Wat mij is overkomen in Italië 29/11/2010 19:20 profiel loghem

Dat is niet mis wat je is overkomen,en ik hoop dat je herstel voorspoedig gaat.
Ook ik (vrouw 47 jaar) heb dit jaar(januari) een bypass-operatie gehad met 5 omleidingen
Als je vragen hebt of je wil gewoon praten over je operatie stuur dan een mailtje

groetjes

Dankjewel voor jouw reactie op mijn verhaal. Werd jij in januari van dit jaar ook plotseling geconfronteerd met hartklachten óf was je hier al mee bekend? Hoe gaat het nu met je? Heb je meegedaan aan een hartrevalidatieprogramma? Zijn er bij jou ook aderen uit je been gehaald? Heb je ook veel pijnklachten (gehad) aan jouw been (stekende pijn)?
Ik hoor graag van je terug.

Hallo,

Ik denk wel te weten wat je allemaal zo'n beetje hebt meegemaakt, ook ik werd begin dit jaar , tijdens mijn vakantie in Egypte geconfronteerd met een nare pijn op mijn borst, niet wetende wat er aan de hand was zijn wij een paar dagen erna naar huis gevlogen en de week erna werd de pijn alleen maar erger, ik kon geen trap meer oplopen.
Tijdens boodschappen doen voelde ik mij zo akelig worden, dat toen mijn man mij aankeed, de boodschappen is gaan afrekenen en gelijk met mij naar de huisarstenpost is gereden, daar werd ik gelijk geholpen, pufjes onder de tong, ambulance werd gebeld en werd ik naar Breda gebracht.
Vrijdags hebben ze geprobeerd om te kathetariseren, maar de vernauwingen zaten op een te gevaarlijke plek, dat er overleg moest plaatsvinden en ik ben de maandag erop met spoed geopereerd.
De rest staat beschreven in mijn verhaal.
Tot op heden voel ik mij nog steeds niet zoals het moet zijn, veel bijkomende klachten gekregen, vocht bij longen , benauwd, hoesten kan geen afstanden lopen , eczeem , trappen lopen gaat al helemaal niet meer.
Ik heb laatst een echo gehad van het hart( er werd gedacht aan hartfalen) en daar was gelukkig niets op te zien, maar ik blijf wel last houden van een fladderhart.
De huisarts is nu aan het uitzoeken wat de oorzaak kan zijn van het hoesten, benauwdheidsklachten en eczeem.
Sinds de operatie voel ik mij nog echt niet helemaal toppie.

Ik blijf last houden van mijn schouder en onderbeen waar ze de aders hebben uitgehaald, mijn gewrichten schuiven continu over elkaar heen, ik heb echter ook poly-artrose en pijn had ik toch wel maar ik heb het idee dat het sinds het weg halen van de aders alleen maar erger is geworden.

Ik blijf ook de ijzerdraden in mijn borst voelen, tot op heden is dat nog redelijk goed te verdragen.

Ach, ik kan eigenlijk wel door blijven gaan, maar ik moet toch door, niet dan, alhoewel het soms wel eens fijn is om het met iemand erover te hebben of schrijven die hetzelfde als jij meemaakt en weet wat je voelt.

Ik zeg altijd maar: blijven lachen en ik probeer zoveel mogelijk mijn ding te blijven doen.

Mocht je vragen hebben of je wilt gewoon je ei kwijt, je mag gerust mailen hoor.

groetjes Irene

Dag Irene,
Wat voor jou in deze vervelende situatie wel prettig was, is dat jij wel direct naar Nederland werd vervoerd om daar verder behandeld te worden. Ik mocht dus echt niét meer vervoerd worden naar Nederland. Het liefst had ik de bypass-operatie in Nederland gehad. Heel vervelend voor jou dat je allemaal bijkomende klachten hebt. Hier heb ik gelukkig (nog) geen last van, behalve dan de pijn aan mijn linker been waar de aderen voor de bypasses zijn uitgehaald. Ik wacht nu op een plaats bij de hartrevalidatie die hier in Haarlem, in het Kennemer Gasthuis wordt georganiseerd. Hier hoop ik weer wat conditie op te gaan bouwen, want sinds 2 november 2010 heb ik weinig tot niets meer gedaan.
Ik ga zeker jouw verhaal nog even lezen.

groeten,

Ruud