Hartverhalen op hartpatiënten

2009 21:45 profiel Thijs_538

Drie weken geleden sportte ik nog 3x 2uur per week.Na een week van klachten over druk op de borst toch maar eens naar de huisarts gegaan. Ik kon dezelfde week nog terecht voor een fietstest.Met mijn goede conditie dacht ik ze daar wel eens wat te laten zien. Nou,...gezien hebben ze wel iets, maar niet mijn conditie.Ik mocht amper na 2 minuten trappen al niet meer verdergaan, ik moest afstappen, want mijn hartspieren kregen volgens de monitor geen zuurstof! (ik voelde wel een lichte druk op mijn borst, maar kon en wilde nog wel ff doorgaan) Diagnose: Angina Pectoris. Dezelfde week werd deze ook nog eens instabiel ('s nachts in rust ook druk op de borst) en ik werd na enkele angstige nachten opgenomen en gekatheteriseerd. Daar bleek dat ik geen stent kreeg, maar eerst een bespreking met het artsenteam nodig was. Terug op zaal kwam dezelfde dag nog het advies: een bypass-operatie.Tja, als je zo kort geleden nog dacht gezond te zijn, dan schrik je wel even.Ik rook niet, eet gezond, drink weinig tot matig, sport en beweeg geregeld.Echter mijn broers en vader hebben wel voor hun 50e hartproblemen gekregen.Dus het zit in de genen? (bedankt pa ;-) Maar ik denk ook dat stress een factor kan zijn. Ik ben een binnenvetter en praat weinig. Maar daar wil ik nu dus wel iets aan doen. (Blijkbaar moet je eerst een crisis meemaken voordat ik daar iets aan wil doen) Ik sta nu dus op de wachtlijst en hoop binnen vier weken geholpen te kunnen worden.Ik vind het HEEL spannend, ben best bang, niet zozeer voor de operatie zelf, maar meer voor mogelijke complicaties erna. Waarom weet ik niet, maar dat zit nu in mijn hoofdje en dat moet ik er uit zien te krijgen.Lotgenootjes, ik duim ook voor jullie. Drie weken geleden zou ik deze site strak voorbij gegaan zijn en nu omarm ik 'm. Ik heb vandaag al enkele van jullie verhalen gelezen en dat helpt me te relativeren.'Hartelijke' groet, Thijs (49)

Toevoegen

Commentaar (11)

|10/07/2009 - 23:07 cesarina

Hallo Thijs

Heel veel sterkte Thijs
Zelf ben ik 12 mei geopereerd en het gaat al stuk beter nu.
Het is logisch dat je bang bent en daar hoef je je niet voor te schamen.
Iedereen is bang voor zo n operatie.
Erover praten helpt misschien en je hebt gewoon pech gehad.
Complicaties kunnen voorkomen, maar geloof mij maar, het gaat vaak veel beter dan je denkt.
Je bent in goede handen in het ziekenhuis waar ze alles onder controle hebben.
Ik kan natuurlijk makkelijk praten na afloop denk je misschien?
Maar probeer wat te relaxen zodat je in goede conditie de operatie ingaat.
Intussen zal ik voor je duimen Thijs...
Hartegroet
Cesarina
- 0
- 0
Quote

|11/07/2009 - 10:07 ArieA

Stress? Laat mij niet lachen...! Dit gelooft werkelijk niemand, vooral niet uit het cardiologische circuit! Maar wat blijkt? Het kan wel zeker voorkomen uit stress.

Heb je pech, dan is er in je familie je al voor geweest en dan heb je al het 'genen' stempel. Heb je geen stempel, dan heb je gewoon 'domme pech'....!

De eerste keer dat ik moest fietsen (vorig jaar april) bleek het niet mogelijk om bij mij plakkers te plaatsen die normaal reageerden! Alle sensors gingen op tilt en uiteindelijk heeft de assistente bij mij een paar sensors geplaatst op niet-gebruikelijke plaatsen; toen kon er worden geregistreerd....! Waarom dit gebeurde, hoe dit mogelijk was, ik heb er nooit meer iets van vernomen. Pas toen ik meer directere klachten kreeg (benauwdheid, druk op de borst) mocht ik opnieuw fietsen, nu in een ander ziekenhuis. Tot 96% kwam ik en toen moest ik opgeven! De test werd afgemaakt met een soort injectie!

Maar van dit alles is nooit iets besproken. Misschien moet ik het nog maar eens gaan opvragen, maar heeft dat nog wel zin?

Ik weet nog steeds niet wanneer ik aan de beurt ben; dinsdag is de kaakchirurg nog met mij bezig geweest om een treiterende wortelpunt te verwijderen en infectievrij te maken. Volgende week dinsdag mag ik dan de thorax weer bellen of ze al wat weten.

Donderdag maar even op de Veteranenkaart met de trein naar Utrecht geweest, gewoon er even tussen uit, de zinnen verzetten. Het was gelukkig een ontspannen reisje, de hele reis heen en terug heb ik liggen slapen! Dat is toch ook niet normaal....!

Kop op, het komt allemaal wel goed! Bij de Marine zei de dokter altijd: helemaal niet aankomen, valt er vanzelf af! Houd je daar nu maar aan vast! Een glimlach is altijd goed!

Hartsgroet, Arie....
- 0
- 0
Quote

|11/07/2009 - 10:07 IM51

Beste Thijs, ik kan me goed voorstellen dat je geschrokken bent. Dat was ik ook. Ik werk fulltime en liet me vorig jaar september keuren, zo maar, omdat dat via onze CAO kostenloos kan eens per 2 jaar. Ik was 57 en dacht: baat het niet schaad het niet. De keuringsarts hoorde een ruisje en toen ging de medische molen werken. Slotconclusie. Een aneurysma (verwijding aorta) in de borstholte en een aangeboren klepafwijking. Wacht nu op operatie in Nieuwegein waarbij stuk aorta + klep worden vernieuwd (zgn. Bentall procedure). Ik heb hetzelfde gevoel als jij: de ene dag ben je gezond, de andere dag hartpatient. Ook mijn moeder/oma hadden hartklachten, dus ik zit ook met die nalatenschap. Ik ben ook best bang voor wat gaat komen, net als jij niet zozeer voor de operatie zelf, maar meer voor het leven daarna.
Ik wens je heel veel succes met de operatie en een goede afloop. Zou fijn zijn als we volgend jaar rond deze tijd kunnen roepen: ik voel me TOP! Groetjes, Ine
- 0
- 0
Quote

|11/07/2009 - 11:07 Thijs_538

Dank je wel voor jullie reacties.
Ik ga inderdaad proberen om in een zo goed mogelijke conditie de operatie in te gaan. Lijkt me best belangrijk.
En Ine, ik hoop voor jou (en mij ) dat we wel eerder dan een jaar ons weer TOP voelen.

De afgelopen 2 nachten heb ik 's nachts nog wel een lichte druk op de borst gevoeld, maar niet genoeg om een pilletje te slikken.
Het voelt dan wel alsof er ergens een sluipschutter zit verstopt die je onverwacht te grazen neemt als hij de kans krijgt.
Hopelijk ben ik 'm de komende weken steeds te snel af en lost die sluipschutter op als de operatie achter de rug is.

Groetjes, Thijs
- 0
- 0
Quote

|11/07/2009 - 17:07 Pietie

Hallo Thijs Kop op !!!!!!Alles komt goed,daar moet je in geloven. Dat zie je wel aan mij,ik ben nu nog steeds
voor80procent gezond na al de ellende,en ben nu 75 jaar. Dus houd de moed erin!!!!!!!!!! Sterkte Pietie.
- 0
- 0
Quote

|12/07/2009 - 11:07 coutinho

hoi thijs ik heb precies het zelfde gehad en ben nu al geopereerd in februari Bij mij konden ze de plekken ook niet dotteren uds moet je wel ikzou je willen zeggen hou de moed erin en daarna is heet inderdaad sporten sporten en nog eens sporten want je conditie moet je weer helemaal opbouwen maar het gaat en de angst wordt steeds minder dus hou moed ik duim voor je dat het gauw gebeurt want dan is het achter de rug sterkte gr. coutinho
- 0
- 0
Quote

|15/07/2009 - 19:07 Thijs_538

Hmmm, na de pre-operatieve scan werd me gisteren hoop gegeven dat ik binnen een week geopereerd zou kunnen worden. Echter de bloeduitslag van de pre-scan gaf aan dat er iets met de nieren niet goed zou zijn...Dus morgen weer naar het ziekenhuis, echo van de nieren en weer langs de bloedzuigers ;-)
Maar hopen dat dit geen uitstel van de operatie betekent.
Ennuh hartgenoten: ik houd de moed erin, mede dank zij jullie!
- 0
- 0
Quote

|15/07/2009 - 20:07 cesarina

En alweer sterkte Thijs...houd ons even op de hoogte!
Hoop dat je geen uitstel krijgt, want dat is alleen maar frusterend,
Maar wel goed dat ze alles eerst controleren voor de operatie.
Trouwens wat is een pre-operatieve scan?

Een hartegroet
Cesarina
- 0
- 0
Quote

|28/07/2009 - 07:07 Thijs_538

Hoera, ik ben geopereerd!
26 juli ben ik thuis gekomen van een 6 daagse opname.
Mijn openhartoperatie is probleemloos verlopen.
En ik moet echt zeggen: het valt reuze mee.
De avond van te voren kreeg ik slaap en rustgevende medicatie. Ik weet dat ik de volgende ochtend ff gedouched heb, maar de rest ben ik kwijt: het volgende wat ik weet is dat ik om 220u 's avonds wakker werd. Geen pijn, geen misselijkheid, gewoon rustig wakker worden, weliswaar met een rits over je borstkas.
De buikdrain mocht er de eerste dag al af.
De urinecatheter en het halsinfuus de tweede dag. De derde dag liep ik al rond over de gang.
En op dag 6 naar huis!
De dagen waren gewoon prettig (dank zij het ontzettend goede en lieve personeel) De nachten iets minder omdat ik last had van mijn schouders en op mijn rug moest slapen wat ik niet gewend ben.
Bedankt voor alle steunende reacties; je bent toch gewoon onzeker. Maar achteraf viel het allemaal heel erg mee.
- 0
- 0
Quote

|28/07/2009 - 18:07 cesarina

Welkom thuis Thijs

Dat heb je snel gedaan hoor..En fijn dat het achter de rug is nu. En je bent zo positief nu.
Succes met herstellen en revalideren.
Ik zelf ben nu 2 maanden verder na de operatie, maar ik loop nog niet zo te juichen als jij

Groetjes
Cesarina
- 0
- 0
Quote

|10/09/2009 - 16:09 Thijs_538

We schrijven 10 september, ongeveer 50 dagen na mijn openhartoperatie. Ik ben zo fit als een hoentje, werk al weer een dikke week, fiets elke dag 20km. Sport 2x per week een uur. Ben 4 kilo afgevallen, kom net van de controle van de cardioloog af en krijg alleen maar complimentjes.
Kortom: het gaat goed met me. En ik wil graag genieten van het leven nu ik de betrekkelijkheid ervan met eigen gevoel heb mogen ervaren.
We hebben er al een weekje Algarve opzitten en dat was heerlijk, maar we genieten ook van de hele kleine dingetjes zoals gisteren weer eens lekker mosselen eten, hmmmmm.
Het ga jullie allemaal goed. Laterz. Thijs
- 0
- 0
Quote

SEO by AceSEF

Hartkwaal

Sterk, gezond...en plotseling ben je een hartpatient. 10/07/2009 21:45 profiel Thijs_538

Hoe waardeer jij dit hartverhaal:

Inloggen

Puzzelen