10 berichten / 0 nieuw
Laatste bericht
Fanny1509
afbeelding van Fanny1509
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/07/2014 - 20:03
43 jaar en hartaanval - angst en emoties

Hallo iedereen,
Ik ben Fanny uit België en heb in oktober 2013 een hartaanval gehad. Het begon de dag ervoor al met een zeer vreemd gevoel in mijn armen (dat was op zaterdag en de huisarts van wacht die we hadden opgebeld zei dat het hyperventilatie was). De volgende dag kreeg ik opnieuw die pijn in beide armen en bovendien een drukkende pijn op mijn borst. Ik was op dat moment alleen thuis met mijn zoon van 17. Hij heeft mij man opgebeld dat hij onmiddellijk naar huis moest komen en we zijn vervolgens naar de spoedafdeling van het ziekenhuis gereden. Daar werden er foto's van mijn longen gemaakt, een cardiogram genomen en ook bloed afgenomen. In mijn bloed (enzymen) hebben ze gezien dat er een probleem was en ik werd vervolgens overgebracht met de ziekenwagen naar het universitair ziekenhuis van Brussel. Daar hebben ze 's nachts nog een stent geplaatst in mijn kransslagader. De eerste dagen was ik erg verdwaasd en leek het alsof ik in een nachtmerrie terecht was gekomen. Drie maanden thuis geweest en ondertussen cardio-revalidatie gevolgd in het ziekenhuis. Nadien terug parttime aan het werk gegaan en sinds eergisteren terug volledig fulltime aan het werk. Toch blijft elke dag voor mij nog een strijd. Fysiek mag alles dan wel goed gaan, maar mentaal ben ik er helemaal nog niet bovenop. Ik kan het heel moeilijk aanvaarden dat dit me overkomen is (terwijl ik voor mijn hartaanval heel veel aan sport deed en gezond leefde - was ook al een tijdje gestopt met roken). Ik ben erg emotioneel en huil heel makkelijk (dat was vroeger ook al zo, maar nu is het alleen maar erger geworden). Ik was ervoor altijd heel energiek en zette me altijd voor 200% in voor alles en nu lijkt het alsof ik ben gereset. Helemaal terug naar af. Samen deden wij regelmatig lange afstandswandelingen en dat staat nu natuurlijk nog op een laag pitje. Ik heb het wandelen én fietsen wel hervat, maar durf het moeilijk alleen. En ben ook steeds bang dat er opnieuw iets gaat gebeuren. Gelukkig heb ik mijn man waar ik ENORM veel steun aan heb en toch ben ik soms bang om hem te verliezen (omdat ik me nog steeds niet de oude voel). Ik blijf bepaalde klachten hebben (uitstralingen naar mijn linkerarm - twee weken geleden hebben ze nog een hartcatherisatie gedaan, maar daar is niets abnormaals op te zien). Ik heb wel een hernia en artrose in mijn nek, dus waarschijnlijk komt de pijn daaruit voort. Sinds 2 weken ga ik wekelijks naar een ostheopaat/acupunturist die hopelijk op termijn mijn pijn kan verzachten. Maar op één of andere manier vind ik geen rust. Elke dag word ik nog wakker met mijn hartprobleem en ik ga er elke avond mee slapen. Er is nog geen dag voorbij gegaan dat ik er NIET aan denk. Ik ben ook (in tegenstelling tot vroeger) heel angstig om alleen te zijn (ook om alleen in wagen te zitten, naar de supermarkt te gaan, op vakantie te gaan,....). Kan iemand mij vertellen of dat allemaal normaal is? Het lijkt alsof ik mijn zorgeloze leventje van vroeger nooit meer terug zal krijgen en ik denk ook veel vaker dan vroeger aan 'doodgaan'. Ik ben veel meer dan vroeger met mijn uitvaart bezig en wil dat alles geregeld is indien er iets zou gebeuren. Ondanks het feit dat ik heel veel steun aan mijn omgeving heb, heb ik het gevoel dat ik blijf steken. Ik zou dat knopje in mijn hoofd graag omdraaien en opnieuw verdergaan met mijn leven zoals voorheen, maar het lukt me moeilijk. Zijn er hier nog anderen die zulke gevoelens ervaren? Ik zou hier nog uren kunnen doorschrijven (ergens doet me dat ook wel goed om alles van me te kunnen afschrijven), maar ik kan later nog altijd verder op bepaalde punten ingaan. Ik wens iedereen hier uiteraard het allerbeste toe! Veel liefs, Fanny

hadsikideee
afbeelding van hadsikideee
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/07/2014 - 22:00
Re:43 jaar en hartaanval - angst en emoties

zeker gaat het leven verder,toen ik in het ziekenhuis lag zag ik kinderen liggen die nooit iets hebben mogen meemaken en kunnen doen ,ik ben al blij dat ik al zoveel dingen heb mogen doen in het leven..en ik zeg jou ook heel eerlijk ik heb altijd goed geleefd en doe het nog steeds ik geef liever 5jaar gas dan 10jaar rustig aan doen . maar dat is mijn eigen keuze en die moeten mensen ook respecteren :)

..Jacob..
afbeelding van ..Jacob..
Offline
Laatst gezien: 2 jaar 2 maanden geleden
Lid sinds: 16/01/2013 - 21:42
Re:43 jaar en hartaanval - angst en emoties

Even heel kort door de bocht, het leven gaat verder, alleen iets anders als gepland.
Ik zeg altijd na regen komt zonneschijn.
Maar als je dat niet lukt kun je ook professionele hulp zoeken, vraag eens je cardioloog of huisarts.

hadsikideee ( )
afbeelding van hadsikideee
Re:43 jaar en hartaanval - angst en emoties
hadsikideee ( )
afbeelding van hadsikideee
Re:43 jaar en hartaanval - angst en emoties

Hoi Fanny,
Bepaalde dingen in je verhaal herken ik gelijk . Zelf heb ik een hartinfarct en daarna 3 stilstanden en 3 keer shocks gehad....maar daar weet ik zelf niks meer vanaf ja alleen de hartinfarct die heeft totaal 4 uur geduurd toen ging ik pas na ziekenhuis.Maar die angst die je hebt is er bij mij ook nog hoor ,ik ben zelf 36j single en geen kids en maak mij nog elke dag druk en bij mij gaat er ook geen dag voorbij dat ik er niet aan denk,
Je moet het proberen te accepteren en er mee om leren te gaan.leef en geniet elke dag meer kun je niet doen.en blijf altijd positief denken ! Mocht je ooit behoefte hebben om te praten dan sta ik altijd voor je klaar :) groetjes Marco

hadsikideee
afbeelding van hadsikideee
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/07/2014 - 22:00
Re:43 jaar en hartaanval - angst en emoties

Daar heb ik ook Respect voor :)

..Jacob..
afbeelding van ..Jacob..
Offline
Laatst gezien: 2 jaar 2 maanden geleden
Lid sinds: 16/01/2013 - 21:42
Re:43 jaar en hartaanval - angst en emoties

Ik ben een nuchtere Groninger :)
Het is niet anders.

Fanny1509
afbeelding van Fanny1509
Offline
Laatst gezien: Nooit geleden
Lid sinds: 02/07/2014 - 20:03
Re:43 jaar en hartaanval - angst en emoties

Hallo iedereen,

Bedankt alvast voor jullie reacties. Het is fijn om te lezen dat ik niet de enige jonge levenslustige persoon ben wiens leven van vandaag op morgen op zijn kop werd gezet. Vroeger was ik iemand die ook alles snel probeerde te relativeren. Zat het een keertje tegen : kop op, borst vooruit en verdergaan. Maar nu ik zelf met mijn haperende motor werd geconfronteerd, is het toch net iets anders. Op sommige dagen gaat het goed en voel ik me fantastisch, maar er zijn andere dagen dat het helemaal niet gaat en dan ben je zo onmachtig....terwijl je op dat moment niet anders kan dan die slechte dag(en) gewoon doorkomen...Ik kan ook niet goed meer drukte rond me verdragen. Onlangs waren we met de kinderen naar de laatste groepswedstrijd van de Rode Duivels gaan kijken in het Sportpaleis in Antwerpen en dat ging goed tot de wedstrijd was afgelopen en het feest pas goed losbarstte. Al dat gejoel en drukte om me heen, kan ik niet meer hebben. Vroeger zou ik tot in de vroege uurtjes hebben mee gefeest, maar ik heb daar nu geen nood meer aan. Wat niet wil zeggen dat ik met heel veel heimwee aan terugdenk :-)
Ervaren jullie ook dat mensen om je heen op een bepaald moment verwachten dat je 'genezen' bent en 'dat het nu eindelijk eens tijd wordt dat je verder gaat met je leven'??? Geloof me, ik wou dat het echt zo makkelijk was, maar dat is het niet. Ik vraag me ook af hoe mensen die alleen zijn het volhouden. Ik denk dan bij mezelf dat ik het niet zou kunnen...maar misschien is dat anders als je er echt alleen voorstaat. Want uiteindelijk is het wat het is : je staat ervoor en je moet erdoor! Hopelijk tot gauw en veel sterkte aan iedereen hier! Veel liefs, Fanny

erfgeval
afbeelding van erfgeval
Offline
Laatst gezien: 3 jaar 2 maanden geleden
Lid sinds: 22/05/2013 - 17:00
Re:43 jaar en hartaanval - angst en emoties

Hoi

Ik ben dan 42 jaar alleeenstaand geen kinderen en heb nog maar een pompfunctie van 18 % die dus nooit meer geneest.

Ik accepteer het dus niet en wacht op de dag dat ik een spuitje mag halen.

..Jacob..
afbeelding van ..Jacob..
Offline
Laatst gezien: 2 jaar 2 maanden geleden
Lid sinds: 16/01/2013 - 21:42
Re:43 jaar en hartaanval - angst en emoties

Ondanks mijn vele kwalen vind ik dat het leven nog genoeg te bieden heeft.
Probeer er nog iets van te maken, ik weet het, het is makkelijk gezegd .
Het leven bestaat niet alleen uit je ziekte,maar heeft ook beslist voor jou nog leuke dingen in petto. Kop op.