Hartverhalen op hartpatiënten
Zo bang en zoveel pijn 18/09/2010 22:45 profiel Angelagabriella
Hallo Lieve Mensen,
Na een week elke dag deze pagina te bezoeken wil ik eigenlijk heel graag mijn verhaal vertellen.
Ik zal dit zo goed mogelijk proberen te doen dit omdat ik erg door de war ben en geen ervaring heb met de meest vervelende en pijnlijke diagnose die vorige week bij mijn vader is gesteld.
Om een heel erg lang verhaal zo kort mogelijk te houden en maar gelijk to the point gekomen is er na veel onderzoeken uitgekomen dat mijn vader een open hart operatie krijgt a.s dinsdag in het lumc in Leiden.
Voor zover ik nog iets heb kunnen begrijpen gaat het om 4 omleidingen en een vervanging van een hart klep.
Daarbij is mijn vader sinds anderhalf jaar ook diabeet.
Mijn hele leven staat momenteel in het kader van angst en pijn en weet dat mijn vader nu binnen 3 dagen geopereerd zal worden.
Lieve mensen ik ben zo bang en weet mezelf sindsdien helemaal geen raad
Wat betekent dit nu dat ik mijn vader kwijtraak????? Ik ben zo bang voor deze operatie ik heb een week lang aan 1 stuk door het hele internet afgezocht tientallen keren de verpleging overspoeld met al mijn vragen maar kom er niet uit.
Ja ik weet dat het een hele zware operatie zal worden en dat er gezegd wordt ja er zitten risicos aan zoals elke operatie
maar het enige waar ik aan denk is ik ga mijn vader verliezen de angst en de pijn die ik nu met mij meedraag is eigenlijk niet eens uit te drukken ik ben maar aan het lezen en zie alleen de negatieve kanten ervan terwijl ik ook zoveel mooie en geruststellende dingen op deze site lees maar de negatieve gedachtens laten me niet meer los.
Ook zie ik hoe bang mijn vader is en eigenlijk al in zijn hoofd heeft dat hij hier niet uit zal komen hartverscheurend om een zo stoere man van 59 nu ineens zie als iemand die eigenlijk al zijn hoop en geloof verliest.
Iedereen zegt je moet sterk blijven en erin geloven maar ik ben zo bang dat ik het gewoon niet meer weet.
Daarbij zegt iedereen het komt goed en dat is het enige wat ik wil maar mijn twijfels houden gewoon niet op kan iemand mij aub een advies geven over hoe ik dit nu het beste kan aanpakken of mij mischien een tegen reactie kan geven want ik weet het even allemaal niet meer.
A.s maandag ga ik zoiezo met hem mee naar leiden en krijgen we zoals ik heb gelezen een aantal gesprekken en testen die nog worden afgenomen maar verder weet ik helemaal niet wat mijn vader en mij te wachten staan ik zou alles in het leven willen opgeven om mijn vader bij mij te houden maar ik ben zo machteloos en kan alleen maar hopen en nog eens hopen dat mijn vader bij mij blijft sorry beste mensen ik ben te emotioneel om verder te typen.
Liefs Angela.
Na een week elke dag deze pagina te bezoeken wil ik eigenlijk heel graag mijn verhaal vertellen.
Ik zal dit zo goed mogelijk proberen te doen dit omdat ik erg door de war ben en geen ervaring heb met de meest vervelende en pijnlijke diagnose die vorige week bij mijn vader is gesteld.
Om een heel erg lang verhaal zo kort mogelijk te houden en maar gelijk to the point gekomen is er na veel onderzoeken uitgekomen dat mijn vader een open hart operatie krijgt a.s dinsdag in het lumc in Leiden.
Voor zover ik nog iets heb kunnen begrijpen gaat het om 4 omleidingen en een vervanging van een hart klep.
Daarbij is mijn vader sinds anderhalf jaar ook diabeet.
Mijn hele leven staat momenteel in het kader van angst en pijn en weet dat mijn vader nu binnen 3 dagen geopereerd zal worden.
Lieve mensen ik ben zo bang en weet mezelf sindsdien helemaal geen raad
Wat betekent dit nu dat ik mijn vader kwijtraak????? Ik ben zo bang voor deze operatie ik heb een week lang aan 1 stuk door het hele internet afgezocht tientallen keren de verpleging overspoeld met al mijn vragen maar kom er niet uit.
Ja ik weet dat het een hele zware operatie zal worden en dat er gezegd wordt ja er zitten risicos aan zoals elke operatie
maar het enige waar ik aan denk is ik ga mijn vader verliezen de angst en de pijn die ik nu met mij meedraag is eigenlijk niet eens uit te drukken ik ben maar aan het lezen en zie alleen de negatieve kanten ervan terwijl ik ook zoveel mooie en geruststellende dingen op deze site lees maar de negatieve gedachtens laten me niet meer los.
Ook zie ik hoe bang mijn vader is en eigenlijk al in zijn hoofd heeft dat hij hier niet uit zal komen hartverscheurend om een zo stoere man van 59 nu ineens zie als iemand die eigenlijk al zijn hoop en geloof verliest.
Iedereen zegt je moet sterk blijven en erin geloven maar ik ben zo bang dat ik het gewoon niet meer weet.
Daarbij zegt iedereen het komt goed en dat is het enige wat ik wil maar mijn twijfels houden gewoon niet op kan iemand mij aub een advies geven over hoe ik dit nu het beste kan aanpakken of mij mischien een tegen reactie kan geven want ik weet het even allemaal niet meer.
A.s maandag ga ik zoiezo met hem mee naar leiden en krijgen we zoals ik heb gelezen een aantal gesprekken en testen die nog worden afgenomen maar verder weet ik helemaal niet wat mijn vader en mij te wachten staan ik zou alles in het leven willen opgeven om mijn vader bij mij te houden maar ik ben zo machteloos en kan alleen maar hopen en nog eens hopen dat mijn vader bij mij blijft sorry beste mensen ik ben te emotioneel om verder te typen.
Liefs Angela.
Commentaar (9)
-
|19/09/2010 - 17:09 azopstap
hallo angela ik ben yvonne en heb vorige jaar een open hartoperatie gehad in leyenburg den haag en ik leef nog hoor
ik heb twee weken in het ziekenhuis gelegen en heel wat operaties meegemaakt,maar iedereen leeft nog hoor! kop op.ik heb twee ringen om mijn kleppen een bijpass en een stuk van het
hart is er weggebrand,en werk nu weer op een kinderdagverblijf
het komt goed,echt waar
sterkte Yvonne
-
|19/09/2010 - 20:09 AngelagabriellaHallo Riet en Yvonne,
Heel erg bedankt voor jullie reacties, dit doet mij erg goed.
Ik ben vandaag heel de dag bij mijn vader geweest in het ziekenhuis en dit was erg emotioneel.
Ik ben nu net thuis en las jullie lieve berichtjes.
Vandaar dat ik even terug wil reageren.
Morgen ochtend ga ik weer naar hem toe en vertrekken we om half 11 naar het Lumc ik ben nog steeds enorm bang en probeer te relativeren maar dat is nu best moeilijk.
Morgen zal de zwaarste dag uit mijn leven worden om dan uiteindelijk weg te lopen en mijn vader achter te laten en wetende dat hij dan de dag erna geopereerd zal worden ik zal al mijn kracht en moed moeten verzamelen om zo sterk en positief mogelijk te blijven alleen al voor hem maar van binnen ben ik verscheurd door verdriet en angst.
Nogmaals heel erg bedankt voor jullie reactie ik waardeer dit enorm.
Liefs Angela.
-
|20/09/2010 - 11:09 IM51
Lieve Angela,
ik ben in september 2009 geopereerd en was toen ook 59 jaar. Ik heb een nieuwe hartklep gekregen en een stuk van mijn aorta is vervangen door kunststof. Net als Yvonne kan ik je melden dat iedereen die bij mij op zaal lag er er goed doorheen gekomen is. Zelf een dame van 84 jaar die een nieuwe hartklep had gekregen schuifelde na 5 dagen alweer rond. Openhartoperaties zijn voor de chirurg dagelijks werk en met name omleidingen en hartkleppen. Nadat ik de chirurg voor mijn operatie had gesproken, was ik ook niet meer erg nerveus. Het gaat beslist allemaal goed komen. Met mij gaat het ook prima: ik ben 2,5 maand na de operatie weer langzaam aan het werk gegaan, en daarna per week een paar uurtjes meer. Vanaf 1 februar1 2010 werk ik alweer 40 uur/week en voel me prima! Dus probeer je niet al te grote zorgen te maken en schrik niet als je je vader op de Intensive Care ziet na de operatie. Ik begreep van mijn familie dat dat er niet fijn uitzag. Ik was lijkwit en nog compleet van de wereld. Het fijne is dat ik er zelf niets van meegekregen heb en dat ik een dag of drie na de operatie toch alweer op een stoel naast het bed kon zitten. Weliswaar heb je 0 conditie, maar eenmaal thuis bouw je dat toch weer redelijk snel op, vooral tijdens de hartrevalidatie die je dan gaat doen.
Ik wens jou en je vader veel succes met de operatie en een spoedig herstel!
Liefs, Ine
-
|21/09/2010 - 17:09 RietHallo Angela.
Is je vader al geholpen? zo ja hoe gaat het met hem.
en natuurlijk ook met jou,Ik hoop dat hij al geholpen is en alles achter de rug is.Tenminsten de moeilijkste tijd .
Ik hoop nog iets te horen van je.
Lieve groetjes
Riet
-
|21/09/2010 - 22:09 AngelagabriellaBedankt lieve mensen voor de reacties, mijn vader is vanmorgen geopereerd en om kwart over 3 kreeg ik het telefoontje dat alles goed is gegaan.
Ik ben gelukkiger dan ooit!!!!!!!!!!!!
Morgen ga ik weer lekker naar hem toe ik ga me nu focussen op zijn herstel en hem helpen met alles wat hij nodig heeft.
Thank god for this day en natuurlijke het geweldige team die mijn vader heeft geopereerd.
Liefs Angela.
-
|23/09/2010 - 19:09 IM51Fantastisch bericht, Angela!
Het zal nog een paar maandjes duren voordat hij weer de oude is, maar die gaan achteraf gezien toch best weer snel voorbij!
Succes met zijn herstel!!
Lfs Ine
-
|11/10/2010 - 14:10 Marja GLieve Angela,
Jij had onze gevoelens van dit moment niet beter kunnen verwoorden het is net of mijn dochter of zoon deze brief geschreven heeft. ook zij en ik zijn ontzettend bang om hun vader en mijn man te verliezen, hij verblijft nu 3 weken in het ziekenhuis en is waarschijnlijk deze week aan de beurt voor dezelfde operatie als jouw vader.Ook wij zullen aan het eind van de middag als alles goed is gegaan een zucht van verlichting slagen .
Hoe is het nu met je vader en met jouw?
veel liefs marja
-
|26/02/2012 - 23:02 AnoniemLIEVE ANGELA FIJN VOOR JE VADER EN VOOR JOU EEN MENS MAAKT ZICH ALTIJD DRUK OM IETS.IK MOET WAARSCHIJNDELIJK OOK AAN ME HART GEOPEREERD WORDEN LAST VAN ME LINKERHARTKLEP
1MAART EEN ECHO EN 8MAART KRIJG IK TE HOREN WAT ZE GAAN DOEN DAT HET NIET GOED ZIT VOEL IK WEL VEEL MOE.MAAR ALS IK HET VOORBEELD AAN ME KLEINDOCHTER MOET NEMEN DAN RED IK HET.ZIJ WAS 3MAANDEN OUD TOEN ZE WERD GEOPEREERD AAN HAAR HARTJE HET TUSSENSCHOT ZAT BOVEN IN LOS EN NOG EEN PAAR DINGEN WAREN NIET GOED ALS JE HAAR NOU ZIE ZE IS NU 5JAAR HET IS ME KANJER ZE IS GEBOREN MET HET DOWN SYNDROOM .JE ZAG HAAR GEWOON GROEIEN NAAR DE OPERATIE NOU DAT WAS MIJN VERHAAL WENS JE VADER MAAR ALLE GEZONDHEID TOE EN JIJ VEEL GELUK MET JE VADER HIERBIJ EEN KNUFFEL.
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF
Ik heb hier geen ervaring mee, maar lees veel op deze site, en lees ook veel goede dingen erover , ja het zal moeilijk worden voor jullie, en ik hoop dat alles goed komt,en wil je sterkte wensen voor dinsdag.Maar blijf wel hoop houden.Ik zelf ben 54 jaar en had verleden jaar een acuute kransslagader verstopt, van 90% dus mee gedotterd en een stent geplaatst. En ik blijf ook bang... Maar hou de moed erin , misschien krijg je nog wel een reactie van mensen die het hebben meegemaakt.
Lieve Groetjes
Riet