Er zitten noagal wat taalfouten in dit verhaal.ermoedelijk komt dit door de emotie. Excusses
Hartverhalen op hartpatiënten
Pa, wil jij je begrafenis zelf regelen? 06/12/2010 01:16 profiel janintgroen
Kaatsheuvel - Gisteravond vierden we met onze dochters surpriseavond. Mijn vrouw had Tappas gemaakt en het was ontzettend gezellig. Op een bepaald moment, tussen het opnenen van de pakjes vroeg een van mijn dochters: "Pa, heb je nog wensen voor je eigen begrafenis of wil je dat zelf regelen?". Ik reageerde koeltjes"om van onderwerp te veranderen. "Mama weet wat ik wil, maar je daar maar geen zorgen over". Toch bleef ze doorvragen: welke muziek ik wilde enz. enz. Ik heb haar vertelt dat ik daar nog lang niet aan toe was.
Dat is ook zo. Ondanks het feit dat ik afgelopen jaar zeven keer met toeters en bellen afgevoerd ben naar de IC van het ziekenhuis, en twee weken geleden een Tia heb gehad wil je van 'gaan' toch niets weten. De cardioloog, die in diepe gedachte naast mijn bed zat zei:"Ik ga toch eens met met collega's overleggen of we niet voor stamcellentransplantatie kunnen gaan". Opmermerkelijk, want hij zag er nooit iets in. "Ik wil die invalidering tegen gaan", luidde zijn conclusie.
De spullen zijn nu opsgestuurd naar het AMC in Amsterdam. Een dezer weken hoop ij de uitslag te krijgen.
Maar ondanks het feit dat ik mijn begrafenis geregeld heb wil ik er verder niet aan denken. Zeker nu de temperatuur omhoog gat en ik (zonder pijn) weer naar buiten kan.
Ik wens jullie allemaal prettige dagen, en als ik iets weet van Amsterdam laat ik het zeker weten.
Met vriendelijke hartgroeten,
Jan in 't Groen
Dat is ook zo. Ondanks het feit dat ik afgelopen jaar zeven keer met toeters en bellen afgevoerd ben naar de IC van het ziekenhuis, en twee weken geleden een Tia heb gehad wil je van 'gaan' toch niets weten. De cardioloog, die in diepe gedachte naast mijn bed zat zei:"Ik ga toch eens met met collega's overleggen of we niet voor stamcellentransplantatie kunnen gaan". Opmermerkelijk, want hij zag er nooit iets in. "Ik wil die invalidering tegen gaan", luidde zijn conclusie.
De spullen zijn nu opsgestuurd naar het AMC in Amsterdam. Een dezer weken hoop ij de uitslag te krijgen.
Maar ondanks het feit dat ik mijn begrafenis geregeld heb wil ik er verder niet aan denken. Zeker nu de temperatuur omhoog gat en ik (zonder pijn) weer naar buiten kan.
Ik wens jullie allemaal prettige dagen, en als ik iets weet van Amsterdam laat ik het zeker weten.
Met vriendelijke hartgroeten,
Jan in 't Groen
Commentaar (5)
-
|06/12/2010 - 01:12 janintgroen
-
|06/12/2010 - 10:12 ElsjeBeste Jan,
Wat een emotie's en wat heftig allemaal waar je in zit. Ik bewonder je moed en vertrouwen, en kan me zo voorstellen dat je je aan elke mogelijkheid op verbetering vasthoudt. Ik heb je verhalen nog eens nagelezen, maar begrijp ik goed dat je voor een transplantatie afgewezen bent? Wat is daar de reden van?
De COPD? Of zijn er andere redenen? Ik merk aan je dat je alles aan wilt pakken, en is een Second Opinion in Antwerpen niets?
Desnoods een gecombineerde hart-long transplantatie? Het is maar een idee hoor, maar zoals ik al aangaf ben ik een beetje de draad van je medische geschiedenis kwijt.
Wens ook jou vast heel fijne Feestdagen!
Elsje.
-
|06/12/2010 - 10:12 Marja GBeste Jan,
Ik begrijp de angst van je vrouw en dochters maar al te goed, zij lijdden ook mee en kunnen in medisch opzicht niets aan jouw situatie veranderen.Wij zitten ook in een moeilijke situatie waarbij altijd de angst aanwezig is dat het de volgende keer niet goed zal aflopen.
Dapper dat je dochter het onderwerp ter sprake bracht, ook al wil je er waarschijnlijk zelf niets van weten.
Bij ons is het onderwerp alsnog taboe.
Ik hoop dat je snel een akkoord krijgt van het AMC en dat ze nog iets kunnen doen , je moet alle mogelijkheden met beide handen aangrijpen , ook al heb je soms al te veel gehad.Er is niets mooiers dan nog samen te kunnen zijn met je vrouw en familie.
Uiteindelijk weten de artsen ook niet altijd hoe je uit een bepaalde situatie zult komen.
Ik wens jouw en je fam. het allerbeste, geniet van elkaar, kijk wat je nog wel kunt, en sterkte voor wat nog komen gaat.
groet uit Amsterdam
-
|06/12/2010 - 11:12 cesarina
Beste Jan
Jouw verhaal en ook de vraag van je dochter, geeft mij echt kippenvel en emotie.
Mijn hoop en wens is, dat ze goed voor je gaan zorgen in het AMC en dat er toch weer wat vooruitgang kan komen door de eventuele stamceltransplantatie.
Ik bewonder je moed en je doorzettingsvermogen en wens jou en je vrouw en dochters alle kracht die je nodig hebt.
Cesarina
-
|06/12/2010 - 19:12 Tolletje
Ha, die Jan.
Ze hebben je wel weer te pakken zeg, je bent weer veel te hebberig geloof ik. Maar alle gekheid op een stokje, je zit er weer flink tussen.
Ook kan ik me voorstellen, dat je niet te veel vooruit wilt kijken, maar probeer toch duidelijk te zijn naar kinderen. Ik weet niet hou oud ze zijn, maar in hun bollen gaat veel om. Kan me voorstellen, dat je dit niet wilde op pakjes avond, maar als het hen dan al niet los laat, zit het ze erg hoog. hoger misschien als jullie in schatten. Maak het dus toch maar een keer bespreekbaar en praat alles met ze door wat ze willen weten. Schrijf het desnoods op en zeg we stoppen nu alles in een envelop en maken die pas weer open, als het nodig is. We gaan nu door met het leven.
Hoop voor jou, dat die stamceltherapie wat voor jou kan zijn en dat men dat gaat uitvoeren.
Heel veel sterkte, want je weet het, ik weet wat je door maakt.
Hier gaat het steeds verder achteruit, maar ik geniet nog steeds van de vogels en de beestjes in de tuin.
Een hartengroet uit Geleen
Geertje
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF
