110 berichten / 0 nieuw
Laatste bericht
Melanie
afbeelding van Melanie
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 15/09/2008 - 18:30
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Ehhhh nou nee zou ik niet willen, tenminste geen hart van een ander mens en zeker geen dierenhart. Maarja zoals voor alles geldt kan je het misschien pas zeggen als je ermee te maken krijgt. Ik zou het voor mn kinderen ook niet willen denk ik. Er zijn zoveel dingen die getransplanteerd kunnen worden misschien dat het voor mij gevoel ook verschilt wat het is ofzo. Het is een moeilijke vraag en ik weet ook niet helemaal presies hoe ik erover denk eigenlijk. Maar ik wil ook geen donor worden. God heeft me dit lichaam gegeven en zo vergaat het ook weer tot as ( ofzo ). En dat geldt ook voor de kids. Ik zou wel levend wat afstaan denk ik bijv beenmergtransplantatie ofzo als ik er iemand mee kon helpen familie of een kind ofzo. Bovendien is het leven niet altijd makkelijk en moet je je ook neer kunnen leggen bij de beperkingen die je dat soms brengt.

Nicc
afbeelding van Nicc
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 08/12/2008 - 10:36
Re:Donorshow met Emmy gewaardeerd.

Gelukkig valt het mee! Maar dat het zes weken duurt voordat de pijn weg is, is nog best lang hoor. Maar wel fijn dat je in ieder geval pijnstillers hebt gekregen van de huisarts, want dan ben je je in ieder geval minder bewust van de pijn. ;)

Maar het uitdelen van registratieformulieren bij bijvoorbeeld de aanschaf van een auto is wel een idee. Ik vind dat ze die formulieren sowieso beter kunnen verspreiden. Nu krijg je hem tenslotte alleen thuis gestuurd als je 18 wordt.

Dit stond trouwens gisteren op [url=http://www.nu.nl/algemeen/1888268/duizenden-aanmeldingen-donorpolis.html...
[i]Meer dan negenduizend Nederlanders hebben zich de afgelopen weken, na aankoop van een donorpolis, laten inschrijven in het Donorregister. Dat blijkt uit cijfers van zorgadviesbureau SEZ.[/i]

Schijnbaar moet je mensen een flinke korting op hun ziektekosten aanbieden om donoren te werven. Vind het wel ver gaan! :S

Marly
afbeelding van Marly
Offline
Laatst gezien: 2 maanden 2 weken geleden
Lid sinds: 01/07/2008 - 08:20
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Maar het hoeft natuurlijk niet perse om een hart te gaan he. Zou je andere organen wel "aannemen"? Of juist afstaan? Maar zoals je zelf al zegt ja, je weet niet hoe je op dat moment denkt he. Dan zou je misschien juist wel heel blij zijn als je een nieuw hart kon krijgen he... Maar ja als er veel mensen zijn die geen donor willen zijn, zijn er natuurlijk nooit voldoende organen beschikbaar. Maar dat is ook iedereen voor zich he, iedereen denkt er anders over en je kunt het natuurlijk niet verplichten. Maar toch vind ik het jammer dat er geen nieuwe wet is gekomen. Want ik denk dat er heel veel mensen zijn die twijfelen of ze donor willen worden, en die het dan maar niet doen. Als er in Nederland een zelfde systeem zou zijn als in België, en je bent automatisch donor tenzij je het doorgeeft dat je het niet wil zijn, zouden er denk ik veel meer mensen donor zijn. Dit leek mij juist een goed idee. Het is niet zo dat je dan opeens gedwongen wordt om donor te zijn, want je kunt het altijd aangeven als je het niet wil zijn.

Marly
afbeelding van Marly
Offline
Laatst gezien: 2 maanden 2 weken geleden
Lid sinds: 01/07/2008 - 08:20
Re:Donorshow met Emmy gewaardeerd.

Daar heb je idd gelijk in Nicc, dat ze de formulieren beter kunnen verspreiden. Vaak is het zo dat het formulier ergens in een lade terecht komt als je het ontvangt als je 18 bent geworden, waarna je het vervolgens vergeet ik te vullen. Je wordt er op zich wel genoeg aan herinnerd door reclames etc, maar het zou goed zijn als je 2 jaar later weer een formulier thuis gestuurd zou krijgen vind ik.

Dolores
afbeelding van Dolores
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 21/07/2008 - 23:50
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Hoezo is de term "kunstwerk" hoogdravend? Het ligt er maar aan welke uitleg je geeft aan de term "kunstwerk".
Een kunstwerk is niet perse iets wat gezien kan worden als iets waar je mee loopt te pronken, of wat ik een galerie hangt of staat.
Ik zie een kunstwerk als iets waar je aan begint en je niet weet wat het het wordt. Het ontwikkelt zich gaande weg. Je creëert het als het ware.
Als ik ga tekenen begin ik aan iets waarvan ik in het begin niet kan zeggen wat het gaat worden.
Of ik moet een bloem precies na gaan tekenen, maar dan kan ik net zo goed een foto maken.
Zo kan dat met "denken" ook.
Als beeldspraak vond ik het heel leuk uitgedrukt.

Melanie
afbeelding van Melanie
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 15/09/2008 - 18:30
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Ja nou daar ben ik dus tegen. Ik denk dat iemand die weloverwogen de beslissing maakt om wel donor te zijn dat ook net zo makkelijk kan aangeven. Ik zou van mijn kinderen ook niks afgeven trouwens.

SRTFEC
afbeelding van SRTFEC
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 17/10/2008 - 13:56
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Dolores schrijft:

Quote:

Hoezo is de term "kunstwerk" hoogdravend? Het ligt er maar aan welke uitleg je geeft aan de term "kunstwerk".

Ter info een definitie van kunstwerk: "Een kunstwerk is een door de mens gemaakt object. De naam slaat op het feit dat het kunstmatig en dus niet natuurlijk is. Een kunstwerk kan zijn: een artistieke uiting of een bouwkundig werk."

SRTFEC
afbeelding van SRTFEC
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 17/10/2008 - 13:56
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

En een:
'Er is geen antwoord mogelijk op de vraag wat kunst is. Wanneer wij het antwoord zouden weten, zou dit kunst tot een formule maken. Kunst gaat over individuele expressie en niet over formules, dus zou kunst in dat geval overbodig zijn geworden'.

Dolores
afbeelding van Dolores
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 21/07/2008 - 23:50
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Ik zie de uitdrukking zoals die hier gebruikt werd echt als een beeldspraak, bedoelt om aan te geven dat je iets schept wat eerder niet bestond.

Sjarel
afbeelding van Sjarel
Offline
Laatst gezien: 2 jaar 1 maand geleden
Lid sinds: 12/09/2008 - 18:57
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Voor mij is leven een groot kunstwerk, een artistieke prestatie, en ieder doet dat op zijn of haar eigen, unieke manier. Creativiteit is de scheppende kracht van de zelfontplooiing, waarbij we iets proberen toe te voegen aan hetgeen er al is. Als ik schrijf, volg ik mijn gedachten. Waar die heen gaan, en waar die vandaan komen, is een raadsel, en zal altijd een raadsel blijven. Maar dat is juist zo beestachtig interessant! Het bewijst de stelling van Henri, dat we bezield zijn, want onze gedachten zijn bezield en ontspruiten uit onbekende bron. Het kunnen lelijke gedachten zijn, of wrede gedachten, of ze zijn jaloers, afgunstig, kwaadaardig, maar vaak ook vredelievend, vol compassie, hulpvaardig, liefdevol of een bron van inzicht. Al die gedachten leiden tot ideeen, overtuigingen, stellingen, hypotheses, beslissingen, oordelen, noem maar op. Dat is toch prachtig, het is kunst, alleen niemand ziet het, een enkeling daar gelaten. Die gedachten ga ik toetsen aan de gedachten, ideeen en inzichten van anderen, om ze te kunnen toetsen aan de realiteit, aan het waarschijnlijkheidsgehalte ervan. Dwaze gedachten vervluchtigen op die manier, alleen de gedachten die in onze realiteit zinvol zijn en kans van slagen hebben en sociaal enigszins aanvaardbaar zijn, worden vervolgens onder woorden gebracht. Maar dat is maar een fractie van wat ik me als mens allemaal bedenk op een dag!

Praten we over orgaandonaties, dan vormt zich in mezelf een beeld daarvan, er komen gevoelens in me op, die dat beeld kleuren, en gedachten die het beeld begeleiden. Uit die immense bibliotheek komen patronen naar voren, die ik benoem en in woorden giet, woorden die buren krijgen en tot zinnen worden, zinnen die zich aaneensmeden tot een verhaal. Zo gaat het toch bij veel mensen, mag ik aannemen? We zijn toch allemaal creatief, we doen toch allemaal aan kunst?!

Marly
afbeelding van Marly
Offline
Laatst gezien: 2 maanden 2 weken geleden
Lid sinds: 01/07/2008 - 08:20
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Ik denk idd dat mensen die het heel zeker weten, het codocil invullen. Maar ik denk wel dat er veel mensen zijn die heel erg twijfelen, en die nog 'over de streep' moeten worden getrokken. Niet dat ze gedwongen moeten worden hoor, zo bedoel ik het niet. Maar je wil dus van je kinderen ook niks afgeven zeg je. Maar het kan natuurlijk altijd dat ze later wel donor willen worden he. Zou je dat ook "erg" vinden, of vind je dat dat gewoon hun eigen keuze is?

Melanie
afbeelding van Melanie
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 15/09/2008 - 18:30
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Marly schrijft:

Quote:

Maar ik denk wel dat er veel mensen zijn die heel erg twijfelen, en die nog 'over de streep' moeten worden getrokken.......... Zou je dat ook "erg" vinden, of vind je dat dat gewoon hun eigen keuze is?

Ik denk dat er ook andere mogelijkheden of manieren zijn om dat te bereiken helaas hebben die misschien niet het gewenste aantal donoren opgeleverd. Ik vind het eigenlijk best brutaal om te verwachten dat ik het wel aangeef als ik het niet wil....dat is een beetje de omgekeerde wereld in mijn ogen. En is er bij dit plan rekening gehouden met geloofsovertuigingen ed? Ik kan me voorstellen dat bij zon systeem ook wel het nodige mis kan gaan en wat dan? Als ze dus na overlijden ( of hersendood ) gaan kijken of iemand heeft "afgezegd" en de organen worden verwijderd en acteraf blijkt bijv dat dit volgens het geloof niet mag of mensen zijn niet voldoende op de hoogte of mensen zijn thuis of dakloos of hebben niet de middelen ( bijv taal ) om volledig te begrijpen wat er aan de hand is en hoe ze daar op moeten reageren wat dan?? Hoe moet ik dat zien krijg je een brief in de bus waar instaat dat ik en mijn kinderen donor zijn en als ik dat niet wil ik een antwoordkaart moet invullen ofzo??

Ja als mijn kinderen dat later wel willen heb ik daar respect voor net zoals ik dat voor alle donoren heb ik vind het een uitermate nobele daad en ben blij dat veel mensen dat doen om een ander mens zijn levenskwaliteit of levensduur kan kan verbeteren.

Marly
afbeelding van Marly
Offline
Laatst gezien: 2 maanden 2 weken geleden
Lid sinds: 01/07/2008 - 08:20
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Ja, zo'n systeem moet van te voren natuurlijk heel erg goed zijn uitgewerkt, zodat er geen fouten worden gemaakt. Want de situatie die jij schetst, moet natuurlijk niet voorkomen. Maar ik denk dat als ze twijfelen, dat de nabestaanden dan toch beslissen. Al vind ik dat eerlijk gezegd ook niet altijd eerlijk, want eigenlijk kunnen zij daar niet over beslissen. Het is een keuze van de persoon zelf, en daar kan eigenlijk niemand anders over beslissen, toch?

Maar er zijn veel mensen die geen donor willen zijn, maar hoe zullen ze dan reageren op het moment dat ze zelf een orgaan nodig hebben? Is het niet "oneerlijk" dat ze wel organen zouden krijgen, maar er zelf geen af willen staan? En als iemand dat mee maakt dat ze een orgaan ontvangen, zullen ze daarna dan ook donor willen worden denken jullie?

ma_ti
afbeelding van ma_ti
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 03/09/2008 - 13:51
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

"Er is geen antwoord mogelijk op de vraag wat kunst is."

Er is zeker geen een enkel antwoord te geven op de vraag wat kunst is. Er zijn echter genoeg mensen die balletjes opgegooid hebben (filosofen, kunstenaars, beumhazen) Er bestaat ook genoeg discussie over. Als er alleen maar van het idee, dat zeker waar is, uit werd gegaan dat er geen volledig uitsluitsel kan worden gegeven op de vraag wat wel en niet kunst is, was er ook een heleboel kunst die daar juist vragen ten aanzien van behoorlijk oninteressant, en daarmee zou er in my humble opinion behoorlijk veel verloren zijn gegaan.

Vanuit het punt van mimesis (of eigenlijk een bepaalde specifieke gedachte ten aanzien van mimesis) kunnen zelfs massaal marktgericht geproduceerde knuffelberen worden gezien als kunst, volgens welke zelfde gedachtegang gebouwen van Gaudi niet tot de wereld van de kunst, maar de wereld van de design behoren. Als je die logica wil hanteren om een definitie van kunst te vormen moet je dat echt zelf weten (,meen ik serieus). Het hangt er maar vanaf hoe je het bekijkt. Dat maakt het er niet minder interessant op het erover te hebben.

"Hoezo is de term "kunstwerk" hoogdravend? Het ligt er maar aan welke uitleg je geeft aan de term "kunstwerk".
Een kunstwerk is niet perse iets wat gezien kan worden als iets waar je mee loopt te pronken, of wat ik een galerie hangt of staat."

Tja dolores, op het tweede gedeelte van deze vraag ga ik geeneens antwoord geven maar je verwijzen naar wat ik in mijn vorige post ten aanzien van performance art gezegd heb. Misschien eerst efkes lezen in het vervolg. Ik vind het nogal hoogdravend van elke creator om zijn werk op voorhand kunst te noemen. Ik hanteer het concept kunst als iets dat niet los kan staan van het publieke domein, waar het werk voor zichzelf als kunstwerk kan spreken, en niet afhankelijk is van de 'doping' van diens creator tot kunstwerk. Ik zei dan ook dat ik de 'claim(!) naar een kunstwerk' hoogdravend vond, niet de term kunstwerk op zichzelf. Wederom een kwestie van goed lezen.

Als Sjarel het/zijn (en daarmee ieders) leven als een groot kunstwerk ziet moet hij die definitie vooral hanteren. Dat maakt zijn eigen gedachten er dan niet erg speciaal op. Ook dat heb ik reeds in mijn vorige post gezegd:

"maar geldt dan wel voor meer mensen dan slechts sjarel."

Als hij zijn gedachte als even esthetisch(in de meest brede zin van het woord) interssant vindt als, ik noem maar wat (echt 1 uit de duizenden aldanniet meer dingen, uit heel veel verschillende conventionele en minder conventionele disciplines, die mij een esthetische ervaring hebben laten beleven) picasso's guernica moet ie dat vooral vinden. Ieder zijn eigen meug. Zegt wat mij betreft gewoon meer over Sjarel dan over de inhoud van zijn boodschap. Al helemaal binnen de context waarin, het moment waarop, en de manier waarop hij het zei leek het voornamelijk een mooie manier om onder 'flawed logic' uit te komen.

Jan van Overveld
afbeelding van Jan van Overveld
Offline
Laatst gezien: 1 jaar 5 maanden geleden
Lid sinds: 31/07/2008 - 11:08
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Deze discussie gaat maar verder en verder en komt steeds verder van de echte discussie af te staan. Is het misschien een idee om jullie discussie te verplaatsen naar een ander item? Ik zou me voor kunnen stellen dat wij een aprart onderdeel voor intellectuelen maken. Daar kunnen degenen die zich daartoe geroepen voelen op hun niveau verder praten. Dan kunnen de "doorsnee" bezoekers hier ook weer terecht?? Gaarne reacties van Sjarel, Mati, Dolores, Henri en van the mystery guest. Ook reacties van andere hartgenoten zijn uiteraard welkom. Jullie kunnen mij natuurlijk ook via "nieuw bericht" jullie mening / suggesties doorgeven.

Job Pieter Tent ( )
afbeelding van Job Pieter Tent
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Zoals ook eerder heb aangekaart gaat dit gefilosofeer te ver voor een dergelijk forum. De relevantie tot het daadwerkelijke onderwerp lijkt bedolven te zijn onder de starre arrogantie. Deze koude oorlog dient ergens anders voorgezet te worden. Jan ik sluit me hier volledig op aan. Zie ook mijn laatste reactie op dit forum

Sjarel
afbeelding van Sjarel
Offline
Laatst gezien: 2 jaar 1 maand geleden
Lid sinds: 12/09/2008 - 18:57
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Hé Mati, je zoekt de polemiek op, begrijp ik, dus dat wordt knetteren. Even Jans opmerking van hiervoor latend voor wat die is, ga ik hier gaarne op in, de handschoen opnemend! Ik begin met een citaat:

,,Als hij zijn gedachte als even esthetisch(in de meest brede zin van het woord) interssant vindt als, ik noem maar wat (echt 1 uit de duizenden aldanniet meer dingen, uit heel veel verschillende conventionele en minder conventionele disciplines, die mij een esthetische ervaring hebben laten beleven) picasso's guernica moet ie dat vooral vinden. Ieder zijn eigen meug. Zegt wat mij betreft gewoon meer over Sjarel dan over de inhoud van zijn boodschap''.

Einde citaat. Jumping to conclusions, noemen we dat, beste Mati. Natuurlijk zou ik het niet in mijn hoofd halen me op één lijn met Picasso te stellen, en al helemaal niet lijken mijn artistieke of creatieve producten ook maar in de verste kwalitatieve verte op de aanklacht tegen de Duitse bombardementen van Guernica tijdens de Spaande burgeroorlog, zoals Picasso zo treffend uitdrukte in zijn schilderij Guernica.

Picasso was een begaafd artiest, juist omdat hij iets kan wat ik niet kan, en talloze andere mensen niet kunnen: de ziel van mensen beroeren door iets uit te drukken wat het collectieve onbewuste raakt van ons allemaal. Dat moet je kunnen. En dat kan ik niet. Ik heb helaas nergens gesteld dat mijn creativiteit op één lijn staat met die van picasso, vandaar dat je nu de bonus krijgt: jumper to conclusions....

Het enige, en echt het énige wat ik beweer is, dat ieder mens creatief is. Daarom hoeven we ons nog niet allemaal zo geniaal als Picasso te wanen.

Dan toch via een omweg weer bij Jan uitkomend: dit heeft dus echt niets meer met het onderwerp orgaandonaties te maken. Ik probeerde in mijn vorige betoog duidelijk te maken, hoe mijn gedachten tot stand komen, bijvoorbeeld rond orgaandonaties. Picasso heeft voor zover mij bekend aan orgaandonateurs geen boodschap gehad. Laten we inderdaad, als we op de ijsbaan gaan schaatsen, ons wel aan de afzettingen en rondjes houden, voor we buiten het speelveld raken.

Maar misschien associeerde je de vele gewonden die vielen door de Duitse bombardementen op Guernica associatief met de noodzaak om hen organen te doneren? Hoeft niet meer hoor, die bombardementen waren meen ik in 1936 of 1937, ben het even kwijt.

Job Pieter Tent ( )
afbeelding van Job Pieter Tent
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

WIE IS MANS GENOEG?

Wie van jullie is mans genoeg zich te distantiëren van deze vrij nutteloze wedloop?
Jullie willen telkens het laatste woord hebben. Is het een idee om een forum “het laatste woord” aan te maken?

Jan van Overveld
afbeelding van Jan van Overveld
Offline
Laatst gezien: 1 jaar 5 maanden geleden
Lid sinds: 31/07/2008 - 11:08
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Ik denk niet dat het hier moet knetteren. Ik heb al op verschillende manieren geprobeerd met de anonieme spreekbuizen persoonlijk contact te krijgen. Helaas zonder resultaat. Ook mijn vraag eerder deze avond om misschien een onderdeel intellect aan te maken blijft via de persoonlijke mail onbeantwoord. Ik zou graag even "prive" deze discussie voort zetten. Dus onbekenden: bel, mail of schrijf me aub. In alle vertrouwen. Overigens vraag ik mij af of jullie deze discussie nog leuk vinden? Ik heb amper de tijd om alles te lezen en te laten bezinken. Laat staan om te antwoorden.

Dolores
afbeelding van Dolores
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 21/07/2008 - 23:50
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Ik distantieer me Job Pieter, ik kan het zo wie zo niet meer volgen.:(
En inderdaad, de discussie is veel te ver van het onderwerp af geraakt.

Henri
afbeelding van Henri
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 30/06/2008 - 10:39
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Eerlijk gezegd ben ik het met Jan, Job en Dolores - om in alfabetische volorde te blijven - eens. Het lijkt me beter de discussie te voeren over organen en donaties. Zolang het over de ziel ging, prima, maar als Picasso er met de haren bij gesleurd wordt, wordt het wat ingewikkeld, vrees ik. Dus laten we ons tot het onderwerp bepalen!

Sjarel
afbeelding van Sjarel
Offline
Laatst gezien: 2 jaar 1 maand geleden
Lid sinds: 12/09/2008 - 18:57
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Ook mee eens. Picasso was mijn idee niet, maar allez. We dwaalden wel erg ver af, inderdaad. Misschien moeten we voor ma_ti maar een speciaal blok op het forum zetten onder de kop ,,Het Debat''. Of zoiets. Wel geinig, maar niet voor iedereen, toch? Ook ik ben tot het inzicht gekomen dat de discussie op dit onderdeel moet gaan over organen, al dan niet bezield. Kortom: daartoe zal ook deze jongen zich voortaan beperken!

Trouwens, ik las dat het aantal mensen dat na hun dood beschikbaar is voor de wetenschap in Duitsland explosief is gestegen de afgelopen maanden. Dat komt door een verandering in de uitvaartwet. Begrafenissen en crematies zijn veel duurder geworden, en daardoor kiezen veel mensen voor de goedkopere oplossing: de wetenschap mag het mes erin zetten. Misschien ook goed voor de donaties van organen, mits dat goed geregeld is vooraf natuurlijk. Kortom: misschien moet Nederland gewoon de uitvaart stukken duurder maken, en kortingen geven bij orgaandonaties, naar Duits model. Zo maar een luchtballon.... In Nederland draait uiteindelijk immers alles om geld. ,,Das Fressen vor die Moral'', zoals Bertold Brecht al zei.

Ziggurat ( )
afbeelding van Job Pieter Tent
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Van mij mogen ze alle organen hergebruiken. Ik ben weg en heb er niets meer aan. Ik laat ze liever aan een ander mens over dan aan de wormen.

ma_ti
afbeelding van ma_ti
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 03/09/2008 - 13:51
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

@Job Pieter

Als overtuigd feminist zal ik me ten eerste nooit ergens 'mans' genoeg voor voelen. Daarnaast vond ik het twee pagina's geleden al goed om te stoppen (zie maar mijn boventse popst daar).Distantieren van een nuteloze wedloop vind ik ook weer ietwat dramatisch verwoord maar allee. We dwalen idd wel ietwat van het onderwerp af.

Overigens gaf ik gewoon antwoord op de vraag van dolores die mij vroeg waarom zoiets niet kunst kon zijn. Ik was niet onder de indruk dat de vraag retorisch was daar er na de antwoorden van guest nog een post van dolores terugkwam (maw ze bleef in dialoog erover), en dus vond ik het wel zo net haar van repliek te voorzien.

@Sjarel

Ik ben toch echt bang dat ge zelf de jumper to conclusions bent. Ik zoek geen polemiek op.

Ten eerste kom ik tot geen enkele conclusie. Ik opper slechts een stelling. Ik stel slechts dat indien jij je op een lijn zet met picasso, je dat zelf moet weten maar dat dat mij meer over jou zegt dan de inhoud. Net zoals ik zeg dat indien jij ieders leven als kunst ziet dat dat voor mij inhoudelijke esthetische waarde afdoet aan de therm kunst, en daarmee ook alles dat jij als kunst betiteld.

Dus je bent ietwat een jumper to conclusions dat ik jump to conclusions.

Daarnaast geloof ik toch echt dat opmerkingen in de trant van 'even terug de boeken in' en dergelijke eerder duidelijke tekens van 'uitdagingen' zijn. Ik heb in my humble opinion vaak genoeg de high-road gekozen om aan te geven niet op zoek te zijn. Ook ten opzichte van Henri (ahum) die kennelijk ook nog steeds post overigens. Maar wat ge wilt kunt ge krijgen!

Overigens zolang henri zich toch nog geroepen voelt (hm!) om mee te praten dan ook maar @hem

"Zolang het over de ziel ging, prima, maar als Picasso er met de haren bij gesleurd wordt, wordt het wat ingewikkeld, vrees ik."

Ik geloof dat ik duidelijk gesteld had dat picasso 1 vooorbeeld was uit de duizendan al dan niet meer conventionele en minder conventionele dingen die mij in meer of mindere mate in de brede zin van het woord een esthetische ervaring hebben laten beleven. Ging dus niet zozeer om picasso maar hoorde gewoon bij de uitleg aan dolores waarom ik Sjarels gebruk van de therm kunst hoogdravend vond. Voor de hele uitwijding van guernica moet je toch echt bij ........ Sjarel(hm)........ zijn.

Maar allee! Ik heb geloof ik op pag. 6 al aangegeven hier prima mee te willen stoppen. Daarvoor ook al aangegeven dat we die hele ziel nu ook al van voor tot achter kennen (ja we weten nu allemala heel goed dat als je gelooft er een te hebben dat het dan geen goed idee is te doneren mits je er nog een hele waslijst aan andere aannames bijstopt. Maakt het niet minder belangrijk maar nu wel reeds besproken). Wat mij betreft (wederom) tijd om on the moven people!

Sjarel
afbeelding van Sjarel
Offline
Laatst gezien: 2 jaar 1 maand geleden
Lid sinds: 12/09/2008 - 18:57
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Hé Ma_ti, evengoed dank voor je inbreng! Was wel spannend hè? Laten we ons troosten met de gedachte dat onze debatten gezorgd hebben voor het enorm grote aantal hits op dit onderwerp.

ma_ti
afbeelding van ma_ti
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 03/09/2008 - 13:51
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Beste Sjarel

Ach zo serieus is het natuurlijk ook allemaal niet ;). Zoals ik al in mijn bericht aan je geantwoord heb staan er hier nergens grote academische paradigmatische koersveranderingen op het spel, het blijft gewoon een i-net forumpje he:). Het was efkes gezellig en nu is het van belang tot de orde van de dag over te gaan. Maar dank voor uw dank en uzelf ook bedankt! ;) .

Job Pieter Tent ( )
afbeelding van Job Pieter Tent
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Ik moet zeggen dat ik steeds meer overstag ga.
Ik wil toch niet mijn familie voor die keuze stellen. Dan is het toch echt een moeilijke keuze. Ik zal bij mijzelf goed ten rade moeten gaan. :dry:
Ik denk dat nog velen moeilijkheden hier mee hebben. Bij anderen zal het geloof een rol spelen en anderen worden beïnvloed door familie...

Job Pieter Tent ( )
afbeelding van Job Pieter Tent
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Inderdaad zijn er enorm veel hits op dit forum, alleen niet waarvoor bedoeld.

@ ma_ti, je had prachtige verhalen, conclusies en beredeneringen, maar dit vind ik echt slappe hap. Als overtuigd feminist zou je toch verkondigen dat een vrouw de betere man is. In het kader van het forum is het nutteloos. niks anders, voor jullie misschien een leuk spelletje. En dramatisch? Dat zal toch eerder op jullie reacties slaan.

Nu is er weer de ruimte voor mensen om hun mening te geven aangaande dit gevoelige onderwerp. Ruimte voor de oprecht geintresseerden, voorstanders en tegenstanders. Ik ben benieuwd wat er nu verder op gezegd zal gaan worden.

ma_ti
afbeelding van ma_ti
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 03/09/2008 - 13:51
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Als overtuigd feminist zie ik geen reden om kwalitatief onderscheid te maken tussen man en vrouw... maar serieus menneke... you don't want to go there...

en nee dramatisch vond ik toch jouw echt reactie:

'oproep oproep attentie attentie

wie is er mans genoeg!! Wie durft! Echte durfals gezocht om zich te distantieren van dit onrecht tegeonver de andere forumgenoten!!!'

waar je tot pagina 4/5 nog flink zat me te smullen ;) maar allee. maw stel je niet aan jongen. Er waren al genoeg oproepen, inclusief van mij, om hier mee te staken voor jouw
'uncle sam wants you... to distantieer je!!!'. Lees maar terug.

Overigens is wat jij wel of geen 'slappe hap' vindt ook niet zo heel interessant. Dus voeg de daad bij je woord. Laat het rusten, en ga over tot de orde van de dag!

Job Pieter Tent ( )
afbeelding van Job Pieter Tent
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Mijn beste ma_ti, jammer dat ik je een compliment heb gegeven. Je trekt (en overdrijft) je eigen conclusies maar.
and yes, I really don't want to go there. Maar ik ga hier niet over me heen laten pissen.
Je hebt inderdaad aangekaart om te stoppen, maar zelf heb je dit ook niet voor elkaar kunnen krijgen.
Voor jou ben ik geen jongen. Een beetje fatsoen houden aub

Veel plezier nog

Sjarel
afbeelding van Sjarel
Offline
Laatst gezien: 2 jaar 1 maand geleden
Lid sinds: 12/09/2008 - 18:57
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Hé Job, ge zijt pissig, slecht voor uw hart! Bovendien is daar geen enkele reden voor. Een beetje stoeien mag toch wel?

ma_ti
afbeelding van ma_ti
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 03/09/2008 - 13:51
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

@Job Pieter

Als dat 'compliment' niet op zichzelf stond was ie zo oprecht niet en mag je em sowieso bij je houden. Vraag me sowieso af welk compliment maar allee.

Als je zegt dat ik aankaart te willen stoppen en dat vervolgens niet doe, waarom geef je dan zelf niet het goede voorbeeld door er zelf mee te stoppen nadat je iedereen ertoe oproept.

Ik zal je niet gaan verwijzen naar al je eigen posts op dit forum waar de oproep je fatsoen te houden wellicht van enige waarde van zelfreflectie zou kunnen zijn. Tis niet mijn taak jou op te voeden.

Jij ook veel plezier nog. Dis het laatste dat ik rover zeg en ik raad je aan dan nu zelf ook daadwerkelijk door te gaan als dat echt is wat je wilt. groeten!

Job Pieter Tent ( )
afbeelding van Job Pieter Tent
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Sjarel pissig ben ik niet hoor.
groetjes

Jan van Overveld
afbeelding van Jan van Overveld
Offline
Laatst gezien: 1 jaar 5 maanden geleden
Lid sinds: 31/07/2008 - 11:08
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Heren, heren, Heren, of Dames ???

Zullen we het hierbij laten? Dat geeft lucht aan anderen die nu aan de zijlijn zijn gezet. Het siert jullie om jullie discussie desgewenst voort te zetten op fora die daartoe bestemd zijn. Want het gaat nergens meer over en mensen die in een terminale fase van hun hartproblemen terecht zijn gekomen, putten uit al deze tekste echt geen hoop. En daar doen we het toch voor? Een beetje respect aub.

Job Pieter Tent ( )
afbeelding van Job Pieter Tent
Donorshow met Emmy gewaardeerd.

Donorshow met Emmy gewaardeerd.

Het geeft niets minder weer dan dat dit vraagstuk open blijft staan en des de meer aandacht verdient.

Lodiers sprak duidelijk zijn mening uit richting de Nederlanse overheid. Hij riep deze op opnieuw te zoeken naar een oplossing.

Een stukje uit een artikel op [url]www.nu.nl[/url]:
[i]Lodiers droeg de prijs op aan alle mensen die op de wachtlijst staan voor een donororgaan. Hij riep de Nederlandse regering op om haast te maken met een nieuw systeem van donorregistratie.

"Always look on the bright side of death", zei Lodiers vanaf het podium, met het gouden Emmy-beeldje onder de arm. [/i]

Henri
afbeelding van Henri
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 30/06/2008 - 10:39
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Goed, om dan maar het voortouw te nemen het volgende:

Na een opleving vorig jaar is het aantal orgaandonaties na overlijden in Nederland teruggevallen op het niveau van de jaren daarvoor. Dat meldt het ANP zojuist. Vers van de pers dus! In de eerste acht maanden van 2008 stonden 122 donoren na hun dood een of meer organen af. Dat is 35 donoren minder dan in dezelfde periode vorig jaar.

Dat blijkt uit cijfers van de Nederlandse Transplantatie Stichting.

leila ( )
afbeelding van Job Pieter Tent
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

mijn reactie ga van jezelf uit
wanneer je zelf een orgaan nodig zou hebben zou je dan blij zijn als er een was ?

Henri
afbeelding van Henri
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 30/06/2008 - 10:39
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Meer info:

In 2007 waren er 257 mensen die na hun dood een of meer organen afstonden. Dat waren er 57 meer dan het jaar daarvoor. In de drie jaren daarvoor lag het aantal rond 220. De stichting denkt dat de afname in de eerste acht maanden van 2008 het gevolg is van minder geschikte donoren. Ook heeft mogelijk een groeiend aantal nabestaanden toestemming geweigerd. Zij moeten een besluit nemen, als de overledene geen wilsbeschikking in het Donorregister heeft laten opnemen.

Uit de eerste voorlopige resultaten van een onderzoek van overledenen in 79 ziekenhuizen in Nederland blijkt dat in de eerste helft van 2008 het percentage weigeraars onder de nabestaanden tot circa 70 procent is gestegen en daarmee weer op het niveau van 2006 is. Daardoor komen minder organen beschikbaar, want 60 procent van de bevolking boven 18 jaar heeft geen wilsbeschikking.

Een commissie onder leiding van oud-minister Jan Terlouw adviseerde dit jaar het systeem zo te veranderen dat iedereen donor wordt, tenzij hij expliciet heeft aangegeven dat hij zijn organen niet wil afstaan. Nog voor de commissie haar advies uitbracht, liet minister Ab Klink van Volksgezondheid weten het huidige systeem niet te willen wijzigen.

Zo, is iedereen weer volledig bijgepraat.

Jan van Overveld
afbeelding van Jan van Overveld
Offline
Laatst gezien: 1 jaar 5 maanden geleden
Lid sinds: 31/07/2008 - 11:08
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Dolblij en je zou er alles voor over hebben als het je man of vrouw of je kind zou zijn.
Bezint eer ge begint en oordeel vooral niet te snel. Wordt donor want Ziggurat heeft gelijk: als je dood bent heb je er zelf niets meer aan........

Job Pieter Tent ( )
afbeelding van Job Pieter Tent
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Eigenlijk zijn dat echt heel erg weinig mensen. Is er dan ook meer bekend over verhoudingen? Want dit lijkt mij minimaal ten opzichte van het aantal overledene. Hoeveel leden (toekomstige orgaandonateurs) telt het bestand?

Marly
afbeelding van Marly
Offline
Laatst gezien: 2 maanden 2 weken geleden
Lid sinds: 01/07/2008 - 08:20
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Ook ik vind dit nog steeds een moeilijke discussie.. Ik ben het er helemaal mee eens wat Ziggurat zegt, want als je zelf dood bent heb je nog vrij weinig aan je organen.. Wat dat betreft mogen ze alles van mij hergebruiken. Het is toch geweldig als je andere mensen kunt redden door je organen af te staan? En als je zelf een orgaan nodig zou hebben, zou je er inderdaad ook dolgelukkig mee zijn. Dan zou het toch niet eerlijk zijn, dat je zelf wel een orgaan zou krijgen van iemand, maar je eigen organen niet af staat als je dood bent? Hmm erg lastig allemaal..

En is het eerlijk om je familie hier over te laten beslissen? Ik weet niet of je dat wel moet doen. Want het gaat natuurlijk om de keuze van de persoon in kwestie. Dan is het toch niet eerlijk dat de nabestaanden hier over moeten beslissen, of wel dan? Het gaat om wat de persoon wil, en ik denk niet dat iemand anders dat kan beslissen...

Maar wat ik me nou af vraag, is hoe het gaat als iemand er voor kiest om zijn/haar organen af te staan.. Ik heb wel eens gehoord dat het vaker gebeurt dan mensen in leven worden gehouden, ivm de organen. Hoe zal dat zijn voor de nabestaanden? Dat je eigenlijk al klinisch dood bent, maar in leven wordt gehouden voor je organen? Wat is jullie mening hierover?

Dolores
afbeelding van Dolores
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 21/07/2008 - 23:50
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Orgaandonatie. Een belangrijk onderwerp voor velen.
Voor mij niet. Ik doe er niet aan mee. Mijn hart, dat ik al jaren bij me draag, is van mij. Dat hoort bij mij. Draagt mijn energie.
Naar wat ik vernomen heb, veranderen mensen die een orgaan van iemand anders hebben gekregen. Worden een ander mens.
Dat heeft in mijn ogen alles te maken met het feit dat ze een "nieuw" orgaan krijgen dat de energie van iemand anders in zich draagt.
Naar wat ik hier allemaal lees, gaat iedereen puur uit van het lichaam en niet van de ziel die iemand heeft. Je bent niet alleen maar je lichaam, in mijn visie.
In al je organen huist ook je ziel.
Als ze je dan in leven gaan houden om je organen te kunnen "hergebruiken", gaat er ook een stuk van je ziel mee naar iemand anders. Dat kan in mijn ogen nooit goed gaan.
Natuurlijk wordt het heel moeilijk als het om je kind, je man of je geliefde gaat, daar ben ik me heel wel bewust van.

Dolores
afbeelding van Dolores
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 21/07/2008 - 23:50
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Gelukkig, de discussie gaat weer over het onderwerp.
Ongelofelijk dat er echt maar zo weinig mensen zijn die hun organen willen afstaan.
Ik ben heel benieuwd waar dat aan ligt. Als je toch echt ervan overtuigd bent dat het goed is om donor te zijn, vul je toch dat codicil in? Daar hoeft toch geen wet voor aangepast te worden?
Los van het feit dat ik geen orgaandonor wil zijn, maar dat heb ik al eerder uitgelegd.
Stel dat de wet wordt aangepast en je donor bent tenzij je aangeeft dat je het niet wil, gaan dan al die mensen die nu geen codicil hebben ingevuld uit hun stoel komen om hiertegen te protesteren?
En even voor ma_ti, het zou leuk zijn als je een hartverhaal zou plaatsen.

Henri
afbeelding van Henri
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 30/06/2008 - 10:39
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

De reactie van Dolores raakt de kern. Je hebt niet alleen maar een lijf. Je hebt ook een ziel, een geest, een sfeer. Je bent niet als een auto, die op de stort belandt, waarna een andere autobezitter uit dat wrak een boogie of een knalpijp kan slopen om het op de eigen auto te implanteren. Zo wordt het door sommigen op dit forum wel voorgesteld.
Het is jammer dat mensen tegenwoordig blijkbaar niet meer beseffen dat ze een ziel hebben. En dat hun hele lichaam, hun hele lijf daarvan doordrongen, doordrenkt en gedreven is. Een orgaan in mijn lijf heeft de ,,drive'' van mijn ziel, de mij door God gegeven ,,adem'', om het spiritueel uit te drukken. Mijn lichaam sterft, mijn ziel, mijn geest, mijn bewustzijn niet. Ik hoor op dit forum nauwelijks iemand de vraag stellen welke implicaties dit gegeven heeft. Er wordt alleen maar geschreven over het wrak op de stort, waar nog wat bruikbare onderdelen in zitten.
Ik ben echt geen fundamentalist. Maar ik heb wel de leeftijd waarin ik geleerd heb dat je meer bent dan je lijf alleen. En dat er meer is tussen hemel en aarde. Daar ga je niet zomaar aan prutsen.
Als ik zou moeten rondlopen met een in mij geplant orgaan van een beroepscrimineel, om maar een voorbeeld te noemen, heeft diens ziel wel degelijk een desastreuze uitwerking op mij. Mijn gezin, mijn naasten, mijn familie zal niets meer van mij begrijpen. En waarom? Omdat ik coute que coute in leven gehouden moet worden? Wat is er in godsnaam mis met de dood? Is die onze vijand? Nou, dan laat ik u hiermee confronteren: de dood is waar we allemaal eindigen. Bij onze ,,vijand'' dus. Ik kijk daar toch wat anders tegenaan.....

Marly
afbeelding van Marly
Offline
Laatst gezien: 2 maanden 2 weken geleden
Lid sinds: 01/07/2008 - 08:20
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Ik persoonlijk denk dat er veel mensen die wel donor zouden willen zijn, maar die toch twijfelen en het codocil daarom niet invullen. Ze krijgen het opgestuurd als ze 18 zijn, maar daarna worden ze er niet meer zozeer aan herinnerd. Ik denk dat als de Wet werkelijk veranderd zou worden, er veel meer mensen donor zouden zijn. Omdat het ze dan een stuk makkelijker wordt gemaakt, als ze gewoon automatisch donor zijn en ze het moeten doorgeven als ze het niet willen zijn. Toch? Of wat denken jullie hiervan? Ik denk dat op zich niet heel veel mensen zouden protesteren als de wet verandert. Althans, dat hoop ik. Als je dan geen donor wil zijn, is het toch alleen een kwestie van het even door te geven dat je het niet wil? Om zal het een stuk omslachtiger worden dan, denken jullie?

Groetjes Marly

Jan van Overveld
afbeelding van Jan van Overveld
Offline
Laatst gezien: 1 jaar 5 maanden geleden
Lid sinds: 31/07/2008 - 11:08
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Ik lees net de reactie van Dolores en de daaropvolgende van Henri. Ooit erover nagedacht om het vanuit de ontvangerkant te bekijken? Beiden hebben jullie het maar over MIJN hart. Ik weet niet of het MIJN hart is of dat het mij slechts ter beschikking is gesteld. Een soort bruikleen. Dan mag ik het gebruiken en moet ik er zuinig op zijn. Vanuit de grootste belangenorganisatie voor hartpatienten in Nederland, kijken we natuurlijk met zijn allen vanuit de belangen van onze zieke medemensen. Ik kan jullie verzekeren dat als je op sterven na dood bent en de dood in de ogen kijkt, andere belangen prevaleren. Om nog maar te zwijgen over een donormening als je volslagen hulpeloos moet toekijken hoe je vader of moeder of kind of kleinkind moet sterven aan een ziek hart, terwijl een levensreddende transplantatie mogelijk zou zijn. Dan is Nederland te klein en dan kijk je opeens met hele andere ogen naar je eigen hart. Sterker nog: als het mijn kind of kleinkind zou zijn, mogen ze mijn hart hebben. Onmiddellijk, zonder enige restrictie. Kan practisch natuurlijk niet, maar dan toch ......Dan blijft er nog maar weinig over van het egoistische MIJN hart.
Hartpatienten Nederland komt sinds de oprichting in 1971 op voor de zieke, vaak in doodsnood verkerende, medemens. Dus: vul in dat donorcodicil.

Moderator ( )
afbeelding van Job Pieter Tent
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Het hebben van een ziel staat los van het doneren van organen. Velen zien de ziel los van het lichaam. in dit geval is het geen enkel probleem te doneren daar er niets van de ziel meegaat. Anderen zien de ziel verbonden met organen. In dit geval gaat een deel van de ziel mee naar de ontvanger van het orgaan. Gezellig toch :) Mooi meegenomen is dan nog eens dat een deel van de ziel nog even langer mag vertoeven in een menselijk lichaam op aarde. Dat de persoonlijkheid van een ontvanger verandert ten gevolge van de transplantatie kan overigens helemaal los staan van een ziel. Het kan goed een gevolg zijn van een kleine verandering in de exacte samenstelling van het bloed of een effect op de hormoonhuishouding die het 'nieuwe' orgaan heeft.

Henri
afbeelding van Henri
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 30/06/2008 - 10:39
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Zo kun je niet redeneren, beste Z. Wat jij doet is de wereld op zijn kop zetten: men neme eerst alvast de conclusie. Die conclusie is: organen moeten getransplanteerd kunnen worden. Die conclusie staat bij voorbaat vast, zoals de kerk dogma's heeft, en bij anderen niemand aan Mohammed mag twijfelen.
Vervolgens bouwe men een redenering op, die onvermijdelijk naar deze conclusie leidt. Alle argumenten die het bereiken van de vooropgestelde conclusie in de weg staan, worden verworpen, verzwakt of genegeerd. Zo ken ik er nog wel een paar. Doet mij denken aan die opmerking van dat kleine meisje: ,,He, pappa, dit bos ruikt naar onze shampoo....''.

SRTFEC
afbeelding van SRTFEC
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 17/10/2008 - 13:56
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Volgens mij is het niet zo dat Ziggurat omgekeerd reageert. Sterker nog hij beargumenteert vanuit verschillende uitgangspunten waarom dat hij voor orgaandonatie is, al is die van de 'gezelligheidssituatie' natuurlijk eerder een beetje flauwe humor (zeg daar dan iets over), maar ik vermoed dat dat meer zegt over hoe hij zelf denkt over de connectie tussen lichaam en geest en persoonlijk deel ik dat vermoeden. Maar dat kan ik noch bewijzen noch ontkrachten.

Ziggurat zijn opmerking wat betreft de verandering van de persoonlijkheid van mensen na een orgaantransplantatie is geen omgekeerd argument daar het uberhaupt geen argument is. Het is kritiek op het vooropgestelde uitgangspunt dat een verandering in iemands persoonlijkheid per definitie gekoppeld dient te worden aan de ziel die meegetransplanteerd wordt. Maw. Met die opmerking probeert hij duidelijk te maken dat het wellicht omgekeerd redeneren is waneer je per definitie uitgaat van de meetransplantatie van de ziel en vanuit dat standpunt alle relevante waarnemingen verklaart.

Job Pieter Tent ( )
afbeelding van Job Pieter Tent
Re:Aan mijn lijf geen polonaise

Ik sla de onderstaande reacties even over. Maar het begint toch weer tijd te worden dat ik een nieuw donorcodicil moet gaan aanvragen. Er blijft mij alleen één ding storen, garanties. stel ik ben aangemeld als donor, ik krijg een ongeluk, ben op den duur hersendood. Mijn familie in een rot positie... de stekker er maar uit. Een ongeloofelijk moeilijke keuze om te maken. en dan... word ik dan in leven gehouden vanwege mijn organen, moet ik dat mijn familie aandoen?
Het gaat mij niet om mijn organen, maar om mijn familie. vanuit het oogpunt van mijn organen afstaan zeg ik volmondig Ja, maar mijn familie en vriendin...

Pagina's