Wie herkent deze klachten? 09/03/2009 15:18 profiel jansemarse

Hallo,

Ik begrijp wat je bedoeld, ik ben zelf ook bezig met onderzoeken, ik heb nl. meestal alleen bij inspanning druk op de borst en pijn in de arm.
Daarnaast is mijn bloeddruk en chorosterol te hoog en komen hart problemen ook in de familie voor. Lange tijd was ik al moe deze klachten zijn zo heftig geworden nadat ik ook een trombosebeen had gekregen. Inmiddels heb ik al een echo, fietstest en een holteronderzoek gehad. En heb ik ook al een weekend op de hartbewaking gelegen na de fietstest schreef de dienstdoende cardioloog meteen medicijnen voor. Maar toen ik vorige week terug kwam bij mijn eigen cardioloog gaf hij aan niets vreemds te hebben gevonden. Omdat de klachten er zeker niet minder op worden eigenlijk alleen maar erger sta ik nu op de wachtlijst voor een nucleair onderzoek (normale wachttijd 8 tot 12 weken) gelukkig is het wel met voorrang aangevaagd maar dan duurt het nog minimaal 4 weken en daarna nog 2 voor de uitslag. Het maakt mij ook behoorlijk onzeker deze klachten, ik heb eerder ook hier wat vragen neergezet en daar hebben verschillende mensen op gereageerd waaronder ook iemand die aangaf dat ook een fietstest niet 100% betrouwbaar is. Ik had inderdaad ook begrepen bij mijn laatste bezoek dat er uit de onderzoeken die nu gedaan zijn niet alles te halen is, maar men begint standaard met deze simpele onderzoeken die zijn het minst gevaarlijk/belastend. Ik vind dat sommige artsen ook zo laconiek reageren door te zeggen er zal niks zijn je bent nog zo jong (ben net 35 geworden). Ik realiseer me ook goed dat er mensen zin die er veel erger aan toe zijn dan ik, maar het neemt niet weg dat ik meer zou willen dan ik nu kan, gewoon werken en deelnemen aan het sociale leven is er al maanden niet meer bij.

Het is te hopen dat er snel duidelijkheid komt.

Hallo allebei,

Als je ongerust bent en vindt dat artsen je niet serieus nemen of geen tijd voor je lijken te hebben: Blijf op je strepen staan! Je hebt er recht op om serieus genomen te worden want het gaat om jouw gezondheid. Ik heb op 35-jarige leeftijd een hartinfarct gehad en ook dat werd in eerste instantie niet (h)erkend. Overigens waren mijn klachten heel anders, dus ik wil absoliuut niet zeggen dat het daar bij jullie om gaat!

Wat onderzoeken betreft: In eerste instantie werd er bij mij een ECG en toraxfoto gemaakt en de bloeduitslag gaf definitief uitsluitsel. Later is er nog een echo gemaakt om te kijken hoe groot het infarct precies was. Om de vernauwing in de kransslagader exact te localiseren werd er een catheterisatie uitgevoerd. Er wordt (via de ader in de arm of, zoals in mijn geval, de lies) contrastvloeistof ingespoten en dan worden de anderen middels rontgen in kaart gebracht en onderzocht op evt. vernauwingen.

Ik weet uit ervaring hoe vervelend het is om niet te weten wat er aan de hand is. En wachten is altijd vervelend, dus: veel sterkte!

Hallo allebei,

Zelf herken ik deze klachten van jansemarse, ook rond mijn dertigste voelde ik dat er iets niet goed was met het hart, dokter nam me nooit serieus, ik viel zogenaamd met mijn gezonde levensstijl niet in de risicogroep voor een hartafwijking o.i.d. ondanks dat mijn ouders er op jonge leeftijd aan zijn bezweken dus er werd jarenlang niets met m'n klachten gedaan, inmiddels 55 en nu 3 bypasses rijker, dankzij het nonchalante optreden van m'n huisarts.
Zou zeggen, laat je niet wegsturen zonder een degelijk onderzoek te eisen, een catheterisatie geeft binnen 10 sec uitsluitsel over de conditie van de kransvaten.
Hou ons op de hoogte over de uitslag.
Sterkte !

Beste S.T.
Heb je die klachten alleen bij inspanning ? of heb je die ook in rustiger omstandigheden. Een gejaagd gevoel misschien? Voordat mijn 1e hartritmestoornis, als zodanig herkend werd moet ik dit ook vaker gehad hebben; maar ik wist niet wat dit was. Ja, vermoeidheid, maar waar kwam dat van? Ecg's brachten geen duidelijkheid en de fietsproef wees een conditie uit, veel beter dan mijn leeftijdsnorm. Een ritmestoornis (hartslag van 200plus) is uiterlijk niet zichtbaar. Ik ben toen een hartslaghorloge gaan dragen. Ik kreeg het advies om bij terugkerende stoornissen, een hartfilmpje te laten maken op de Eerste hulp, want pas dan kan men zien wat er aan de hand is. Reaktie van mijn wandelvriend (die dit een paar keer bij mij heeft meegemaakt): als hij op de fitness een hoge hartslag bereikt, is hij buiten adem en kan geen woord meer uitbrengen, en "jij hebt hem veel hoger en je merkt het niet aan jou". Inderdaad; ook bij het binnenlopen op de Eerste Hulp, ziet men uiterlijk niets aan mij en is de reaktie: "'t is dat we u hier zo monter zien binnenstappen, maar aan wat we hier op het scherm zien, zouden we in opperste staat van alarm zijn".
Ik gebruikte mijn hartslaghorloge bij het sporten en wandelen om te zien wanneer ik in de gevarenzone belandde, even stoppen en dan ging het wel weer goed. Stelde me erg gerust en veel plezier aan gehad. Veel sporters gebruiken zo'n ding. Ik heb hem nu aan mijn dochter gegeven want sinds ik een pacemaker heb, geeft ie geen juiste telling weer, dus heb ik er niets meer aan.
Maak je niet druk, over van alles en nog wat, maar blijf alert, en....je bent nog jong ! Waarmee ik bedoel te zeggen; niet alles wat je hier zo leest hoeft op jou van toepassing te zijn.
Ik hoop het beste voor je op 20 maart.
groeten,
Theo

Wie weet heb je een ritmestoornis, want sommige klachten herken ik wel goed...
Onderzoeken die je nog kan laten doen, zijn een hartkatherisatie en een holteronderzoek en idd een fietsergometrie..

Sterkte en hopelijk vinden ze wat.
liefs Ilonka

ik denk dat je wat ilo zegt moet gaan vragen
zelf had ik ook klachten van suizen buiten adem en hartritmestoornissen
werd ook niet geloofd
heb uit eindelijk een holter ge had en een fietstest
was heel snel klaar ik kon niet meer
voor de uitslag meteen erna naar de gardioloog een week later lag ik in het ziekenhuis voor een pacemaker deze werd geplaatst en het was stil in mijn lichaam en hoofd
wens je sterkte voor de 20ste en vraag of je exta onderzoeken mag dus holter en fietsen