ik neem aan dat je de ablatie al hebt gehad. ik ben 25 jaar en weet sinds 1 week dat ik het wpw syndroom heb word binne 3weken geholpen ben doodsbang voor wat er komen gaat kan je me iets duidelijkheid geven gr joyce
Hartverhalen op hartpatiënten
WPW syndroom 19/10/2011 15:01 profiel Joeri
Hallo,
Ik ben een man van 23 jaar oud en weet sinds 2,5 maand dat ik het WPW syndroom heb. Dit is bij toeval overkomen maar het vermoeden dat er iets mis was speelde al wat langer bij me. Ik sport ongeveer 3x in de week (tennis, wielrennen). Afgelopen zomer ben ik met een groep vrienden naar Alpe d'huez geweest, om deze alpenreus te beklimmen. Ondanks mijn goede conditie en goede voorbereiding hierop, moest ik na 1 bocht(ongeveer 600 meter) al stoppen. Ik werd erg duizelig en had een erg hoge hartslag. Helaas droeg ik die dag geen hartslagmeter, wat ik normaal altijd wel deed. Na een minuut of 5 ben ik weer doorgereden. Dit herhaalde zich een aantal malen, en ik ben ongeveer 10x gestopt, maar heb de top weten te bereiken. Ergens in mijn achterhoofd wist ik dat er iets mis was, dit was namelijk niets voor mij. Normaal als ik rustig reed had ik mijn hartslag ook onder controle maar dat was deze keer niet zo. Na deze vakantie kreeg ik een medische keuring van mijn werkgever. En wat schetste mijn verbazing? Het ECG gaf aan dat ik het WPW syndroom had. Hierop heeft de bedrijfsarts mij doorverwezen naar het ziekenhuis in Bergen op Zoom. Na een gesprek met de cardioloog heb ik een aantal onderzoeken ondergaan: Holter,Echografie, fietstest. Uit al deze testen kwam ook naar voren dat ik het WPW syndroom heb. Ik had zelf wel een aantal klachten gekregen van hartkloppingen bij inspanning (traplopen). De cardioloog heeft me hierop doorverwezen naar het Amphia ziekenhuis te Breda, waar het "hart"centrum zit van de regio West-Brabant. Hier ben ik afgelopen vrijdag geweest, en de cardioloog heeft een ablatie behandeling voorgesteld. Ik ben hiermee akkoord gegaan, en krijg met spoed een ablatie.
Al met al ben ik toch wel wat gespannen voor wat nog komen gaat. Ik ben nu in afwachting van wanneer ik de ablatie krijg, maar ben ook erg benieuwd wat me daarna te wachten staat. Anderzijds ben ik ook erg blij dat ik zsm de ablatie krijg en niet op een wachtlijst staat, zodat ik hopelijk volgend jaar zonder problemen kan sporten.
Ik ben een man van 23 jaar oud en weet sinds 2,5 maand dat ik het WPW syndroom heb. Dit is bij toeval overkomen maar het vermoeden dat er iets mis was speelde al wat langer bij me. Ik sport ongeveer 3x in de week (tennis, wielrennen). Afgelopen zomer ben ik met een groep vrienden naar Alpe d'huez geweest, om deze alpenreus te beklimmen. Ondanks mijn goede conditie en goede voorbereiding hierop, moest ik na 1 bocht(ongeveer 600 meter) al stoppen. Ik werd erg duizelig en had een erg hoge hartslag. Helaas droeg ik die dag geen hartslagmeter, wat ik normaal altijd wel deed. Na een minuut of 5 ben ik weer doorgereden. Dit herhaalde zich een aantal malen, en ik ben ongeveer 10x gestopt, maar heb de top weten te bereiken. Ergens in mijn achterhoofd wist ik dat er iets mis was, dit was namelijk niets voor mij. Normaal als ik rustig reed had ik mijn hartslag ook onder controle maar dat was deze keer niet zo. Na deze vakantie kreeg ik een medische keuring van mijn werkgever. En wat schetste mijn verbazing? Het ECG gaf aan dat ik het WPW syndroom had. Hierop heeft de bedrijfsarts mij doorverwezen naar het ziekenhuis in Bergen op Zoom. Na een gesprek met de cardioloog heb ik een aantal onderzoeken ondergaan: Holter,Echografie, fietstest. Uit al deze testen kwam ook naar voren dat ik het WPW syndroom heb. Ik had zelf wel een aantal klachten gekregen van hartkloppingen bij inspanning (traplopen). De cardioloog heeft me hierop doorverwezen naar het Amphia ziekenhuis te Breda, waar het "hart"centrum zit van de regio West-Brabant. Hier ben ik afgelopen vrijdag geweest, en de cardioloog heeft een ablatie behandeling voorgesteld. Ik ben hiermee akkoord gegaan, en krijg met spoed een ablatie.
Al met al ben ik toch wel wat gespannen voor wat nog komen gaat. Ik ben nu in afwachting van wanneer ik de ablatie krijg, maar ben ook erg benieuwd wat me daarna te wachten staat. Anderzijds ben ik ook erg blij dat ik zsm de ablatie krijg en niet op een wachtlijst staat, zodat ik hopelijk volgend jaar zonder problemen kan sporten.
Commentaar (4)
-
|23/02/2012 - 11:02 AnoniemHallo Joyce,
ja ik heb hem al gehad, op 29 november namelijk. Je hoeft je echt geen zorgen te maken, je bent in goede handen. Het enigste wat ik vervelend vond was de EFO, waarbij de cardioloog de afwijking gaat opsporen. Je hartslag gaat dan alle kanten op en ik vond dat nogal onprettig. Van de ablatie zelf heb ik weinig gemerkt, alleen een beetje een branderig gevoel. Ik kan inmiddels weer klachtenloos al mijn sporten uitvoeren.
Mocht je meer vragen hebben dan hoor ik het graag!
-
|27/02/2012 - 07:02 Anoniemhoi bedankt voor je reactie, ik ben in staat om af te bellen zo bang ben ik slaap heel slecht. heb constant druk op de borst van de spanning ben zo bang dat me iets gebeurt,,, is er iemand die constant met je praat als je dat zou willen weet dat het beter is dat ik me er aan laat helpen maar heb het idee dat de angst gaat winnen wil er vanaf groetjes joyce ps ik heb er gemiddeld 1 x in de 2weken last van
-
|17/05/2012 - 21:05 AnoniemHoi, ik heb zelf ook het wpw syndroom gehad. Op mijn 6de werd het ontdekt, maar toen was er (1980) nog vrijwel geen behandeling mogelijk. Er waren wel medicijnen, maar dit hielp niet echt. In 1993 ben ik via katheterisatie geholpen. Flinke klus van een uur of 8, maar eerlijk gezegd heb ik dit niet als zwaar ervaren.
Alleen heb ik nu zojuist vernomen dat mijn zoontje van 9 het ook waarschijnlijk heeft. Dit was toch wel even schrikken. Nu maar met hem door de molen.
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF
