Hartverhalen op hartpatiënten

twijfel..... 15/02/2009 00:23 profiel jose1

avatar
Na lang twijfelen dan toch maar mijn Hartverhaal. Twijfel omdat ik zelf na het lezen van de verhalen van lotgenoten altijd heel erg onzeker wordt. Ik word zelf erg blij 'succes' verhalen in welke zin dan ook. Zelf heb ik erg veel gehad aan de gesprekken met een lotgenoot waar ik soortgelijke ervaringen mee kon delen maar ondanks de 'ellende' ook weer de power en positiviteit hervond. Begrijp mij alsjeblieft niet verkeerd het is ook een bak ellende en onzekerheid die je voor je kiezen krijgt.
Mijn verhaal begint in april 2008. Net 40 jaar geworden (het leven schijnt dan te beginnen), alleenstaande moeder van 2 kleine kinderen (5 en 7 jr), volop genietend van het leven, succesvol ondernemer word ik getroffen door een hartinfarct. Ik word na enige verwarring en ongeloof afgevoerd naar het ziekenhuis waar ze mij met met spoed gedotteren en een stent plaatsen.Ik heb geluk gehad.... ik was er snel bij. Mijn leven kan na 6 weken, wat pilletjes en een stapje terug wel weer aanvangen dacht ik.... maar helaas is niets minder waar.... Ik word nadat ik een kleine week thuis ben uit het ziekenhuis wederom getroffen door een infarct. Dit keer een zwaar infarct. Gelijk wordt ik gedotterd en er blijkt een full metal jacket noodzakelijk (rits stents achter elkaar). Helaas ontstaan er complicaties en hartfalen en heb ik het op het nippertje gered.
Ik krabbel na een tijdje weer aardig op maar ben mij eigenlijk totaal niet bewust van de ernst van de zaak. Ik mag weer naar huis met strikte voorwaarden dat ik rust houd, mijn leven omgooi, de zorg voor de kinderen en huishouden uit handen geef. En ik val in een heel diep gat..... angst, lusteloosheid, totaal gebrek aan energie, benauwdheid, gebrek aan eetlust en ga zo maar door...... Nadat ik weer opgenomen moet worden ivm ritmestoornissen welke puur door stress veroorzaakt werden wordt mij psychische hulp aangeboden. Via fantastische hulp van maatschappelijk werk in het MCA word ik doorverwezen en intensief begeleid om de bovenkamer en vertrouwen weer in orde te krijgen. Als ruggesteuntje krijg ik een licht anti-depressiva voorgeschreven en langzaam krijg ik weer meer kracht en vertrouwen. Dan vangt ook de revalidatie in het ziekenhuis aan. De wereld gaat stukje bij beetje weer open. Zo fijn om lotgenoten te spreken, ook al is niets helemaal vergelijkbaar en zijn de leeftijdsverschillen groot. Heerlijk om twee keer per week te trainen en de enorme vooruitgang te beleven. Daarna volgt een vervolg revalidatie onder begeleiding van een cardiofysio. Ik sta onder strenge controle van de dames van de hartfalenpoli, de cardiologen en mijn omgeving. Slik een enorm scala aan medicijnen, rust nog dagelijks 1 tot 1,5 uur maar kan met nog een beetje hulp weer voor mijn kinderen zorgen en bovenal GENIET! ik voor 100%. Ook ik heb flinke downmomenten maar laat ze komen en neem extra rust en dan vieren gelukkig de ups hoogtij! De enige vervelende complicatie die ik heb en die ik hier nog niet gevonden heb is overmatige bloedingen door de enorme hoeveelheid bloedverdunners die ik slik. Ongesteldheid stopt niet meer en ik had met succes een spiraal laten plaatsen. Echter heeft mijn lichaam het spiraal afgestoten en zijn de bloedingen weer in alle hevigheid terug. Ik ga nog een poging wagen maar wellicht heeft iemand nog een tip?
Misschien is mijn verhaal té optimistisch maar ik ben heel erg veranderd door de infarcten. Soms ben ik bijna blij (dat klinkt hier natuurlijk belachelijk!) dat mijn leven op de rem gezet is. Ik besef nu weer wat echt belangrijk in het leven is en ben veel bewuster. Dat wens ik alle lotgenoten hier van harte toe! En natuurlijk veel sterkte!!!!Liefs José
Commentaar (5)
  • aart 1970
    avatar
    Goedemiddag Jose,

    Hartgenoten is denk ik bedoeld om je hart te luchten, dat kan soms positief zijn en soms negatief. Het positieve is dat je dingen kunt delen met andere, overigens niet alleen hartpatienten, maar ook mensen die de hartpatienten een warm hart toe dragen, voor deze laatste heb ik echt heel veel respect, deze mensen hebben gelukkig niets aan het hart, maar het hart zit wel op de juiste plaats.

    Over het algemeen zijn de " negatieve" verhalen, hoe lullig dit ook klinkt voor veel mensen ook weer positief, wees eerlijk, denk je dan niet, bij het lezen van zo'n verhaal, jeetje wat heb ik eigenlijk te klagen of ja ik herken dit of dat en heb het zelf zo of zo ervaren en heb het zo of zo opgelost, laat ik hem of haar schrijven en hopen dat hij of zij er iets aan heeft. gedeelte smart is halve smart toch.

    Je kunt niet het lot van de hele wereld op schouders nemen, alhoewel ik wel eens denk als ik een verhaal lees van jonge mensen of zelfs kinderen, geef mij maar, laat deze
    (kinderen) nog een onbezorgde en pijnvrije jeugd hebben.

    Nou ja net veertig jaar en dan begint het leven, volgens mij is dat niet zo, elke morgen als ik wakker word, is voor mij weer een nieuw begin :)

    Jouw hartverhaal is niet echt afwijkend van de meeste, maar je kunt blijkbaar goed relativeren en staat positief in het leven endat is zeker goed voor je hart.

    Denk nu niet dat ik overal een antwoord op weet, maar soms en dat heeft misschien wel te maken met het feit dat je ouder wordt, maak je dingen mee, waarmee je dan weer andere kunt helpen.

    Tot zover de zielenknijper, ervaringsdeskundige.

    Nu even de Gynaecoloog :wink: ( uit eigen praktijk )

    Voorzover ik weet komt overmatig bloedverlies bij menstruatie niet of niet echt door het gebruik van bloedverdunners.

    Hevige bloedingen en langdurige bloedingen bij menstruatie, komt heel veel voor bij het plaatsen en of verliezen van een spiraaltje en of bij vrouwen even voor de overgang, het laatste zal bij jou niet van toepassing zijn.

    Ook komen ernstige bloedingen voor bij stress en dat laatste, zou in jou geval best de oorzaak kunnen zijn.

    Toen ik mijn lieve vriendin leerde kennen, had zij ook last van hevige bloedingen en bezocht mijn collega's :wink: , zonder echt resultaat, samen zijn we er over gaan lezen en zijn eigenlijk tot de conclusie gekomen dat het weldegelijk stress was, niet zo vreemd dacht ik gezien haar toch best wel verdietige verleden.

    Samen want het is mijn meisje hebben we veel gepraat en als een wonder ging het beter en beter zo goed dat ze nu helemaal over ging in haar geval over in de overgang. nu worden we samen zo af en toe weer warm en dan weer koud, de overige bijwerkingen moet ze zelf ervaren en doormaken.

    Je zult het misschien gek vinden maar daar probeer ik haar, zoveel mogelijk, mee te helpen, ik voel het nog net niet, maar ik begrijp het wel. Bijna net zo goed als ze mij begrijpt en mij bij voortduring helpt.

    Praat er maar eens met je zielenknijper over!!

    Nou ja was het nu negatief of positief, hoop eigenlijk alleen maar dat je er iets aan hebt.

    Succes!!!

    Met vriendelijke groet,
    Rob
  • ikke
    avatar
    ja ze zeggen je leven begint bij 40,maarja ook ik hoorde in nov 2008 dat ik cardiomyopatie heb,en ben dus hartfalen patient ik zit nog in de fase dat ze alles moeten afstemmen met de medicijnen en heb nog niet geacepteerd dat ik ziek ben,moet nu dinsdag met psygoloog praten.Weet zelf nog niet zo goed hoe ik hier mee om moet gaan,ik word in april 40, het lichtpuntje daaraan is dat we het groots gaan vieren,wel wat leuks om naar uit te kijken.Ik vind het ook lastig dat ik zo jong ben en er bijna geen lotgenoten zijn,er werd mij gezegd dat ik tafeltje dekje moest bellen als ik niet kon koken,ik heb 2 pubers thuis.Ik kon als ik wilde een scootmobiel aanvragen,,doen doen zei me zoon kan ik hem opvoeren,,,,,
  • Ester
    avatar
    Hoi José,

    ik ben ook op zoek naar de Lance Armstrong onder de hartpatienten, want het is prettig om de vaak herkenbare verhalen te lezen en te ontdekken dat de afloop ook goed kan zijn. Ook ik ben erg veranderd na mijn infarct. Ik leef gezonder en geniet met volle teugen van de kleinste dingen. Tuurlijk heb ik ook wel eens het gevoel alsof mijn hart nog steeds letterlijk overstroomt nadat er zo in gepoerd is, nu ruim een jaar geleden. Maar dat neem ik op de koop toe. "Gun jezelf het verdriet" is een zinnetje waar ik veel aan gehad heb. Er tegen vechten heeft geen zin. Het lucht op en dan kan ik er weer weken tegenaan!
  • Anneliese
    avatar
    Geweldig dat je zo'n positieve draai hebt weten te geven aan datgene wat je overkomen is, veel mensen zouden niet meer uit de put omhoog hebben kunnen komen. Ik hoop dat het steeds beter met je gaat.
  • lilapo
    Hoi José,

    Bedankt voor je verhaal!
    Wat de 'verdunde bloedingen' betreft hielp het mij om de pil een paar maanden (3) door te slikken om zo in ieder geval wat minder vaak te bloeden en wat minder slap te zijn. Inmiddels is het al weer veel beter (na een half jaar) en is het bloeden weer bijna als normaal (ben 33).
    Nadeel van het doorslikken was bij mij dat ik meer last had van hartritmestoornissen op de momenten dat ik had moeten bloeden en de pil stug doorslikte. Daarom ben ik weer 'gewoon' gaan slikken en bloeden. Maar jij had geen last van rare ritmes geloof ik, dus wie weet werkt het bij jou wel.

    Groetje, succes en gezondheid,
    Lilapo
plaats een reactie
reactie:
[b] [url] [quote] [img] 
:D:):(:0:shock::confused:8):lol::x:P
:oops::cry::evil::twisted::roll::wink::!::?::idea::arrow:
Security
Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.

Hoe waardeer jij dit hartverhaal:

(0 stemmen)
 

SEO by AceSEF
hartfalen - hartstichting - hartinfarct - hartritmestoornis - hartaanval - lotgenoten - hartkleppen - dotteren - hartstilstand - hartoperatie - boezem fibrilleren - hartproblemen - symptonen hartaanval - hartafwijking - openhartoperatie - hartrevalidatie - hartklepoperatie - overslaand hart - sporthart - hartonderzoek - hartchirurgie - harttransplantatie - aangeboren hartafwijking - hartkwaal - hartcentrum - kunsthart - dotterbehandeling - hartaandoening - hartziekte - hartmassage - aangepaste vakanties - begeleid reizen - zorgvakanties - harttumor - donorhart - hartcentra - steunhart - hartslag - hartkloppingen - sitemap