Hallo allamaal ik wil mij even voorstellen. Ik Marian 56 jaar oud en woon in Friesland. Sinds zomer 2004 is er bij hartfalen geconstateerd. Ik klaagde al 30 jaar over moeheid, geen energie en kon eigenlijk niet meer fietsen. Waarschijnlijk is er toen al iets niet goed geweest maar toen ik in 2004 erg ziek werd met blauwe lippen en panich benauwd rondliep zijn er via de foto,s gezien dat ik vocht rond mijn hart en longen had en dat ik aan het verdrinken was. Ook mijn hart was toen vergroot en dat voelde ik ook wel want ik kon niet meer op mijn linkerzij slapen. Ook kon k niet meer boven bij mijn bed komen want traplopen ging niet meer Ik heb nooit iets gehad wat in deze richting wees dat er iets met mijn hart aan de hand was. Geen hartinfarct of wat dan ook maar. Was wel elk jaar 3 maanden ziek met veel hoesten. Dan kreeg ik een pretnisonkuur en dan pas ging het over. In 2004 dus niet. Toen escaleerde het allemaal. Door de pretnison ging ik nog meer vocht vast houden. Uit onderzoeken bij de cardioloog bleek dat mijn hartpompfunctie nog maar 25% werkte. Nu 4 jaar later met alles gedaan wat goed was voor mij, medicijnen-medisch fitnis-veel bezoeken bij de hartfaalverpleegkundige[praten] en curcus Hartfalen- voeding en verhuizen naar een woning met slaapkamer en douche beneden heb ik alles weer op de rit en geniet weer wan mijn leven , kinderen enkleinkinderen 2 stuks. Ik pas 1 dag op ze. Geweldig!! Woon nu ook bij de zee en dat is ook super want ik kan weer wandelen als het stormt. Ook kan ik weer fietsen. Ik heb ook nog aders in mijn beide benen laten behandelen zodat de kleppen weer goed afsluiten en ik geen last meer heb van moeie benen. Dit komt ook ten goede voor het hart natuurlijk. Heb sinds 9 maanden een relatie die mij in alles daar in steunt en we zijn voor het eerst samen 3 weken op vakantie geweest. Daar op de braderie hebben we een man gereanimeerd die een hartstilstand kreeg. Ja dan sta je aan de andere kant. De eerste 6 min. zijn dan het belangrijkst dus hebben we ons best gedaan. Gelukkig waren er nog 2 toeristen die ons hebben geholpen. Een man heeft de beademing van mij over genomen. Daar was ik erg blij mee want het is niet de bedoeling dat ik er naast komt te liggen toch? Mijn vriend en de 2 de man hebben de hartmassage doorgezet tot dat de politie en 2 ambulances er waren en het overnamen. Ook kwam er van de E.B.O 2 dames met een difribilator maar waren te zenuwachtig om het goed te doen. Wij gaven ze de ruimte maar dat werd hem niet Ik heb dat apparaat aan gezet om op te laden en mijn vriend heeft de plakstikers er afgehaald want dat deed ze ook niet en bij die man opgeplakt. Hij is ons 3 keer onder onze handen weg gevallen maar we haalden hem steeds weer terug. Ook toen de politie en ambulance medewerkers het over namen is hij nog 2 keer weggevallen.Na het infuus en beademingsapparaat aangesloten was kregen ze hem stabiel. Gelukkig was zijn vrouw er ook bij en die is mee gegaan naar het ziekenhuis. We hebben nog contact en weten dat hij weer thuis is en dat het goed gaat.Daar doe je het voor. In nov. mag ik nog een scan en dan weten ik precies voor hoeveel % mijn hartpomp weer functioneerd. Daar kijk ik naar uit. Hou jullie op de hoogte. Allemaal de Friese groetjes en tot hoors of lees in dit geval. Marian.
Erg knap hoor! We zijn erg benieuwd naar de uitslag van november. Heel veel succes ermee! Ook erg fijn dat u een relatie heeft met iemand die u overal in steunt, dat zal toch wel veel schelen denk ik. Veel sterkte!
