Tendentieus...?

Gaandeweg was Derks gaan beseffen dat de heilige wachtlijst weinig meer was dan een vrijwel leeg vel dat weinig kansen bood. Maar des te voller was de bijlage vol mitsen en maren. Je moest warempel in een Olympische conditie verkeren om een donorhart te mógen ontvangen. En datzelfde gold voor de hartdonor…

Vier maanden geleden, net voor het Tweede Kamerdebat in oktober over het Masterplan Orgaandonatie, bepleitte een ernstig verzwakte Derks via deze krant nog - tevergeefs – voor invoering van het Belgische systeem voor donorwerving. Ofwel: iedereen donor, tenzij iemand schriftelijk laat weten dat nadrukkelijk níet te willen.

België, waar Fred Derks uiteindelijk zijn nieuwe hart kreeg, na ruim een jaar wachten in eigen land. Slechts kort hield het hem in leven, hoogstwaarschijnlijk omdat zijn lichaam te zeer verzwakt was door het lange wachten in Nederland.

Ook Gerrit van der Pol uit Leiden is veel te jong om het einde in zicht te hebben. Hij wacht al ruim twee jaar op een nieuw hart. Elke dag, beetje bij beetje, voelt hij de pompfunctie van zijn zieke hart verslechteren. Gerrit zegt noodgedwongen het leven van een bejaarde te leiden. 

De 36-jarige Edwin Dalstra kreeg drie maanden geleden, na tien maanden wachten, in het UMC Groningen een nieuw hart. Omdat zijn eigen hart voor nog slechts tien tot 12 procent klopte en hij geplaagd werd door ritmestoornissen. Hij was één van de vier patiënten die in dit derde harttransplantatiecentrum van Nederland in de laatste anderhalf jaar (!) een nieuw hart kreeg.

Vier transplantaties in anderhalf jaar… in Groningen. En ook in de twee andere transplantatiecentra valt het aantal hartinplantingen zwaar tegen. De vragen die de patiëntenbelangenorganisatie Hartpatiënten Nederland uit Roermond aan minister Klink (Volksgezondheid) heeft gesteld over wat er nu precies gebeurt met al die andere harten die niet in Nederlandse hartpatiënten terecht komen, is helemaal niet zo vreemd. Die open en bloot gepubliceerde transplantatiecijfers roepen terecht vragen op.

Wel vreemd zijn de buitengewoon agressieve reacties van transplantatieorganisaties die dit álles onmiddellijk ‘tendentieus’ noemen, het verwijtende vingertje heffen en elke vorm van kritiek naar het land der fabelen verwijzen. Zou er toch meer aan de hand zijn? Alle reden voor een onderzoek!

- Column René Steenhorst, Dagblad de Telegraaf, 2 februari 2009