Goedemorgen hartgenoten,
Je kunt merken dat het sinterklaas is geweest want de verrassingen houden maar niet op
Ben deze week voor second opinion naar AZM Maastricht geweest.
Na wat onderzoekjes melde de arts mij dat mijn ritmestoornis geen VT was maar een ..............(ben door het verrassingseffect heel de naam kwijt
) Eerst was het boezemfibrilleren volgens mijn eigen cardioloog en een paar maanden geleden liet hij me tijdens een telefonisch consult tussen neus en lippen weten dat ik een VT ritmestoornis had.
Maar goed, daar is dus niks van aan aldus de arts van het AZM en hij legde heel uitgebreid uit waarom het geen VT was.
Deze arts nam sowieso al uitgebreid de tijd om met mij en mijn vrouw te overleggen. We hebben zowat 40 minuten met hem gesproken. Hij was dan ook de enigste arts die stevig uitliep, volgens het digitale nieuwsbord
Ansich heb ik een redelijk onschuldige ritmestoornis blijkt nu. Het soort waar veel mensen mee rond lopen, vaak zonder het zelf te weten. Ik heb nog steeds geen klachten en zou eigenlijk de perfecte kandidaat zijn om niet te behandelen maar gewoon jaarlijks onder controle te blijven.
Enigste verschil met de grote hoop is, is dat de pompfunctie van mijn hart langzaam terug loopt. Het vermoeden is dat dit komt door het groot aantal overslagen die ik heb ( normale slag - stoorslag - normale slag - stoorslag - etc...) oftewel nonstop overslagen.
Slag om de arm is echter dat het teruglopen van de pompfunctie een andere reden heeft. Mijn broer werd een jaar of 7 geleden ook met een sterk verminderde pompfuctie geconfronteerd (35%!! terwijl hij de zaterdag voor het onderzoek nog een grote boom had kort gezaagd en geklooft tot 2 kuub haardhout!!!) en dit bleek uiteindelijk na lang onderzoek door een imuunziekte te komen. Zijn lichaam vernietigd de eigen hartspiercellen. Inmiddels hebben ze dit weten te stabiliseren met medicatie welke men normaal inzet na een niertransplantatie ed, om afstootverschijnselen tegen te gaan.
Om zoiets te bedenken moet je idd wel een Academisch ziekenhuis zijn. Maar mijn broer lijkt er mee geholpen te zijn
In mijn geval zou een erg sterk medicijn ook normaal gesproken mogelijk moeten zijn maar die kan ik niet nemen vanwege alle medicatie die ik al heb voor mijn (restant van de) hersentumor.
Dus blijft VES-ablatie over.
Als dergelijke ingreep slaagt komt meestal ook de pompkracht weer terug op het oude niveau, aldus de arts.
Slagingskans is 90% als het in de rechter hartkamer zit, en 70% wanneer het links zit. De 10% en 30% die niet slagen zijn vooral te wijten aan het feit dat de storing te diep in de hartspier zit en ze het dus niet dood kunnen branden.
Oja, wachttijden voor ablatie was 4 maanden.
Fijne dag iedereen!
Hans
