Afgelopen weken is het niet goed gegaan.
Steeds maar moe. Maar goed zelf tegen me zeggen we gaan door
Tot vorige week donderdag.
Het werdt zwart voor me ogen en tintelingen in me handen.
Ik was aan het werk. Kwam bij op het moment dat ik het water voelde.
Ernorm geschrokken en kon niet plaatsen opdat moment wat het was.
Ben naar de kantine gegaan. Daar verteld.
In wendig alles bij elkaar rapen want ik was er echt niet bij
Gauw een glas limonade gedronken en wat chaswe noten.
Kwam een beetje bij. Toch nog door gegaan met les geven,
achter af stom want het bleek toch een ritme stoornis te zijn.
Het heeft dit keer weer 2 hele dagen geduurd voordat ik weer een beetje de oude was.
Afgelopen maandag bij de ondersteundende huisarts geweest om bloeddruk te meten.
Gelijk verteld wat er gebeurd is.
Hmm is niet goed zei ze. Je moet toch even naar de huisarts om een afspraak te maken bij
de cardioloog.
Dit omdat ik nu voor de 2e keer onwel ben geworden binnen een maand tijd.
Op dit moment doe ik gedoseerd me dag doorkomen.
Het leek deze week iets beter te gaan tot aan vrijdag. Weer last van hartritmestoorinssen maar nu
in korte duur.
Vandaag zou ik naar een reunie zijn gegaan maar heb helaas moeten afzeggen.
Durfde na het werken niet meer te gaan auto rijden.
Was maar goed ook want op dit moment gaat het nog steeds niet. Dan is het even rustig
maar zodra ik inspan krijg ik benauwd gevoel net alsof er iets vast zit in de longen. Pijn op de borst
wat af en toe uitstraald.
Geef ik gehoor hier aan en ga ik zitten dan wordt ik duizelig totdat er een ritmestoornis komt.
Maandag ga ik poging zoveel wagen om een afspraak te kunnen maken. Pff ze zijn moeilijk te
bereiken.
Hopelijk gaat het lukken.
Maar goed ik hou moedt en ondertussen de telefoon dicht in de buurt.
Soms vind ik het eng om alleen te zijn. Maar goed er zijn ergere gevallen.
Watersporter.
