3 berichten / 0 nieuw
Laatste bericht
Kelseymarie
afbeelding van Kelseymarie
Offline
Laatst gezien: 3 jaar 4 maanden geleden
Lid sinds: 01/05/2014 - 08:54
Hoe gaan jullie om met je hartziekte?

Hallo,

Mijn naam is Kelsey en ik heb een aangeboren hartafwijking. Extreme tetrolagie van Fallot. Mijn laatste operatie was in 2009 en ik merk nu dat ik weer slechtere dagen krijg ik ben benieuwd hoe jullie hiermee omgaan.

Als ik uit ga weet ik dat ik daar de rest van de week kapot van ben. Maar aangezien ik een volle opleiding volg en werk ga ik dan maar niet vaak uit wat wel mijn sociale leven beinvloed. Ik vind het moelijk uit te leggen aan mijn vriendinnen dat ik door mijn hartziekte niet altijd uit kan omdat ik daar gewoon een lange tijd kapot van ben.

Hoe gaan jullie met dit soort dingen om?

Liefs

RolandaD
afbeelding van RolandaD
Offline
Laatst gezien: 3 jaar 4 maanden geleden
Lid sinds: 16/10/2013 - 18:29
Re:Hoe gaan jullie om met je hartziekte?

Hallo Kelsey.

Ook ik (Inmiddels 26) ben geboren met tetralogie van fallot. Eind januari onderging ik mijn laatste operatie, waarvan ik nu aan het revalideren ben.

Ik zie mijn aandoening niet echt als een ziekte. maar als een deel van wie ik ben.

Als je vragen hebt, mag je me altijd een berichtje sturen. :)

Groetjes

sandrar
afbeelding van sandrar
Offline
Laatst gezien: 3 jaar 4 maanden geleden
Lid sinds: 10/03/2014 - 11:00
Re:Hoe gaan jullie om met je hartziekte?

Dag Kelsey

Ik ben 28 en kom uit België. Ik heb als baby een transpositie van de grote slagaders gehad (Senning-operatie) en kijk nu tegen een hartklep-operatie in september aan.
Wat je vertelt over uitgaan en dan de weerslag ervan de rest van de week, komt mij heel bekend voor. Als ik een druk weekend heb (zonder uitgaan 's avonds), weet ik dat ik maandag en dinsdag best vrij hou om te recupereren. Dus ook niet naar een kinesist ofzo. En dat ik best wat tv-programma's op mijn digibox heb staan ;)
Ik hou er ook vooraf rekening mee. Als ik in de namiddag ergens naartoe moet, zal ik in de voormiddag de strijk nog een dagje laten staan. Anders kan ik toch niet genieten van mijn uitstapje. Ook op sociaal vlak heeft dit invloeden. Mijn vriendinnen zie ik steeds minder. Zij werken en 's avonds - als zij kunnen - is mijn kaarsje uit. Een andere vriendin is wel nog thuis (bevallingsverlof), maar woont op een uur rijden. Ook dat is mij een te grote inspanning op het moment.
Het is moeilijk om hiermee om te gaan. Ik heb een zoontje van bijna 14 maanden, die mij wel bezigheid geeft. En ik ga elke dag mijn ouders een bezoekje brengen om toch maar buiten te komen. Ik zit wel in een schutterij, waardoor mijn sociaal leven in de weekends wel opflakkert.
Ik hou ook een blog bij (bloggen.be/hartkwaaltje). Misschien interessant om te lezen hoe ik er elke dag mee omga.

Groetjes
Sandra