichtig oppakken. Allemaal dingen om heel blij mee te zijn!

marjan
afbeelding van marjan
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 27/04/2010 - 07:27
Re:ICD's kunnen angstig maken

Ja, ik herken het heel goed.
Voor alles was een eerste keer alleen heel eng. Alleen onder de douche, alleen naar de brievenbus lopen, alleen naar de winkel.
De angst iedere keer: wat voel ik nu, doet mijn hart of mijn icd dat?
Maar het gaat allemaal heel snel voorbij. Iedere keer als ik iets alleen had gedaan, zag ik dat als een overwinning.
Het is moeilijk, maar geloof me het gaat eens over. En dan vertrouw je volledig op je icd.

Succes Marjan

marjan
afbeelding van marjan
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 27/04/2010 - 07:27
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hoi Evelijne,

Ja, ik herken het heel goed.
Voor alles was een eerste keer alleen heel eng. Alleen onder de douche, alleen naar de brievenbus lopen, alleen naar de winkel.
De angst iedere keer: wat voel ik nu, doet mijn hart of mijn icd dat?
Maar het gaat allemaal heel snel voorbij. Iedere keer als ik iets alleen had gedaan, zag ik dat als een overwinning.
Het is moeilijk, maar geloof me het gaat eens over. En dan vertrouw je volledig op je icd.

Succes Marjan

Carotee
afbeelding van Carotee
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 13/01/2009 - 13:21
Re:ICD's kunnen angstig maken

nou Erik en kleintje, ik heb bewondering voor jullie hoe jermee omgaat.
Ik heb een hartstilstand gehad en tot op heden is nog niet duidelijk geworden waarom. Wel een indicatie voor icd dus, en die heb ik ook.
Ik worstel nog steeds met angsten, geheugen, concentratie, vermoeidheid, en nog meer.
Geen angst voor de icd, wat is de kans dat ie iets doet, en dan is het hij tenminste nodig. Wel lasst van de beperkingen die je erdoor hebt, er altijd aan moeten denken als je iets onderneemt, hartslag mag niet boven de 160 en ik was een actieve sporter.
Wel angst voor van alles en nog wat. PTSS heet dat, ontwikkelt door de opname in het 3e ziekenhuis.
Ik heb een batterij aan pillen, waarom die nodig zijn? slechts een klein idee, het wordt ook niet goed uitgelegd.
En de bijwerkingen van die pillen zijn: angsten, dromen, vermoeidheid, dwangneuroses, depressies. Dus wie weet als ik daar mee stop kan ik de anti depressiva ook stoppen.
Ik weet amper wat tot een half jaar voor de hartstilstand. Ja, kennis heb ik wel behouden, maar belevingen en herinneringen zijn gewist. Die komen er ook niet bij, daarbij heb ik moeite met informatie verwerking en kost nieuwe dingen leren en doen enorm veel meer tijd. Tijd is een raar begrip geworden. Een week is net zover als een maand of een jaar. Lastig, mijn werk bestaat voor een groot deel uit plannen.
Geluid, hectiek, mensen, geeft allemaal teveel prikkels, en kost dus mega energie.
Ik heb een hele goede tijd beleefd tijdens de BDE, veilig, warm en rustig. Geluid en stilte, alles en niets. Vaak heb ik heimwee daarnaar. Ik ben ook niet bang voor de dood. alleen de manier waarop. liever met een hartstilstand, dan wat waarschijnlijker is: een terminale ziekte, lang ziekbed en de icd moet uitgezet worden anders blijf ik aan gaan.

6sept08 ( )
afbeelding van 6sept08
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hoi,

Ik ben sinds eind september 2008 icd-er en heb wel last van het ding in die zin dat ik het praktisch elk moment van de dag voel. Maar last in de zin van angst heb ik eigenlijk bijna niet gehad.
Mijn hart was, volgens mijn cardioloog, een tijdbom en daardoor had ik feitelijk geen keus.een tweede hartstilstand, de kans dat te overleven was minder dan nul.
Voor wat betreft die tijdbom heeft hij gelijk gehad, mijn icd heeft twee terecht therapie moeten afgeven ( hartritme 283 en 326/ minuut!).
Ik weet dat ik het ding niet voor niks heb gekregen en dat het apparaat doet waarvoor het is geïmplanteerd, Die geruststellende gedachte weegt vele malen zwaarder dan het gevoel wat je hebt op het moment dat het een schok afgeeft.
Gekscherend noem ik hem weleens "Popeye", omdat dit klein ijzeren blikje je een enorme stoor energie geeft op het moment dat je het zelf niet meer red.

Groeten,

Erik

6sept08 ( )
afbeelding van 6sept08
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hoi,

Ik ben sinds eind september 2008 icd-er en heb wel last van het ding in die zin dat ik het praktisch elk moment van de dag voel. Maar last in de zin van angst heb ik eigenlijk bijna niet gehad.
Mijn hart was, volgens mijn cardioloog, een tijdbom en daardoor had ik feitelijk geen keus.een tweede hartstilstand, de kans dat te overleven was minder dan nul.
Voor wat betreft die tijdbom heeft hij gelijk gehad, mijn icd heeft twee terecht therapie moeten afgeven ( hartritme 283 en 326/ minuut!).
Ik weet dat ik het ding niet voor niks heb gekregen en dat het apparaat doet waarvoor het is geïmplanteerd, Die geruststellende gedachte weegt vele malen zwaarder dan het gevoel wat je hebt op het moment dat het een schok afgeeft.
Gekscherend noem ik hem weleens "Popeye", omdat dit klein ijzeren blikje je een enorme stoor energie geeft op het moment dat je het zelf niet meer red.

Groeten,

Erik

Hetty de G
afbeelding van Hetty de G
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/02/2010 - 09:04
Re:ICD's kunnen angstig maken

Dat je de ICD altijd voelt zitten herken ik. Heb ook dagen dat het meer irriteert dan anders, zelfs wat pijnlijk is af en toe. Maar dat 'ie er zit en in geval van nood mijn redding kan zijn weegt daar voor mij ruimschoots tegen op. Dat de schrik voor wat er zal gebeuren als de ICD een keer zijn werk zou moeten doen (ik heb 'm pas sinds december 2009) er onderhuids toch wel zit merkte ik laatst toen ik op een ochtend twee maal kort na elkaar even van de wereld was. Bleek een bijwerking van mijn medicatie te zijn, maar mijn gezin en ik bleken toen toch wel degelijk angst te hebben al gaan we er zo goed mogelijk mee om. Ik denk dat het tot op zekere hoogte ook heel begrijpelijk en normaal is dat je die angst hebt. Ik ben alleen niet van plan het mijn leven, ons leven, te laten beheersen. Je moet en mag jezelf ook de ruimte geven het een en ander te verwerken en een plaekje te geven. Ik zal echter ook niet aarzelen hulp te zoeken als de angst een te grote rol zou gaan spelen. Ik denk dat het een belangrijke stap is dat met je zelf af te spreken.

6sept08 ( )
afbeelding van 6sept08
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hoi,

Soms zeg ik tegen mensen dat het hartritme je leven bepaalt, maar ik laat mijn leven echter niet bepalen door mijn hartritme.
Ik durf dingen te ondernemen, zelfs af en toe de grens van mijn kunnen op te zoeken.
Daar voel ik mij goed bij, maar dat is puur mijn persoonlijke opvatting en beleving.
Daarnaast geeft het mij op de een of andere manier een bepaalde rust, in die zin dat als mijn hart enorm tekeer gaat de icd dit zal herstellen.

Groeten,

Erik

Hetty de G
afbeelding van Hetty de G
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/02/2010 - 09:04
Re:ICD's kunnen angstig maken

Nou, Erik, ben er wel heel eerlijk in dat ik er bepaald niet naar uitkijk dat de ICD zal moeten ingrijpen! ;) Maar dat 'ie dat, als het er op aan komt, zal doen geeft me wel het vertrouwen dat nodig is om het leven weer volop te leven. Ik kan mijn kanjer van een man die me bij mijn hartstilstand meteen heeft gereageerd nu eenmaal niet altijd op het juiste moment en op de juiste plaats verwachten. Dat hij dat deze keer wel was is al een wonder op zich! Heel nuchter, hij is natuurlijk las werkende man vaker niet dan wel in de buurt... Dat ik er nog ben, dat ik er zo goed ben uit gekomen maakt ook dat ik ook wil genieten, er uit wil halen wat er in zit, zonder daarin overigens extreem te worden hoor. Dat maakt die ICD mogelijk, door zijn werk te doen als dat nodig is en daardoor het nodige vertrouwen te geven. Herken je dat gevoel er iets van te willen maken, en merk je ook dat dit wel eens wat wrijft met de mensen dicht bij je die ook meemaakten wat jou overkwam maar het dus niet zelf aan den lijve hebben ondervonden hoe het is om langs het randje van de dood te zijn gegaan?

Hetty de G
afbeelding van Hetty de G
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/02/2010 - 09:04
Re:ICD's kunnen angstig maken

:side: Hahahaha, ik ben weer lekker warrig: mijn mannetje heeft natuurlijk gereageerd of beter nog: me geranimeerd.

Hetty de G
afbeelding van Hetty de G
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/02/2010 - 09:04
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hoi, ik ken die angst (tot nu toe) nog niet. 't Is allemaal nog nieuw (mijn ICD zit er sinds 11 december) Waar ik zelf meteen aan dacht bij je verhaal is: zoek hulp, neem contact op met de revalidatie verpleegkundige, blijf hier niet mee rondlopen! Succes en sterkte!

Hetty de G
afbeelding van Hetty de G
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/02/2010 - 09:04
Re:ICD's kunnen angstig maken

Oooooooooo, ik geef het op.... Tegen die typgriep is geen kruid gewassen, :laugh: Nou, vooruit: nog een keer dan: gereanimeerd, YESSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS!!!!

Hetty de G
afbeelding van Hetty de G
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/02/2010 - 09:04
Re:ICD's kunnen angstig maken

Waar ik nog steeds over puzzel is: ik heb zo'n mooi pasje met alle gegevens over mij en mijn ICD daarop, dat zul je vast herkennen. Hoe heb jij het aangepakt dat mensen weten dat je zo'n pasje hebt en waar ze dat kunnen vinden, mocht er iets gebeuren? Ik draag het in mijn portemonee, maar hoe komt iemand er achter dat die daar in zit? Een sticker met: ik ben ICD-drager en een pasje vindt u in mijn portemonee op mijn voorhoofd is nou ook weer zoiets... :lol:

Wandeltheo
afbeelding van Wandeltheo
Offline
Laatst gezien: 12 maanden 3 dagen geleden
Lid sinds: 02/01/2009 - 14:27
Re:waar laat ik mijn pasje?

ja dat zal toch altijd een gok blijven (of ze het snel genoeg vinden, indien dat gewenst is)
Ik heb ooit zo'n usb-stick aangeschaft, die je om je nek kunt hangen. Ik werk hem regelmatig bij met de laatste medicatie en gegevens, maar draag hem eigenlijk weinig. Het uitlezen van zo'n ding, hoe gaat dat eigenlijk vroeg ik aan de cardioloog. Het antwoord luidde, het team van ambulance of Eerste Hulp, is gewend om als eerste te zoeken naar portemonnee of autopapieren, in 9 v/d 10 gevallen bewaren mensen zoiets op deze plek.
Dus sindsdien bewaar ik mijn med.paspoort altijd in het mapje met de autopapieren. Ik heb me aangewend deze altijd op zak te dragen als ik van huis ga. Ook al rij je niet in de auto, je moet je toch immers altijd kunnen legitimeren.

6sept08 ( )
afbeelding van 6sept08
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hoi Kleintje,

Ik heb mijn pasje ook gewoon in mijn portemonnee.
Je hebt het pasje in principe alleen nodig als je naar het buitenland gaat, op het vliegveld bij de douane.
Mocht het zo zijn dat de icd een keer moet ingrijpen, dan is de drager binnen enkele seconden week bij zijn positieven en kan de omstanders informeren wat er is gebeurt.
Een ambulance is dan in principe niet nodig, tenzij degene door de val iets oploopt.
Als je wilt zien wat er gebeurt tijdens een therapie google maar eens op Anthony van Loo.
Dat is een voetballer van KSV Roeselaere in België en hij krijgt tijdens een voetbalwedstrijd een hartrtmestoornis waardoor zijn icd moet ingrijpen.

Groeten,

Erik

bulldogsrotterdam
afbeelding van bulldogsrotterdam
Offline
Laatst gezien: 3 jaar 4 maanden geleden
Lid sinds: 23/08/2009 - 18:30
Re:ICD's kunnen angstig maken

ik heb hem ook bij mijn rijbewijs en indentiteitspapieren zitten hoor...
ik kan niet tegen sieraden om mijn nek of aan mijn arm..dus dat is geen oplossing..verder vind ik ze ook vaak spuuglelijk...en in je knip kijken ze altijd...en ik heb het ook altijd bij mij...

Groetjes,

 

Marjolijn

6sept08 ( )
afbeelding van 6sept08
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hoi,

Je vraagt hoe het is om langs het randje van de dood te zijn gegaan.
Nou, ik kan me die laatste paar seconden nog zo helder herinneren.
Ik weet precies waar ik was, wat ik deed, en waarom ik dat deed.
Het waren maar een paar seconden, maar als ik mij bedenk wat ik allemaal deed, en dat alles in betrekkelijke rust.
Maar vooral; ik had totaal niet het idee te gaan sterven.
Mijn situatie:
Ik stond als grensrechter langs het voetbalveld bij een jeugdwedstrijd.
Er was een corner geweest en ik liep een paar passen naar links.
Vanuit mijn middenrif ging er een enorm geroffel door mijn lijf, alsof er een paar tanks langskwamen gereden.
Ik dacht: dit gaat niet goed, probeer mensen te attenderen wat er aan de hand is.
Ik gooide mijn vlag weg en hoorde iemand achter mij zeggen: " wat doet die raar!"
Ik wreef met mijn handen over mijn bovenbenen die gevoelloos werden.
Daarna bracht ik de handen aan mijn mond en schreeuwde met alles wat ik in mij had om hulp. ( Voor mijn gevoel moet dat kilometers ver te horen zijn geweest, de werkelijkheid was slechts een paar meter.)
Vervolgens sloeg ik mijn handen voor mijn borst, ging door mijn knieën, hoorde een klik in mijn hoofd en het werd donker en stil in mij.
Toen ik mijn ogen weer opende was het ruim zestig uur later, en kon ik de eerste uren maar niet geloven dat ik in het ziekenhuis lag en al helemaal niet dat er twee en een halve dag was verstreken.
Die eerste uren waren voor mij veel indrukwekkender en moeilijker te verwerken dan die laatste paar seconden. Toen was er een enorme rust in mij en had ik de regie in handen, nu was ik overgeleverd aan anderen die het beste met mij voor zouden moeten hebben.
Dat is gelukkig allemaal goed gekomen!

Groeten,

Erik

Hetty de G
afbeelding van Hetty de G
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/02/2010 - 09:04
Re:ICD's kunnen angstig maken

Dank je wel allemaal! Ik zal snel uitgebreider reageren, moet nu helaas weg. Erg fijn, joouw reactie, Erik!

Hetty de G
afbeelding van Hetty de G
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/02/2010 - 09:04
Re:ICD's kunnen angstig maken

Daar ben k dan. Erik, nogmaals bedankt dat je jouw ervaringen op deze manier hebt willen delen! Dat heb ik dus niet, dat ik me die laatste seconden nog kan herinneren. Ik ben niet alleen die bewuste avond maar de volledige week voorafgaand aan die vrijdag kwijt. Ik heb geen herinneringen aan het moment dat ik moet hebben gevoeld dat er iets mis was. Nooit klachten gehad zelfs die er op wezen dat er iets met mijn hart zou kunnen zijn. Net als jij opende ik na zo'n kleine 3 dagen mijn ogen in het ziekenhuis en hoorde daar wat er was gebeurd. Dat was zeker erg verwarrend en indrukwekkend! Aan de ene kant is het heel fijn dat ik me niets herinner van wat er rond het moment van mijn hartstilstand gebeurde. Ik ben daarom totaal niet bang om weer dingen op te pakken waarvan ik aan mijn omgeving merk dat ze wel even iets hebben van: zou je dat nou wel doen? Die hebben meer angst soms dan ik, al blijft het echt wel binnen proporties hoor. Wat ik wel lastig vind is me te realiseren dat het over mij gaat, dat ik degene ben die dit is overkomen. Ik kom er wel uit, en het belangrijkste is natuurlijk ook dat ik er zo wonderlijk goed door heen ben gekomen en er nog ben! Maar toch... Het heeft me veranderd, in die zin dat ik bewuster leef, nog sterker dan voor die tijd het gevoel heb het leven te willen omarmen, geen kostbare tijd verloren wil laten gaan... Herken je dat? Ik heb er moeite mee als uren, dagen, weken zomaar door je vingers lijken te glippen door allerlei soms zo onbelangrijk schijnende beslommeringen... Ik zoek heel sterk diepgang in mijn relatie met mijn neest geliefden, bewuster en nadrukkelijker dan voor die tijd, ben me er zo veel meer van bewust dat dat er zo snel bij inschiet... Die verandering, dat wrijft soms een beetje omdat we er allemaal aan moeten wennen en mijn meest geliefden zelf toch iets gemakkelijker weer op de oude voet verder gaan. Ik ben heel benieuwd of jij, of iemand anders, dit herkent.

Iedereen die gereageerd heeft op mijn vraag omtrent het kenbaar maken dat je ICD-drager bent en waar je je pasje draagt: heel erg bedankt! Ik vond het zelf ook het meest logische mijn portemonee als plaats voor mijn pasje te kiezen. Die heb ik idd eigenlijk altijd bij me (je bent vrouw of je bent het niet he? :laugh: ) Het is allemaal nog redelijk nieuw voor me natuurlijk, en vind het daarom fijn even te weten dat mijn gedachtengang hierover dus een logische was. Wandeltheo, je hebt helemaal gelijk als je zegt dat een gok zal blijven of het op tijd gevonden zal worden als dit van belang is. Dat zul je, hoe dan ook, los moeten laten omdat je er gewoon niet altijd aan kunt en wilt denken of het wel goed komt als... Mijn man heeft laatst voor het eerst nadat hij mij heeft gereanimeerd weer een herhalingscursus BHV gevolgd en daar is wel besproken dat er in dergelijke cursussen en EHBO-(herhalings)lessen best aandacht besteed zou mogen worden aan wat een ICD is, wat er gebeurt als deze zijn werk moet doen en wat een EHBO-er op zo'n moment wel en niet moet doen. Zelf ben ik EHBO-er en zal het ook ter sprake brengen als we van het najaar weer herhalingslessen gaan volgen. Ik moet zeggen dat ik zelf nog nooit van een ICD had gehoord tot het in het ziekenhuis ter sprake werd gebracht dat ik die zou krijgen. Misschien meer mensen hier die daar hun steentje aan kunnen bijdragen binnen de vereniging waar zij hun lessen volgen?

aikona
afbeelding van aikona
Offline
Laatst gezien: 3 jaar 4 maanden geleden
Lid sinds: 09/02/2009 - 19:34
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hoi,
Ik heb eigenlijk heel weinig last van angst.
Ik heb een zeer lichte vorm van autisme en ben dus vaak angstig in sociale situaties.
Ik heb nog geen schok gehad.
Ik ben dus een type D mens met weinig angst.
Mischien heeft mijn geloof in God er ook wel mee te maken dat ik me niet zo angstig voel.

Groetjes,

Anke

Job Pieter Tent ( )
afbeelding van 6sept08
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hoi Anke,

Fijn dat je zo weinig angst hebt, vooral in jouw situatie is dat beter. Je hebt het al niet te makkelijk. Maar vooral is het fijn dat je moed uit je geloof kan putten! Ik kan dat niet.

Groetjes, Job

jane46
afbeelding van jane46
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 26/04/2010 - 21:46
Re:ICD's kunnen angstig maken

hai mijn naam is Jane
en woon in Leiderdorp
Ook ik heb pas een ICD sinds september
Ik kreeg 9 september een E.F.O. ablatie
en tijdens dat onderzoek kreeg ik 2 hartstilstanden
IK heb de eerste gevoeld dat ik weg raakt en mij niet goed voelde.
Daarna weet ik niets meer
Ik werd wakker gemaakt en toen zijn ze de littekens dicht gaan branden
en dat vond ik geen Lekker gevoel...Brandend.
Ik werd weer naar de afdeling cardiologie gebracht, en aan de hart
bewaking aangesloten.
Moest 8 dagen rustig aan doen,en er werd besloten voor een ICD
kastje te plaatsen.
IK kreeg dit kastje op 15 september j.l.,
Gossie wat was ik bang, vergeet ik nooit meer.
Ik vond het eng en voelde alles..hoe zij een zakje zeg maar maakte
in mn borst, en over de dagen erna maar te zwijgen
Wat een pijn.mijn linkerarm kon ik niet eens optillen
en onder mijn oksel..zoooooo zeer!!!
Maar ik kan niet spreken over nazorg...niets
Geen verdere informatie..Ja uit een boekje moest je alles maar halen
En dan de angst..daar leef ik nog mee
Durf niet veel alleen te doen..bang voor de schok
Revalideer sinds kort en daarbij krijg ik psygische hulp
Goed je praat..maar moet t toch uiteindelijk alleen doen.
En niemand die het dan begrijpt..zeggen allemaal
ach meid stel je niet aan...je bent zo safe als ik weet niet wat
Maar dat kunnen zij makkelijk zeggen. ik draag het in mijn lichaam
en vind het geen klein apparaatje.
Heb er last van..als ik op mijn zij slaap...en als ik mn linkerarm omhoog
doet..Ik wil zo veel mogelijk informatie hebben erover
Kan er wel veel over lezen, maar wil niet weten hoe een schok voelt
of de nagevolgen e.c.t
Maar de angst is zo erg vind ik..elke 24 uur per dag denk ik eraan
En zeker de hartritmestoornissen zijn niet weg...dacht met het branden
dat zij het weg kon halen
Maar zij konden het niet dichtbranden bij mijn donor hartkleppen
Ik ben zo blij dat ik niet de enige bent met ANGST

wens iedereen sterkte,

Gr jane

Carotee
afbeelding van Carotee
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 13/01/2009 - 13:21
Re:ICD's kunnen angstig maken

hallo Jane,
was je in het LUMC? Daar doen ze niet aan nazorg.
Ik hoop dat je revalideert in het Rijnlands Revalidatiecentrum. Wij zijn daar heel goed opgevangen.
Spreek je angsten daar uit, ze kunnen je echt helpen.
Heel veel sterke met de acceptatie.
Denk maar aan dat tijd ook heel veel doet.
liefs Caro

jane46
afbeelding van jane46
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 26/04/2010 - 21:46
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hai caro dank je wel voor je reactie
Ja het was inderdaad het LUMC ziekenhuis
En revalideer in het Rijnland vlakbij Moedig voorwaarts
En Ja ik kan je ook vertellen dat er zeker geen nazorg is
vanuit het LUMC..Je mag het met een boekje zelf oplossen
En als je ICD wordt uitgelezen bij mij voor de 1e keer gebeurt
2 weken geleden
Moet je zelf maar vragen stellen anders hoor je niets
Was op zich wel een aardige man..maar echt info krijg je niet
En met angst omgaan vind ik moeilijk
Zodra ik wat voel..raak ik al in de stress
JIj hebt dus ook een ICD kastje
en hoe ga jij er mee om
Revalideer jij nog...
Ja veel vragen .maar ben zo benieuwd hoe anderen er mee omgaan
IK krijg een soort praatavondjes / middagen over ICD dragers
bij Rijnland revalidatiecentrum..Maar ben bang voor enge verhalen
over schok geven en zo..Daar zit ik niet op te wachten

wens je ook heel veel sterkte

gr van jane

Hetty de G
afbeelding van Hetty de G
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/02/2010 - 09:04
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hallo Jane, die angst is ook niet onbegrijpelijk natuurlijk. We weten allemaal niet wat ons te wachten staat als de ICD voor het eerst moet ingrijpen en dat geeft een gevoel van je over moeten geven aan iets waarvan je de strekking niet kunt overzien. Realiseer je dat als het ooit gebeurt de kans groot is dat je wegzakt voor je ICD zijn werk doet. Ik merk zelf dat het mij heel erg helpt dit te relativeren en de ongemakken en pijn die de ICD meebrengt te kunnen accepteren door goed te beseffen dat het wel het verschil kan betekenen tussen overleven of overlijden dat ´ie er zit als het er ooit weer op aan komt. Mijn man was bij me gelukkig toen ik mijn hartstilstand kreeg en heeft de tegenwoordigheid van geest kunnen bewaren en kunnen handelen, een buurvrouw was beschikbaar om hem te helpen en het over te nemen, de ambulance was nog op de post in ons dorp en dus heel snel ter plekke.... Ik weet maar al te goed dat de kans groter is dat dit een volgende keer niet weer zo samen zal vallen allemaal en daarom ben ik heel erg blij met de extra bescherming die de ICD geeft. Het kan het verschil maken tussen een man en kinderen die zonder mij verder moeten of toch samen verder mogen en kunnen. Dat weegt voor mij duizend keer op tegen de angst voor wat er gebeuren gaat, wat ik zal voelen als ´ie ooit zijn werk moet doen en de pijn en ongemakken die ik er van ondervind. Ik probeer dus zo goed en zo kwaad als het gaat het positieve van het hebben van een ICD te laten overheersen. Dat betekent dus niet dat ik jouw angsten en de nadelen die jij ondervindt niet herken of bagatelliseer. Het keiharde besef dat ik er nu ook al ruim een jaar niet meer had kunnen zijn en de blijdschap dat het gelukkig zo niet heeft hoeven zijn maakt wel dat ik gewoon niet anders wil dan alles uit deze 'blessuretijd' halen en die zo weinig mogelijk wil laten beinvloeden door angsten en pijnen. Neem je tijd om het allemaal te verwerken, je bent nog maar kort ICD draagster en daar moet je natuurlijk echt wel even aan wennen. Zoek ook zeker wegen om daar adekwate hulp bij te krijgen, op een manier die voor jou zinvol is, blijf niet met dit soort gevoelens rondlopen. Ik wens je heel veel sterkte en als er iets is waarmee ik je kan helpen doe ik dat graag!

Hetty

jane46
afbeelding van jane46
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 26/04/2010 - 21:46
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hai Kleintje dank je wel voor je reactie
Ja ik vind het dus erg eng
En hoop echt nooit dat het kastje afgaat
Echt nooit

Wens je een fijn weekend

xxx jane

6sept08 ( )
afbeelding van 6sept08
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hoi Jane,

Ik begrijp de angst die je hebt, maar sluit me wel aan bij de woorden van kleintje.
Zoals zij ook schrijft, is het beter te (leren) leven met een ICD dan de gedachte dat een leven zonder voor mensen als ons, eigenlijk geen optie is. Wij hebben zo`n dergelijk apparaatje gekregen omdat wij zonder een zeer grote kans hebben te komen overlijden als gevolg van onze hartproblemen. Voor mij was de keuze in ieder geval een duidelijke; verder willen leven en de ongemakken die het ding nou eenmaal met zich meebrengt accepteren.
Dat vergt echter veel energie, tijd en begrip. Die energie heb je vaak niet en tijd en begrip is het waar het de "andere mensen" aan ontbeert. Praten en erover schrijven kan een therapeutische werking hebben. Dat de nazorg in de verschillende centra zo verschillend is, dat is natuurlijk te belachelijk voor woorden. Wij ICD dragers hebben al genoeg meegemaakt, en kunnen dat er vaak niet bij hebben. Ik hoop wel voor je, dat jij of degene met wie je naar het uitlezen gaat daar het ongenoegen durft te laten blijken. Het is tenslotte jouw gezondheid. Veel strekte.

Groeten, Erik

jane46
afbeelding van jane46
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 26/04/2010 - 21:46
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hallo erik dank je wel voor je reactie
Ben blij dat ik niet de engiste bent die angst heeft na zo een
ICD kastje
Ik vind en blijf het gewoon eng vinden
Durf niet echt lang te douchen..( ja klinkt gek maar is echt zo)
Durf niet meer hard te lopen ( de trap op of af)
en wandel wel veel met mijn 2 honden
En ga niet echt zonder begeleiding weg
wil graag dan toch bij mijn gezin zijn/ blijven

Ja wij zijn eigenlijk best safe met zo een kastje
hoor ik van meerdere
Maar toch mn angst is groot dat het een keer afkan gaan
wat ik echt nooit hoop mee te maken

En icd uitlezer vertelde mij alleen
Ga eens vroeger naar bed...(zag dat ik te laat ging slapen)
maar ja hebben pas een pup nu van 10 weken en moet
toch voor de nacht goed uitgelaten worden.

Ze zien dus alles
Heb in huis een kastje staan..die in verbinding staat met
het ziekenhuis en alles registreerd als er wat is
of staat te gebeuren

wens je ook sterkte
p.s. ben altijd benieuwd hoe de partners er mee omgaan
en of zij de angst van ons begrijpen

Kan er nl moeilijk over praten....( niet dat hij niet luisterd)
maar voel toch beetje onbegrip
Mijn dochters hebben het er ook nooit over
denken Ma is weer de oude..( maar nee van binnen niet)
Heb de jongste van bijna 16 mee genomen naar Psygoloog
van het revalidatiecentrum en zij snapt mijn angst wel
maar ik wil niet dat mijn dochters zich druk gaan maken
snappie?

Familie en zo vraagt er nooit naar..voor hun ben je uit het ziekenhuis
en denken zij alles gaat goed

Ze zien ook niet aan mij (ons) dat wij ICD dragers zijn

Hoe ervaren jullie dat..met man/.vrouw en kinderen en familie

Gr van jane

6sept08 ( )
afbeelding van 6sept08
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hoi Jane,

Je vraagt hoe de partners er mee omgaan?
Nou, bij mij was het zo dat mijn vrouw de eerste paar dagen nauwelijks sliep, omdat zij meer angst had dan ik. Ik sliep nauwelijks omdat dat rare ding in mij borst zat en daarnaast had ik enorme pijn op mijn borst als gevolg van de reanimatie van een klein half uur. Zij had haar dagelijkse leven weer vrij snel opgepakt en had daar haar afleiding, wat gewoon goed was. Bij alles wat ik deed wilde zij wel dat ik mijn mobieltje permanent bij me droeg. Maar je hebt wel gelijk; iedereen pakt zijn normale leven weer zo goed en kwaad als mogelijk op, terwijl de nieuwbakken ICD drager nog volop bezig is met het verwerken van wat er gebeurt is en zijn of haar leven eigenlijk helemaal opnieuw moet gaan oppakken. Dat is een lange, zware een eenzame weg als je er alleen aan begint.
Daarom mijn advies; blijf erover bezig, laat weten wat en hoe je je voelt. Het is jouw leven, jouw gezondheid. Ben dan maar een poosje een egoïst, die graag en veel over zichzelf praat. Daar heb je alle reden toe. Het kan je helpen.

Groet en een fijn weekeinde, Erik

Marja G
afbeelding van Marja G
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 11/10/2010 - 13:55
Re:ICD's kunnen angstig maken

ICD's kunnen heel erg angstig maken dat weet ik van mijn lieve broer Nico.
Zijn ICD kreeg hij in 2007, na nooit enige hartproblemen te hebben gehad. Hij ging voor vermoeidheidsklachten en een aanhoudend kuchje naar de cardioloog, deze stelde een pompfunctie van nog geen 20% meer vast.
EEn ICD volgde , nooit vanaf de eerste dag heeft hij kunnen accepteren dat hij ernstig hartpatient was.Hij leidde altijd een uiterst actief leven.
Nu moest hij zijn leven anders indelen. Hij kreeg gezondheidsklachten zoals angst en paniek aanvallen en leefde continu aan stress en voelde zich nooit meer de oude.
Hij bleef continu malen over de vraag hoeveel tijd hem nog restte en geen van de artsen kon hem helaas geruststellen. ook gesprekken met een psycholoog mochten niet baten.
Hij is meerdere malen opgenomen in een kliniek omdat hij zwaar overspannen werd en tussentijds vele weekenden naar de crisisopvang dan zat hij er weer helemaal doorheen.
Hij had juist geen angst om naar buiten te gaan of er op uit te gaan met de trein ofzo.
De angst en stress en het leven met altijd die spanning heeft ertoe geleid dat de pomp functie van zijn hart nog slechter werd.
Met als gevolg dat er zich vocht ging ontwikkelen achter zijn longen ging ontwikkelen wat het hart niet meer weg kon pompen . Zijn lever en nierfunctie gingen hierdoor ook achteruit.
De laatste twee dagen in het ziekenhuis heeft de cardioloog gevraagd of hij de ICD wilde
uitzetten, dit wilde hij niet., maar bij z'n zwak hart mocht de schok van de ICD niet meer baten.
Deze reaktie is niet bedoeld om angstig te maken, maar een waarschuwing dat je echt hulp moet zoeken als de ICD letterlijk je dagelijks leven gaat berheersen.Zoek hulp bij angst en praat erover.
Stress is altijd nadelig.
alle ICD dragers veel sterkte gewenst.
Mijn man heeft trouwens een pacemaker ,( zie mijn hartverhalen) en kamp ook met angst,
maar leven niet alle hartpatienten en partners en kinderen meteen zekere mate van angst?
lieve groet Marja

jane46
afbeelding van jane46
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 26/04/2010 - 21:46
Re:ICD's kunnen angstig maken

hallo Stephanie
Wat erg zeg voor jullie..dat je broer er niet meer is
Jeetje wat een verhaal
Ja daar schrikt een mens toch van
ja anderen zien niet aan mijn buitenkant hoe ik mij voel
en ik wil niet de zeikerd zijn om er elke keer over mijn
hartprobleem te hebben
Ik vind dat gewoon moeilijk
en de omgeving vraagt er ook niet naar
Tis allemaal gewoon geworden
Maar ik wil zo veel mogelijk stress vermijden
en mij zelf weer terug vinden
Ik leef al jaren met angst voor mijn hart
en om alles te missen wat mij lief is
En ik slaap dan slecht omdat ik bang bent dat ik in mijn slaap
verrast wordt
En als ik de trap op loopt...ja leef er zeg maar 24 uur per dag mee
En heb hulp alleen bij het revalideren bij een psygoloog.
Maar totaal geen hulp gehad van het LUMC afd cardiologie
Echt alles moest je maar in een boekje lezen
hoe het allemaal in zijn werk gaat
En krijg je een pasje mee....en die moet je maar aan mensen laten
zien als ergens het alarm van een winkel af mocht gaan
En met mn partner praat ik er niet veel over
A..geen zin in
B wil niet zeikerig overkomen
C..wil niet elke keer horen..tis gebeurt en je bent er nog..en ga genieten
Snappie?

Kijk ben ik een been kwijt..dan zien mensen dat..maar dit zien mensen NIET

Maar ik vind het nogmaals heel erg dat jou broer het er zo moeilijk mee hebt gehad
en zo ver wil ik het niet laten komen
Wil er mee om leren gaan...

Sterkte gr van jane..( fijn weekend)

Marja G
afbeelding van Marja G
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 11/10/2010 - 13:55
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hallo Jane,
Dank je wel voot je lieve reactie en medeleven.
Ik heb de maanden voor het overlijden van mijn broer geprobeerd hem zo veel mogelijk bij te staan
ook ik kon geen vat op hem krijgen om hem rustiger te krijgen.Zijn grootste angst was het alleen zijn, hij was alleenstaand.
Ik heb ook jouw site even gelezen en dat is ook niet niks wat jij hebt meegemaakt. Zoiets slijt maar moeilijk de angst voor herhaling blijft altijd bestaan.Iemand die niet zoiets heeft meegemaakt weet niet wat voor letterlijke "doodsangst"" je doormaakt.Het heeft met je persoonlijkheid te maken of je er een beetje afstand van kunt nemen. Hij kon dat helaas niet.
Ik hoop van harte dat het jouw uiteindelijk wel zal lukken om weer van het leven te kunnen genieten,
Ik wens je een heel fijn weekend en nog vele vele "zorgelozen" jaren
groetjes Marja/Stephanie

Nel
afbeelding van Nel
Offline
Laatst gezien: 3 jaar 4 maanden geleden
Lid sinds: 19/10/2009 - 14:15
Re:ICD's kunnen angstig maken

hallo Jane,ik heb de laatste week van augustus een ICD gekregen ook in het LUMC en ben ook aan,t trainen in het Rijnland revalidatiecentrum.Je hebt wel veel meegemaakt zeg!en natuurlijk ben je dan nog angstig er is een grens aan wat je meemaakt,je moet het eerst verwerken ,nu.In het ziekenhuis vraag ik ze de oren van het hoofd en OK dat wordt me ook niet altijd in dank afgenomen ,maar het is mijn lijf.Ik denk maar zo als ik niet vraag denken ze allemaal dat ik alles al weet ,en eerlijk gezegt weet ik gewoon niks,ik wist niet eens wat ziek zijn was,ik kon onbeperkt doorgaan en was nooit moe,tot aan het voorjaar ,dus laten ze maar gewoon alles vertellen en mischien wel 10 keer ! Ik vind het sporten wel leuk ,jij ook?op zich ben ik geen sporter ,maar ik leer daardoor wel wat m,n grenzen zijn ,want dat is wel heel erg veranderd,ik heb n.l.hartfalen en moet m,n energie ook een beetje leren verdelen.Ik hoop dat je ook een beetje rust krijgt over dit alles groeten allemaal op dit forum,ik ben heel blij dat ik wat van jullie kan lezen,ook al kennen jullie me niet ik voel me toch heel veilig omdat we allemaal met gezondheidproblemen te maken hebben,hopenlijk een gezellig weekend voor iedereen,Nel ;)

jane46
afbeelding van jane46
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 26/04/2010 - 21:46
Re:ICD's kunnen angstig maken

hallo Nel
das ook toevallig ja ik train daar dus ook
Moet aanstaande maandag weer
en dan donderdag voor icd-training met partner
Spannend hoor

Jeetje misschien hebben wij elkaar er al eens gezien
je ziet mn foto wie weet

Ja heb jij ook zoveel napijn gehad
Ik wel..mn linkerarm ohhh jee kon er niets mee
maar probeerde het wel.
En heb er nog last van...wordt er snachts wakker van
en dan vanaf mn oksel tot elleboog doet dan zo een pijn

Het trainen vind ik wel leuk hoor..,maar tis erheen gaan he
En ben ook vermoeid als ik klaar bent
Maar die je in de gaten houden daar vind ik wel grappig
zeker die ene Jeroen..hihihihi

Misschien spreken en zien wij elkaar snel
kunnen wij misschien samen trainen en het er over hebben
als je wilt

Groetjes en jij ook sterkte...en t komt wel goed gaan wij maar vanuit

Jane

Carotee
afbeelding van Carotee
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 13/01/2009 - 13:21
Re:ICD's kunnen angstig maken

hee nel en jane,
Jeroentje, jaja, dat is een lolbroek. Ik heb daar weer leren lachen. Vooral bij het zwemmen. Het lijkt heel relaxed en dat is het ook, maar je traint gelijk je hele lichaam.
Wie weet worden jullie vrienden of vind je andere lotgenoten waar je het goed mee kunt vinden.
Ik heb er twee dierbare vrienden aan over gehouden. We hebben nog lang gezwommen tot we er uit gezet werden. Hahaha
We zwemmen nu nog steeds 1 x per week in Wassenaar, trimzwemmen. Maar dan wel op ons nivo. En daarna lekker koffie of thee drinken en even met elkaar praten.

Veel revalidatie plezier!

Nel
afbeelding van Nel
Offline
Laatst gezien: 3 jaar 4 maanden geleden
Lid sinds: 19/10/2009 - 14:15
Re:ICD's kunnen angstig maken

sorry,carote en Jane ik heb per ongeluk een nieuw bericht gezet op een nieuwe plaat op het forum,bij ICD staat m,n berichtje,liefs Nel

Karien
afbeelding van Karien
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 11/02/2010 - 17:46
Re:ICD's kunnen angstig maken

Ik heb 2x een hartstilstand gehad. Woon op Mallorca. Maar ze hebben me geen ICD ingeplant, waarschijnlijk niet nodig (zeggen ze).
De laatste hartstilstand nu bijna 1 jaar geleden, in het begin was ik ook erg angstig, steeds denk je als het weer gebeurd en ik ben niet in de buurt van een medisch centrum, wat dan???
Ik heb zo het idee, dat zo'n ICD je een beetje zekerheid geeft, een soort EHBO post die je bij je draagt.
Maar ook zonder ICD, ga je steeds weer meer vertrouwen krijgen in jezelf en iedere keer doe je weer een beetje meer. Je stapt weer alleen in de auto, gaat alleen de hond uitlaten, dat wel, ik heb altijd een mobiel bij me klaar om te gebruiken.
Want als het weer gebeurt...............

zeefjes
afbeelding van zeefjes
Offline
Laatst gezien: 3 jaar 4 maanden geleden
Lid sinds: 17/02/2010 - 08:36
Re:ICD's kunnen angstig maken

Daar ben ik weer
De angst begint iets af te nemen ik ga sinds 2 weken af en toe alleen naar buiten.
Maar wel in de buurt en af en toe stukje verder.
Ik moest gisteren naar de capri voor een in take gesprek om te gaan beginnen met sporten ed.
Ook aangegeven dat ik wel angstig ben,ze gaf ook aan dat meer mensen dat probleem hebben, veel ook niet maar er zijn er wel, alleen zijn er dan ook weer die die angst wel hebben maar dat niet aan durfen te geven en steeds dieper weg zinken.
Kan daar altijd terecht gelukkig ze heeft me ook in veel dingen gerust gesteld.
Mijn man ging mee moesten met de metro en tram,toen we daar klaar waren moest hij naar zijn werk ook in de stad en ik moest naar huis.
Dus ik in mijn eentje de metro in met een heel draaierig gevoel in mijn maag,wel heb ik een tijd met een vriendin gebeld tijdens de rit dus toch niet helemaal alleen,maar ik deed het wel.
Ik ben trots op mezelf :blush:
Ik zat daar gewoon alleen in de metro
Ik weet ik ben er nog lang niet maar het begin is er en weet je ik schaam me er ook niet voor.

Evelijne

marjan
afbeelding van marjan
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 27/04/2010 - 07:27
Re:ICD's kunnen angstig maken

Natuurlijk schaam je je niet. Het is toch allemaal niet niks wat je mee maakt. Iedereen verwerkt het op zijn/haar manier. Het sporten zal je best wel goed doen.
Succes met alles. :laugh:

Hetty de G
afbeelding van Hetty de G
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/02/2010 - 09:04
Re:ICD's kunnen angstig maken

Heel goed bezig! Sterkte en praat lekker van je af hier!

Patrice ( )
afbeelding van 6sept08
Re:ICD's kunnen angstig maken

Ik ben geen ICD drager en heb met aandacht jouw verhaal Erik en Kleintje gelezen.
Dat is inderdaad wel iets heel anders dan een infarct. Dit klinkt of het licht gewoon echt uit gaat... Ben blij dat jullie het opgeschreven hebben, in ieder geval geleerd dat het één het ander niet is, als het om je hart gaat. Kan wel schrijven dat ik me er een voorstelling van kan maken, maar dat gaat echt niet... dit is inderdaad echt boven op grens tussen leven en dood in... ik wapper altijd een beetje in de richting, bij vol bewustzijn, maar gelukkig nooit zover... gelukkig... Fijn dat jullie er allebei zijn!

En voor Kleintje (weet je echte naam niet) voor jou nog sorry... voor de opmerking onder een ander topic. Begin april is altijd een shitperiode bij mij. Ben in gevecht met het zwaard om het weer in de hoek van de kamer te krijgen en maak me onnodig vreselijk druk om dingen die er niet toe doen.... Damocles hangt weer op zijn plek en ik kan de zomer weer vrolijk tegemoet zien.

Groetjes Patrice

Hetty de G
afbeelding van Hetty de G
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/02/2010 - 09:04
Re:ICD's kunnen angstig maken

Patries, het is al goed hoor! Ik herken het wel, dat knokken, en de ene keer gaat dat je beter af dan de andere. Kop op meid, je komt er wel! Ben zelf net weer terug van negen dagen ziekenhuis met een flinke longontsteking. Conditioneel weer even terug bij af dus... maar ook dat komt weer goed. Ja, het is een heftige ervaring, zo'n hartstilstand, maar dat geldt zeker niet minder voor andere hartklachten! Ik doe mijn best het zo goed mogelijk een plekje te geven allemaal en te genieten van het feit dat ik er nog mag en kan zijn.

6sept08 ( )
afbeelding van 6sept08
Re:ICD's kunnen angstig maken

Hoi Kleintje,

Sorry voor mijn late reactie op je bericht.
Je schrijft dat het wakker worden erg verwarrend was.
Dat kan ik onderschrijven, door de narcose ben je niet echt helder.
Daarnaast had ik een tube in mijn mond en was dus niet in staat om te communiceren.
Ook begon ik zelf te ademen door mijn neus waardoor ik begon te hyperventileren.
Het heeft de verpleegkundige wat tijd gekost om me rustig te krijgen.
Uiteindelijk zag ik dat er naast het bed een blocnote met een potloodje lag.
Dat wilde ik pakken maar dat ging niet; ik lag vastgebonden in het bed!
De verpleegkundige heeft mij toen geholpen deze te pakken.
Daarop schreef ik in een kinderlijk handschrift: ' wat poe ik hier '( ik had i.p.v. d een p geschreven) op het papiertje en daar was zij heel blij mee.
Het was nl. een zeer relevante vraag, zeker omdat ik in de veronderstelling was dat het zaterdag zou moeten zijn en het laatste dat ik mij herinnerde was dat ik op een voetbalveld was. Dit strookte niet met haar mededeling dat het dinsdagmorgen was.
Dat wakker worden vond en vind ik nog steeds een zeer rare gewaarwording en kan het eigenlijk nog steeds niet bevatten wat er gedurende die ruim 60 uur is gebeurt met mij.
Sindsdien heb ik niet veel echt angstige momenten meer gehad, je leert hoe dan ook, met veel, heel veel tranen om te gaan met wat er aan de hand is.
Wel ben ik inderdaad als persoon verandert, veel opener geworden.
Zelf ben ik daarnaast ook BHV-er geworden, althans ik heb mijn diploma en heb mijn verhaal bij verschillende bedrijven en EHBO verenigingen tijdens cursussen vertelt.
Daarbij waren mensen aanwezig die een bekende a.g.v. een hartstilstand verloren dus soms is het vrij heftig.
Maar toch het doet mij goed en het maakt zeer veel indruk.
Wat een ICD is en doet weten inderdaad niet veel mensen.

Groeten Erik

skrieverke
afbeelding van skrieverke
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 23/01/2011 - 22:24
Re:ICD's kunnen angstig maken

Ik heb mijn ICD sinds 27 september vorig jaar. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik
nooit angst of pijn heb gehad na de ingreep. Wel moest ik wennen aan het gevoel van
zo´n ding dat er niet hoort te zitten. Maar dat went snel.

En voor wat betreft het angstig zijn: misschien helpt het om het gewoon technisch te benaderen. Zo doe ik het ook. Want eigenlijk is het dat ook, een technisch verhaal.

Mijn ICD heeft al enkele keren gereageerd; tweemaal het hartritme overgenomen (ik had de data en tijden genoteerd en die klopten bij het uitlezen), en éénmaal geklapt, en ook dat klopte bij uitlezing.

Ik heb er wel iets van gemerkt, voelde me een beetje raar toen het hartritme werd overgenomen, maar dat duurde maar even, daarna was ik weer kiplekker.
Ook de schok heb ik gevoeld, dat was 's nachts, ik werd wakker doordat ik een eindje omhoog stuiterde in mijn bed. Ik dacht 'dat is 'em dan, die ICD', en ben gewoon weer verder gaan slapen.

Misschien ben ik wel een ijskouwe met die dingen, maar ik heb geleerd dat je de zaken beter kunt gaan relativeren, in plaats van dat je je er druk om maakt. Dat kost alleen maar energie, en als je gaat relativeren, dan zul je zien dat het ook best wel gebeurt dat je tegen jezelf zegt: het valt ook eigenlijk best wel mee, ik hoef me er niet druk over te maken.

Sterkte aan allen!