Amerikaans onderzoek heeft aangetoond dat visolie niet werkzaam is bij het bestrijden van hartritmestoornissen. Daar kan ik inkomen, want hoe zou visolie de prikkelgeleiding in het hart kunnen beïnvloeden, dat is gewoon niet logisch. Brits onderzoek, zo staat achter in het artikeltje, stelt dat visolie helemáál niets doet. Dat gaat mij te ver.

Al vijf jaar neem ik op advies van de lipidenkliniek van het LUMC 4 gram visolie per dag ter bestrijding van mijn hypertriglyceridemie. Dat werkt, althans bij mij, uitstekend, maar de dosering en de therapietrouw is kritisch. Van EPA moet dagelijks minimaal circa 700 mg genomen worden, van DHA circa 500 mg. Daarnaast gebruik ik Bezalip 400, een clofibraat, om de cholesterolspiegel te drukken, visolie is hier nauwelijks effectief.
Verder ben ik het eens met de bewering dat veel mythen rond visolie heersen, van goede resultaten bij ADHD tot de genoemde ritmestoornissen. Maar men moet het kind niet met het badwater weggooien.
Met vriendelijke groet,
Drs. Rahadi Karni, Leiden.

Antwoord van ir. Angela Severs, biochemicus en tekstschrijver

U hebt gelijk, visolie is niet het wondermiddel zoals wel eens wordt gesuggereerd, maar dat neemt niet weg dat visvetzuren gunstige effecten hebben. Zelf noemt u een heel goed voorbeeld: hoge doseringen visvetzuren verlagen het triglyceridengehalte, dat net als een verhoogd cholesterolgehalte een risicofactor voor hart- en vaatziekten is. Het Voedingscentrum noemt er nog meer: een gunstig effect op het functioneren van de vaatwand en een rol bij de hersenfunctie en het immuunsysteem.
Volgens deze instantie blijkt uit andere onderzoeken wel een gunstig effect op het hartritme en het verlagen van het risico op acute hartsterfte bij 'gezonde' mensen. Dat het Wageningse onderzoek dat niet vindt, kan komen omdat het daar patiënten betreft met een hoog risico op hartritmestoornissen. Overigens zijn er wel degelijk aanwijzingen dat visvetzuren de hartspiercellen ondersteunen bij de prikkeloverdracht. Niet helemaal onlogisch, als u bedenkt dat visvetzuren worden ingebouwd in de celwanden en zo de werking van die cel kunnen beïnvloeden.
Op het Britse onderzoek hebben het Voedingscentrum en de Nederlandse Hartstichting wel wat af te dingen. Volgens deze instanties hebben de onderzoekers visvetzuren en andere (plantaardige) omega 3 vetzuren op een hoop gegooid. Volgens hun analyse blijkt dat het eten van vis gepaard gaat met een 20% lager risico op hart- en vaatziekten.
Kortom, het advies om 2 keer in de week vis te eten, blijft onverkort van kracht. En voor wie dat op een of andere manier niet haalbaar is, zijn visoliecapsules het overwegen waard.