
Hallo Gabi,
Als ik jouw verhaal lees zie ik mezelf weer terug op 1 sept van dit jaar. Ja, meid, heel heftig allemaal. Maar goed dat die amulance er meteen aankwam doordat je huisarts het goed inschatte. Dus niks nie hyperventilatie, niet alles is hyperventilatie hoor. Had je dat ooit al gehad dan dat je dacht dat het dat was? Gelukkigdat je snel geholpen bent in het ziekenhuis, voor mij ook weer heel herkenbaar.
Zaten er nog andere aders dicht dat je nu toch weer klachten hebt bij inspanning? Akelig is dat he, je wil zo graag rust na zo'n hectische tijd.
Ik krijg 9 november ook een hartscan op de nucleaireafdeling. Er is hier in Den bosch ook een wachtlijst voor. Ik vind het niet zo'n ramp, kan ik meteen zien hoe ik me houd onder revalidatiebelasting en wandelen en fietsen. Ik mag niet mopperen, had alleen toen ik een verkoudheid had en tegelijkertijd de griepprik kreeg wat lichte klachten achter het borstbeen, te weinig om een tabletje onder de tong te leggen. Die bewaar ik maar voor heftiger.
Gabi, logisch hoor dat je huilbuien hebt. Niet niks wat er nu weer gebeurde. gelukkig werkte het medicijn en hopelijk blijft het hierbij nu. En jij moet alles in je eentje verwerken en regelen, ook niet niks toch. Juist bij hartproblemen is rust zo geboden he. Strees is slecht voor ons hart. Voor ieders hart natuurlijk, maar voor ons extra slecht.
Oh , er wordt hier niks van je verwacht hoor, alles kan, mag, niets moet. Maar lekker van je afschrijven helpt verwerken, vandaar de mogelijkheid je hartverhalen hier neer te schrijven, ook ter herkenning en steun voor anderen die herkenning zoeken en uit willen wisselen.
Ik blijf je hier volgen en wens je heel veel sterkte.
HARTelijke groet
Annie
Als ik jouw verhaal lees zie ik mezelf weer terug op 1 sept van dit jaar. Ja, meid, heel heftig allemaal. Maar goed dat die amulance er meteen aankwam doordat je huisarts het goed inschatte. Dus niks nie hyperventilatie, niet alles is hyperventilatie hoor. Had je dat ooit al gehad dan dat je dacht dat het dat was? Gelukkigdat je snel geholpen bent in het ziekenhuis, voor mij ook weer heel herkenbaar.
Zaten er nog andere aders dicht dat je nu toch weer klachten hebt bij inspanning? Akelig is dat he, je wil zo graag rust na zo'n hectische tijd.
Ik krijg 9 november ook een hartscan op de nucleaireafdeling. Er is hier in Den bosch ook een wachtlijst voor. Ik vind het niet zo'n ramp, kan ik meteen zien hoe ik me houd onder revalidatiebelasting en wandelen en fietsen. Ik mag niet mopperen, had alleen toen ik een verkoudheid had en tegelijkertijd de griepprik kreeg wat lichte klachten achter het borstbeen, te weinig om een tabletje onder de tong te leggen. Die bewaar ik maar voor heftiger.
Gabi, logisch hoor dat je huilbuien hebt. Niet niks wat er nu weer gebeurde. gelukkig werkte het medicijn en hopelijk blijft het hierbij nu. En jij moet alles in je eentje verwerken en regelen, ook niet niks toch. Juist bij hartproblemen is rust zo geboden he. Strees is slecht voor ons hart. Voor ieders hart natuurlijk, maar voor ons extra slecht.
Oh , er wordt hier niks van je verwacht hoor, alles kan, mag, niets moet. Maar lekker van je afschrijven helpt verwerken, vandaar de mogelijkheid je hartverhalen hier neer te schrijven, ook ter herkenning en steun voor anderen die herkenning zoeken en uit willen wisselen.
Ik blijf je hier volgen en wens je heel veel sterkte.
HARTelijke groet
Annie







