Hartverhalen op hartpatiënten
Wie heeft tips? 22/02/2009 18:17 profiel treffers84

Dit verhaal heeft al eerder geplaatst gestaan, maar ik denk dat ik de verkeerde optie om te lezen had gekozen. Sorry het was de eerste keer dat ik een verhaal schreef. Helaas kreeg ik die vorige niet meer aangepast.
Dag allemaal,
Ik heb een vraag, wie kan mij advies geven of herkent deze klachten?
Inmiddels ben ik vanaf oktober thuis van mijn werk, ik was al vanaf begin vorig jaar steeds doodmoe. Eind oktober moest ik geopereerd worden aan mijn voet en in de zomer werd daarvoor een pre-operatief onderzoek gedaan, de bloeddruk was erg hoog 160/125 (ik ben bijna 35 jaar). Toen ik in oktboer niet lekker werd op mijn werk ben ik naar huis gegaan, waar ik twee dagen veel heb geslapen en dacht nu kan ik wel weer dus terug naar mijn werk. Helaas lukte het niet ik was binnen de kortste keren weer zo moe, dus weer naar huis en langs de huisarts, bloeddruk bleek nog steeds erg hoog, advies was rust ook i.v.m. de aanstaande operatie. Die is uitgevoerd eind oktober, ik kreeg rust voorgeschreven mocht tenslotte niet lopen, half november kreeg ik loopgips. Ik ging ook weer een paar dagen per week naar kantoor, werd opgehaald en thuis gebracht. Maar de vermoeidheid bleef maar aanwezig en daarbij ook een vreemd gevoel op mijn linkerborst. In december kreeg ik opeens pijn aan mijn been ik dacht spierpijn je gaat meer lopen en hebt dus t gek gedaan. Toch naar een paar dagen werd het zo erg wij naar de H.A. post, die vertrouwde het niet en op de eerste hulp bleek sprake van een trombosebeen. Vanaf die tijd wordt druk op de borst steeds erger, het is er niet heel de dag maar met name als ik mij inspan, de pijn gaat door tot in mijn linkerarm. Ondertussen sta ik nog steeds onder controle voor de bloeddruk die echter maar niet echt wil zakken en ben ik vanaf half december ook weer thuis (daar werk ik wat op de momenten dat ik er puf voor heb). Terug bij de H.A. besloot hij de cardioloog te vragen mee te kijken naar de klachten ( inmiddels is ook geconstateerd dat het chorosterol te hoog is). Voordat ik bij de cardioloog terecht kon, ging het op een zaterdagmiddag even helemaal niet goed en heeft mijn man de H.A. gebeld we zijn daarheen gegaan en vervolgens lag ik zo op de hartbewaking, waar gelukkig een hartinfarct alsook een longembolie uitgesloten konden worden. Natuurlijk een goed gevoel dat er niets ernstigs is maar ondertussen zit ik nog steeds met het probleem. Ik ben inmiddels wel bij de cardioloog geweest en heb een aantal onderzoeken gehad maar moet dus een maand wachten op de uitslag. Bij de fietstest ging het niet echt goed waarna een dienstdoende cardioloog meteen medicijnen voorschreef (Metoprololsucc ret t 50mg), volgens de laborant die het recept gaf moet het hart er rustiger van worden waardoor het minder zuurstof nodig heeft. Kent iemand dit?
Nu ik sinds anderhalve week ook een aantal keren per dag flinke pijn aanvallen krijg ter hoogte van de flank ben ik maar weer naar de huisarts gegaan. Die reageerde laconiek met als je niet fit bent ga je ook alles voelen, maar als je wilt zal ik de urine controleren, dus ik gebracht en nu blijkt dat er bloedsporen in zitten wat dan kan duiden op nierstenen of een nierbeschadiging, dus moet dat ook met een echo uitgezocht worden.
Ik ga er niet vanuit dat ik iets heel ernstigs heb, maar weet ook niet wat ik hier nu mee moet. Ik heb behoorlijke onzekerheid omdat ik slechte ervaringen heb met mijn rugproblemen destijds en ziekenhuizen. (mankeerde steeds maar niet aan en uiteindelijk bleken twee tussewervelschijven gescheurd te zijn, maar ik was wel zeven ziekenhuizen verder). Ik realiseer me dat bij de meeste van jullie veel heftigere problemen zijn voor gekomen, maar juist omdat ik het even niet meer weet hoop ik dat jullie mij misschien door jullie ervaringen wat kunnen helpen.
Stel dat ik nu terug kom en de cardioloog geeft aan niets te hebben kunnen constateren (door de slechte ervaringen heb ik die angst) wat moet/kan ik dan?
Misschien nog goed te vermelden is dat mijn vader voor het eerst net 40 ook met dit soort problemen is begonnen en voor zijn 50 ste zijn eerste hartinfarct heeft gehad.
Ik hoop dat iemand mijn tips kan geven i.v.m. met mijn bezoek aan de cardioloog.
Commentaar (4)
-
|22/02/2009 - 19:02 monzamonza
-
|23/02/2009 - 02:02 MariaHoi
Ik zou een lijstje met vragen maken,vòòr je naar de cardioloog gaat.
(Ook benoemen dat er familieleden met hartproblemen zijn voor hun 50e levensjaar..
Dan zijn ze zeker alert!)
Dat lijstje kan je geweldig helpen op zo'n moment.
Ben je het niet eens met zijn antwoord, waar je bang voor blijkt te zijn...begrijpelijk,.gezien je eerdere ervaringen met artsen, dan ga je gewoon verder.
Ik weet precies waar jij bang voor bent....het niet gelooft worden....klopt dat???
Nou meis. mijn ervaring leert ons, in mijn gezin, dat doorknokken echt helpt!
Maar je zou ook jezelf, vòòr je bezoek aan je cardioloog, positief kunnen instellen..
"Hij ziet het wèl...mijn probleem, of het ernstig is of niet, hij gaat me helpen..
Heb vertrouwen, meer kan ik niet zeggen..
Word dat vertrouwen beschaamd...wat ik niet denk dat zal gebeuren, men schrijft idd metoprolol niet voor niets voor, dan ga je verder....
Ik weet het, je slaakt nu misschien een zucht, nou ff zuchten en dan weer er volop er tegen aan...
Bedenk... niet alle artsen zijn eender....
Hey sterkte enne...hou je ons op de hoogte??
We zijn niet alleen hartpatienten, maar we leven ook mee vanuit ons hart....althans ik en zeer waarschijnlijk velen met mij...
Lieve groet, Maria
-
|23/02/2009 - 14:02 iloHallo!
Wat een verhaal, ik herken me er zelf wel in. Helemala omdat je zegt dat je niets meer kan omdat je doodmoe bent, dat was bij mij ook het geval. Ik heb ook de metoprolol gehad, het is een betablokker dat de hartslag naar beneden haalt en ritmestoonissen opheft. Ik heb hier niet op gereageerd. Ik gebruik nu de propranol, is ook een betablokker met ongeveer het zelfde effect maar hier reageer is wel op. Misschien nog een idee voor jou.
Ik weet hoe vervelend het is en hoe frustrerend het is hoe laconiek artsen kunnen reageren. terwijl je ondertussen ongelofelijk veel last hebt! is er bij jou ook al gekeken naar hartritmestoonissen?
Ik wens je heel erg veel sterkte toe, en ik hoop voor je dat ze wat vinden. Daarnaast hoop ik dat jn hoofd een beetje bover water kunt houden!! En wat de rest ook al zegt, je zorgen wel aangeven bij de arts!
Groetjes ilonka
-
|26/02/2009 - 22:02 kneusjeHoi,
wat naar allemaal. Ik ben medisch geschoold en dit lijken me duidelijk hartklachten. Het is bij vrouwen moeilijker om tot een goede diagnose te komen omdat vrouwen smallere (fijnere) kransslagaders hebben en daarom vaak te laat bij een cardioloog komen. Mocht de cardioloog er niet uit komen zou ik zeker een second opinion aanvragen, zeker ook gezien de genetische kant.Het feit dat de klachten bij inspanningen erger worden zegt genoeg. Een trombosebeen is ook niet een goed teken en de hoge bloeddruk kan wijzen op een pompprobleem of vaatklachten op de lange duur geven. Al die klachten zijn reden genoeg voor bv een hartcatheterisatie of nucleair scan. Laat je dus niet met een kluitje in het riet sturen als er niet een duidelijke reden voor je klachten wordt gevonden. Wijs de cardioloog er gerust op dat de diagnose bij vrouwen moeilijker te stellen is en jij bang bent dat er iets over het hoofd gezien wordt. Het is jouw lichaam en je hebt reéle klachten. Ook de nierbeschadiging kan van jarenlange hoge bloeddruk komen want dan lijden juist de kleine vaatjes in nieren en ogen schade....Succes! Kneusje
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF



Heb je verhaal gelezen.
Ik kan me voorstellen dat je zo weinig vertrouwen krijgt( of al hebt) in de medici.
Ik zou als ik jou was bij de cardioloog wel alles zeggen wat je dwars zit , vooral ook hoe het met je vader is gegaan.Er zal vast wel wat aan de hand zijn anders krijg je toch geen medicijnen?
Dit zeg ik niet om je ongerust te maken hoor maar meer om je te vertellen dat je je absoluut
niet aanstelt.
Ik wens je veel sterkte en beterschap en lees hier vast wel hoe het verder is gegaan.
gr.Monzamonza