Hartverhalen op hartpatiënten
pacemaker 09/02/2009 10:00 profiel camtineke
heb dinsdag een week terug gehoord dat ik een pacemaker moet en wel zo snelmogelijk op woensdag 11 februari
was al jaren altijd moe en niet lekker gauw buiten adem en erg prikkelbaar
een avond laat naar bed de hele week moe moe en nog eens moe
onze huis arts (oud)deed hier niks mee
ik voelde me ook opgevokt en opgejaagd
onze nieuwe huisarts daar was ik ook een paar keer geweest en er kwam april vorig jaar ook uit dat ik hart ritme stoornissen hat en kreeg hier medicijnen voor
door familie omstandigheden is het hier bij gebleven
in december had ik mijn verwijzing naar de cardioloog
hier een traject van onderzoeken in gegaan
bij inspanning ging mijn hart slag de helft van zijn normale kunnen draaien
als ik een hartslag van 80 moest hebben was hij maar net aan 40
ik moest met de medicijnen voor hart ritme stoornissen stoppen
alle ellende kwam in alle hevigheid terug
dinsdag moest ik fietsen in het ziekenhuis en lag ze wat op de grond naar zuurstof te happen
de uitslag een pacemaker en wel zo snel mogelijk
dit had al zeker 6 jaar eerder moeten gebeuren
ik ben nog maar 42 jaar
ik heb een gezin met twee kinderen die nu in de leeftijd 10 en 12 zijn
ze weten niet beter als dan hun moeder altijd moe en prikkelbaar is
als het goed is gaat dit dus veranderen
vind het allemaal wel eng
was al jaren altijd moe en niet lekker gauw buiten adem en erg prikkelbaar
een avond laat naar bed de hele week moe moe en nog eens moe
onze huis arts (oud)deed hier niks mee
ik voelde me ook opgevokt en opgejaagd
onze nieuwe huisarts daar was ik ook een paar keer geweest en er kwam april vorig jaar ook uit dat ik hart ritme stoornissen hat en kreeg hier medicijnen voor
door familie omstandigheden is het hier bij gebleven
in december had ik mijn verwijzing naar de cardioloog
hier een traject van onderzoeken in gegaan
bij inspanning ging mijn hart slag de helft van zijn normale kunnen draaien
als ik een hartslag van 80 moest hebben was hij maar net aan 40
ik moest met de medicijnen voor hart ritme stoornissen stoppen
alle ellende kwam in alle hevigheid terug
dinsdag moest ik fietsen in het ziekenhuis en lag ze wat op de grond naar zuurstof te happen
de uitslag een pacemaker en wel zo snel mogelijk
dit had al zeker 6 jaar eerder moeten gebeuren
ik ben nog maar 42 jaar
ik heb een gezin met twee kinderen die nu in de leeftijd 10 en 12 zijn
ze weten niet beter als dan hun moeder altijd moe en prikkelbaar is
als het goed is gaat dit dus veranderen
vind het allemaal wel eng
Commentaar (10)
-
|09/02/2009 - 11:02 anna ellis
-
|09/02/2009 - 11:02 Done
Wat ik me afvraag is waarom huisartsen (jong en oud!) er niet beter op getraind zijn de symptomen te herkennen en zelfs bij twijfel door te verwijzen. Ik snap ook wel dat het niet altijd zo makkelijk is. Misschien duiden de klachten wel op 100 andere ziekten. Maar niets doen is geen optie!
Veel sterkte en hou goede moed, Done
-
|09/02/2009 - 15:02 Auktje
Veel sterkte overmorgen en daarna.
Je bent nog maar 42 jaar, maar de komende jaren worden vast leuker als je je minder moe voelt en daardoor minder prikkelbaar. Dat zal alleen niet direct zo zijn, daar gaat tijd voor acceptatie en gewenning over heen.
Heb vertrouwen en lees de meestal positieve of uiteindelijk positieve verhalen op hartgenoten.
-
|09/02/2009 - 23:02 Wandeltheo
Wees blij dat je zo snel aan de beurt bent. Echt, komend weekend zul je je een stuk beter voelen. Ik spreek uit ervaring. En wat die "oude huisarts" betreft. Een maand voordat ik met spoed mijn pacemaker kreeg, oordeelde een prof. cardioloog nog over mij, dat er de eerste 5 jaar nog niets aan de hand zou zijn. Ik was er bijna niet meer geweest. Over expertise gesproken.
-
|10/02/2009 - 14:02 Philicia
Veel succes morgen! En ik hoop dat je snel de verschillen zult merken met een pacemaker, en je fitter gaat voelen
-
|26/02/2009 - 23:02 kneusje
Als het goed is zit de pacemaker erin en ik hoop dat alles goed is gegaan. Soms kan de pacemaker de eerste tijd aanvoelen als een zware steen maar dat verdwijnt als het ingekapseld is en een beetje vaster in de huid is gaan zitten. Het litteken zal nog een tijdje gevoelig blijven of juist dood aanvoelen maar daar merk je na een paar maanden ook niet veel meer van. ik kan me voorstellen dat je onzeker bent over "dat ding"dat je hart aan de gang houdt maar geloof me, je zult over een paar maanden meer zelfvertrouwen krijgen en weer een beetje jonger en fitter worden. Ik heb zelf al 10 pacemakers gehad en doe er al meer dan 33 jaar mee. Ik heb vroeger gewoon geskied en bergen beklommen, alleen contactsporten werd me afgeraden vanwege het stoten tegen de pacemaker. De laatste zit een beetje hoog waardoor het wat in de huid hangt en bij op de zij liggen een punt een beetje gevoelig is maar dat is alles.
Als je hulp wilt bij praktische zaken (bv een BH dragen met brede schouderbandjes zodat ze niet zo over de wond/pacemaker schuren ed) laat het dan maar weten. Wie weet waarbij ik je nog kan helpen. ook je angst en onzekerheid kun je gewoon bij me neerleggen hoor....daarvoor zijn we hartgenoten
Heen veel sterkte en een knuffel, Eugenie
-
|06/03/2009 - 16:03 camtinekeik wil jullie allemaal bedanken voor de reacties
hart verwarmend
hij zit er in de pacemaker
het was geen fijne ingreep moet ik zeggen
na de ingreep zeer zware griep gehad met gevolg dat ik een week na de ingreep weer in het ziekenhuis lag
donderdag er in en aan het vocht infuus
zondag weer zo goed als opgeknapt naar huis
de pacemaker voelt inderdaad als een steen
hij zit wat vervelend voor mijn bh bandje
ben heel blij dat ik de pacemaker heb
had altijd zoveel herrie in mijn hoofd en altijd een bonkend hart
op de operatie tafel sloten ze hem aan en het was stil in mij lichaam
heb liggen huilen van geluk wat een rust heerlijk
-
kneusje schreef: Als het goed is zit de pacemaker erin en ik hoop dat alles goed is gegaan. Soms kan de pacemaker de eerste tijd aanvoelen als een zware steen maar dat verdwijnt als het ingekapseld is en een beetje vaster in de huid is gaan zitten. Het litteken zal nog een tijdje gevoelig blijven of juist dood aanvoelen maar daar merk je na een paar maanden ook niet veel meer van. ik kan me voorstellen dat je onzeker bent over "dat ding"dat je hart aan de gang houdt maar geloof me, je zult over een paar maanden meer zelfvertrouwen krijgen en weer een beetje jonger en fitter worden. Ik heb zelf al 10 pacemakers gehad en doe er al meer dan 33 jaar mee. Ik heb vroeger gewoon geskied en bergen beklommen, alleen contactsporten werd me afgeraden vanwege het stoten tegen de pacemaker. De laatste zit een beetje hoog waardoor het wat in de huid hangt en bij op de zij liggen een punt een beetje gevoelig is maar dat is alles.
Als je hulp wilt bij praktische zaken (bv een BH dragen met brede schouderbandjes zodat ze niet zo over de wond/pacemaker schuren ed) laat het dan maar weten. Wie weet waarbij ik je nog kan helpen. ook je angst en onzekerheid kun je gewoon bij me neerleggen hoor....daarvoor zijn we hartgenoten
Heen veel sterkte en een knuffel, Eugenie
-
|06/03/2009 - 16:03 camtinekeik heb een nieuw verhaal geschreven
over die bh hoe heb je dat opglost
vind het wel heel raar dat je nu op de pacemaker moet vertrouwen
alles is zo snel gegaan niet normaal
na de ingreep erg ziek geweest griep heel erg
heb nog niet heel veel erg in dat ik fitter ben
maar dat komt door de griep
heb in iedergeval meer lucht gekregen en dat is heel fijn
geen oud wijf met geen lucht
kan eindelijk weer twee trappen lopen zonder buiten adem te raken
zweet minder stinkt niet meer(tig soorten deo ge probeert niks hielp)
heb het warmer
hoef me haar niet iedere dag meer te wassen
dit zijn al veranderingen waar ik heel blij mee ben
inderdaad op mijn zij liggen is niet fijn
links had de voorkeur rechter schouder is al niet zo best dus veel afwisselen tijdens slapen
ook slaap ik nu beter
dus als ik zeggen mag ben van de hel in de hemel beland
dikke knuffel tineke
-
|28/01/2012 - 19:01 AnoniemHallo beste mensen,
Ik hoop dat dit forum nog actief is.
Ik ben vandaag met mijn 82 jarige moeder op pad geweest voor een b.h.
Zij heeft ook een pacemaker en heeft heel erg last van de bandjes, die lopen nl ten alle tijden over de pacemaker heen. Dat schuurt en doet haar pijn. Zij is ook niet een van de dikste, dus dat kastje van de pacemaker steekt een halve cm uit.
Ik vind het zo zielig voor haar dat ze vandaag nog niks gevonden heeft, terwijl we bij een speciaal zaak geweest zijn, waar ze ook b.h.'s verkopen voor vrouwen met ge-amputeerde borsten.
Helaas hebben we niks gevonden, alles geprobeerd tot aan strapless b.h.'s. Sportb.h.'s en god mag weten wat allemaal. Geen b.h. is geen optie, door haar leeftijd heeft de zwaartekracht al flink wat schade aangericht.
Heeft iemand van jullie een suggestie?? Dan zou ik dat heel graag vernemen.
Alvast vriendelijk dank voor de moeite,
Groet, Juliana
e-mail: j.bergen@hetnet.nl
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF
Het is ook ook allemaal eng. Je weet niet wat je te wachten staat. Je moet maar vertrouwen krijgen in zo"n "ding" in je lichaam waardoor je hart goed werkt. Waarom kan je lichaam dat zelf niet?
Ik weet het nog allemaal goed dat ik deze gevoelens had een jaar of 30 geleden.
Nou, goed nieuws. Ik wist niet wat me overkwam na de ingreep. Zoveel energie en levenslust. Nu weet je niet dat dat gevoel bestaat omdat je het niet meer kent.
Maar ik weet zeker dat je de controles en operaties voor lief neemt als je straks lekker kan ravotten met je kinderen en je net zo gezond voelt als mensen zonder pacemaker.
Ik wens je sterkte maar vooral een actief leven met je gezin.